Nee , gekeken word er steeds minder....

Soms zou ik je echt de

Ratten verlaten een zinkend schip...

Wat een geluk, Spijkerbed is..VRIJ!

Los van alle vriendelijkheid en beleefdheid...

Nee, die ben ik niet meer,

De onzin en de waanzin ben ik zat  !

Sons zou ik je echt een klap op de bek willen geven, 

Achter gesloten deuren?

Even gluren bij je buren?

Heel vaak hebben mensen zo hun eigenaardigheden die ze liever niet met anderen delen.
Naar aanleiding van het make-up blogje dacht ik daar vanmorgen ineens aan.
Het zijn niet eens hele grote dingen, maar toch houd je dat liever voor jezelf.

Vooral bij mensen die een bepaald aanzien hebben, kan je wel eens denken;
Wat vreet jij privé uit?
Voorbeelden ga ik niet geven, das erg onsportief en mijn bedenkingen uit ik ook niet...

Maar voor sommige 'gesloten deuren' kan het best interne conflicten geven in de trant van 'Als ze dit eens van me wisten!'
Toch blijken het meestal heel onschuldige en persoonlijke dingen te zijn die vooral taboe worden omdat we ze nooit delen.
Daardoor zou je nog gaan denken dat je met een vreselijk geheim moet leven
en als dat dat toch een keer uitkomt zul je vaak merken;

O, is dat nou alles?

😎

Schaamte is niet nodig...

Grappig, want pas net heb ik gelezen bij
Spiritual rose of silence...
Het lijkt een beetje over hetzelfde te gaan.
Toeval, want ik schrijf totaal anders!
😏

Duidelijkheid geeft rust.

Onderweg zijn...

Dat geldt binnen alle systemen.

Niet alleen voor hen die van een systeem gebruik maken,

maar zeker ook voor hen die dat uitvoeren!

Vaak blijken beide partijen niet echt te weten hoe het zit...

ook de uitvoerders niet!

Daardoor ontstaat bij beide onvrede en onrust.

Of zelfs onnodige opstandigheid!

Stilletjes mokken omdat niemand weet hoe het werkelijk zit.

Dan kan het blijken dat 'niemand' ernaar durft te vragen.

Tijd voor de Sleutel, het boek van Kagib.

Een mooie begeleiding op weg naar duidelijkheid.

Wellicht verwant met De Weg!

💛

Het allerbelangrijkste voor een mens?

Waar denken we dan aan?
In gedachten kan dat van alles zijn...
Totdat je iets ervaart;

Het allerbelangrijkste voor een mens is zijn eigen leven te kunnen leiden.
Hoe dan ook!

Angst is ernstig!

We blijken het heel vaak te onderschatten...vooral bij anderen!

'Ach, stel je niet aan, gewoon even doorzetten, joh!'
'Er gebeurt heus niks hoor, hou je maar rustig.'
'Het zijn alleen maar waandenkbeelden.'

Totdat er een keer daadwerkelijk een bepaalde angst in je wordt wakker geroepen,
vaak dan besef je hoe een impact die kan hebben!

Helaas is het zo dat we eigenlijk alles een keer zelf mee moeten maken,
want pas dan zul je met andere ogen naar die ander kunnen kijken
en werkelijk zeggen, vanuit de grond van je hart;

Ja, ik begrijp je en voel je pijn, zelfs al was die van mij net iets anders!