Vergat mijn bril en mijn onderbroek !

De boze blik?

Eerlijkheid
en zeggen wat je kwijt wilt?

En dan ineens besluit ik 2 berichten terug te zetten naar 'concept'.
Extreem kwaad was ik...op het idiote systeem van de Geldbeheerder Veritas!
Eerst tot 10 tellen had ik niet gedaan, hopla...
meteen mijn woede erover neergezet op mijn blog!
Het onderste bericht is meer een komische poging
om de 'werkelijkheid' leuk te verpakken...
Humor is altijd mijn redding geweest
Dit keer lukte het mij niet meer en kwamen er 2 woedende berichten te voorschijn.
Maar vanochtend werd ik wijzer wakker en heb de berichten verwijderd.
(Tijdelijk)
Ze heetten;
'Zijn we zwakzinnige idioten?
en
'Omdat het leven gewoon doorgaat'.
Ze staan min of meer in de ijskast, opdat ze niet zullen bederven en wellicht later geplaatst kunnen worden...
Het is er uit, dat scheelt al iets!

Donderdag...

Even zonder bril...

Oké, ik had even geslapen...
We hadden een BBQ,  maar ik eet geen vlees! 
En ik kon mijn korte spijkerbroek niet vinden...
Zoekend in mijn blote kont
en ik vond hem. (De bril of de broek?)

Maar het was erg gezellig, dat wel.

Zin en onzin...

Eindelijk is de bom gebarsten! (een advocaat lijkt noodzaak te worden)

Vraag me niet hoe ik dit 3 jaar heb kunnen volhouden!
Stap voor stap door gedegen onderzoek én innerlijke beschaving ben ik erachter gekomen wat mij hier geflikt is!

Toen ik hier 'aankwam' was ik een mens van vertrouwen én met een altijd warm hart.

Maar laat ik even naar het NU gaan, naar wat er hier werkelijk gaande was en is!
Wat een geluk dat ik niet fysiek agressief ben en hoe ze me nu ook tarten hier het ook nooit zal worden!
Vanmorgen, beneden tijdens mijn studie-uurtje kwam ze voorbij


Esther de Haan, de medewerkster die haar best voor me zou doen..
En wat blijkt, ik heb haar maar weer eens aangesproken om die reden.
Met nog meer nadruk, nog meer vraag naar duidelijkheid!
Haar antwoord was; dat ligt aan Savelberg....

Wat, hoorde ik dat goed? !!!
Toen knapte er eindelijk iets in me...werkelijk!
Hoe het werkelijk komt is dat ze een negatief gekleurde informatie aan hen gegeven hebben!
Dat weet ik woordelijk van degenen die hier toen voor een gesprek kwamen...
Ongelooflijk, want mijn eerste ervaring met de Savelberg was totaal anders.

En wat doen Slingedael en de Leliezorggroep nu?
op een geraffineerde manier keren zij de rollen om en probeert de zorg van de Savelberg in een kwaad daglicht te stellen!

Ja, natuurlijk ga ik hier, meer dan uitgebreid over schrijven, o.a. omdat ik die Monica Koster eens 'live' aan de tand gevoeld heb.
Ik zag haar namelijk tijdens mijn studie uurtje binnen komen en mijn kwaadheid over haar bedrog was inmiddels tot een hoogtepunt gekomen.
Nou, het ijskonijn is ontdooid en die valse facade van haar veranderde ineens in haar echte uiterlijk!

Goed, tot zover even genoeg, later uitgebreid verder op blog. Bedgeheimen. Noem het maar gerust gerust Bad secrets!
Maar hun secrets zijn voorbij!

Voor de betrokken volgers van mijn blog Spijkerbed, het gaat erop lijken dat ik een heuse advocaat nodig ga hebben!

Je kan er misselijk door worden! (De hitte neem ik aan?)

Soms is het niet te verdragen, je zou er misselijk van worden!

Maar over het zalige zomerweer ga ik het niet hebben...

Oké, even dan...smeer je goed in en drink genoeg.

En wees niet te hebberig met zonnen!

Aan subtiel genieten heb je veel meer, af en toe weer flink drinken

en zo nu en dan toch maar in de schaduw.

Ai, er schiet mij iets te binnen;

Ooit had hier één van de leidster gezegd;

We weten dat je een blog hebt dat Spijkerbed heet...toch?

Haha, iedereen kan er zo maar op kijken! Hahaha.

En ikzelf, ik weet alles van je....

Geweldig, vind je niet?

Dat is nou werkelijke betrokkenheid van een e.v.v. ster, want zo heet dat!

Nu, voor hen die het interesseert,naar meer lezen>>

Ondanks mijn groeiende woede!

Die woede op zich beschrijf ik later in dit stuk, maar nu gaat het eerst over;
Hoe ga je met woede om?
Het worden overigens geen tips, maar gewoon een verslag hoe ik nu zorg dat het me niet onderuit gaat halen. En dát gaat het zeker niet doen, integendeel zelfs.
Wat het in ieder geval niet meer met me doet is me onderuit laten halen door achterbakse hulpverleners die hun hele (duidelijk aangeleerde) trukendoos te voorschijn halen, want die geven me alleen maar braakneigingen.

( Tijdens het schrijven van dit stuk moet ik af en toe een fikse pauze nemen, min of meer eerst wat rust in mijn hoofd brengen.)

Voor de vaste bezoekers zal het wellicht duidelijk zijn waar die woede betrekking op heeft, voor de toevallige bezoeker zeg ik; Het gaat over wezenlijk aangedaan onrecht. Over schandalig behandeld worden op een manier die tegen alle mensenrechten ingaat!
Voor mij nóg steeds ongelooflijk dat dit heeft kunnen gebeuren in....Nederland!

Nachtelijk vuur.

Ja, het vuur is eindelijk in me gaan branden.
Veel zogenaamde kleine dingen die hier gebeuren zijn tot één grote brandstapel geworden en van nu af aan blijven ze met hun arrogante poten van me af!
De maat is werkelijk vol, de druppel was wel een verzorgster die me meende te kunnen vertellen dat ik dikke benen had en m'n steunkousen moest gaan dragen! Dikke benen,wat een dwaas...alsof ze voor mij mocht bepalen wat 'dikke' benen waren. Al had ik olifantspoten, ze blijven verdomme van me af! Het had niet veel gescheeld of ze zou d'r onbekwame vingertjes in m'n vlees gaan drukken!
Ow, als ze me echt kwaad maken verandert mijn tong in een vlijmscherp mes en groeien mijn hoektanden uit tot genadeloze zwaarden! om nog maar te zwijgen van mijn ogen, want de liefdevolle blik verandert in zwarte verzengende poelen, waar in de diepte reeds het verterende vuur te zien is.
Nee, mijn maat is nu echt vol, ze mogen hun goede bedoelingen vanaf nu botvieren op eigen vrienden en bekenden.

Een dommer volk bestaat er niet, denkt ze nou werkelijk dat ik in korte broek met open sandalen zou gaan lopen als ik olifantspoten had!
Vanaf nu krijgt ieder die het ernaar maakt de wind van voren.
Ik ben werkelijk te lang vriendelijk en begripvol gebleven!