Toch heel erg ziek....

 

Nog steeds tulpen...

 

De blogs die ik over heb zijn mij lief

En nog steeds geen echt bericht...

Een bericht over wat er gaande is.

De dag is nog jong en zin heb ik nog niet in ontboezemingen...

Dat corona-jaar heeft me veranderd, net zoals die censuur opmerking op mijn blog!

Nee, ik laat mij niet zeggen wat ik wel of niet mag.

Gewoon bloggen voor mezelf vind ik ook leuk.

Ach, er blijft altijd wel één bezoeker over.

Desnoods ben ik dat zelf...

Een tulpenleven lang trek ik mij terug.

 Moe gestreden om overeind te blijven in deze wereld.

Vooral van het luchten van mijn hart ben ik moe.

Hart maar even op slot gedaan...

Gelukkig klopt het wel via mijn fototoestel.

Want alles doet het weer...kostte uiteindelijk

minder dan een nieuw toestel.

Anders bloggen....

Weet nog niet hoe.

En nu maar eens naar de winkel toe.

Want zelfs het eten was ik moe.

Je ziet, de kop is leeg.

Het Spijkerbed logo is leeg.

Aha, mijn vrije woensdag!

 Me even niet bekommeren om

de eetregels hier, gewoon mijn eigen ding doen!

Gisteren zat ik weer te genieten van mijn tulpen.

Ik dacht; dat wil ik eigenlijk delen,

dus heb ik er een mooie tussenuit gehaald

en naar mijn buurvrouw-vriendin gebracht...

Ze was er blij mee en ik ook!

Want iets moois alleen voor jezelf houden?

Dan deel ik toch echt liever.

Heb de gulle gever nog even gebeld

en hem verteld dat ik ontzettend genoot van zijn geschenk.

En hij vertelde me dat hij ze zelf ook had gehad,

Ze hebben 2 weken prachtig gestaan..

En zijn zo gebleven tot het end.

Zelfs verdord waren ze nog prachtig....

Voor alle duidelijkheid;

ik heb het zeer goed hier 😏

Het eeuwige leven...

En alweer een mooi bericht op

Spiritual rose of silence!

De smalle en de brede weg.

Omdat ik toch vroeg wakker was...

 Hoop dat ze nog een tijdje meegaan,

maar gelukkig heb ik ze het eeuwige leven gegeven!

Want ik kan niet stoppen met fotograferen..

Ze worden elke dag mooier...

Ben benieuwd hoe het verder met ze zal gaan... 😉