Voorwoord van de Schrijver:
Het heeft heel wat moeite gekost om met Beertje tot overeenstemming te komen betreffende de inhoud en de vorm van zijn kersttoespraak.
Laten we eerlijk zijn, hoeveel ruimte en vrijheid van spreken geen je aan een "opgevuld knippatroontje met pretenties" in de vorm van een schattig Beertje! Oké, ik geef toe dat het mijn eigen idee was, maar dat het zo uit de hand kon lopen had ik niet voorzien.
Niettemin, na enig kinderachtig gekissebis onderling heb ik besloten hem totale vrijheid van spreken te geven.
Wel eigen ik mijzelf als Schrijver het recht toe een nawoord te schrijven.
Het woord is aan Beertje...
Dank je, Schrijver, ik zal mijn best doen!
Ik ben dus Beertje ( opgevuld knippatroontje met pretenties vond ik dus duidelijk géén leuk grapje!)
Buitenbeer en Tje kennen jullie al, die zijn véél te wijs om zich nog te wagen aan een toespraak als deze.
Trouwens, stel je er niet te veel van voor hoor, ik ben niet bepaald een Winnie the Poeh!
Volgens mij ben ik niet meer of minder dan de fantasie van de Schrijver, die het op dit moment behoorlijk laat afweten en werkelijk meent dat ik het werk ga doen! Kijk, ik heb best zo mijn ideeën hoor over het leven, over liefde, over delen, over geluk en ongeluk. Zelfs over de reden van het Bestaan en ook over wat God nou eigenlijk is.
En natuurlijk heb ik daarbij het voordeel dat ik in feite een hersenloos ding ben dat na elk woord reeds vergeten is waar ik het nou eigenlijk over had. Overigens is dat de beste manier om het over grote zaken te hebben, ik kan je dat echt aanbevelen. Hoe zou je het bijvoorbeeld vinden als ik, Beertje, nu zou beweren dat God via mij spreekt, hier..op dit moment? Wat heb ik te verliezen, ik die gezien woord als pretentieus en opgevuld.
Notabene in elkaar genaaid!
Maar je merkt het al, een kersttoespraak zal dit niet worden.
Wie neemt er nou iets van een Beertje aan?
Stel ik zou je vragen niet aan de gekte van haat en geweld mee te doen en je verzoeken in alles liefde en vergeving te zoeken én door te gaan tot je het werkelijk vindt, zowel in jezelf als in de ander. Vóór jezelf en vóór de ander?
Ach, ik ben Beertje maar en wie weet hoeveel inbreng Schrijver alsnog stiekem heeft gehad in mijn toespraak.
Hé lieve mensen, maak er wat moois van, heb lief en vergeef...Heb mij lief en vergeef mij dan ook maar als je dan toch bezig bent. Beertjes zijn nou eenmaal niet wijzer dan dit!
Kerstknuffels voor iedereen!
Nawoord van de Schrijver:
Met samengeknepen billen en het zweet in de handen heb ik Beertjes "toespraakje" gelezen.
Vraag me niet wat ik er van vind...Aandoenlijk en wat onhandig misschien.
Maar dat risico loop je als je een Beertje het woord laat doen.
Ook ik wens jullie een mooie tijd toe, iets genuanceerder dan Beertje zou ik er aan toe willen voegen;
Het liefst voor de rest van je leven.
Hugs and kisses van mij.
