Waarom niet eigenlijk?

 Om de week mee te beginnen...

Bezinnen?

Wat was de bedoeling van Spijkerbed én van Werkwijze?

Voor mijzelf nu duidelijker dan ooit.
Het Spijkerbed had ( heeft?) de functie om lichaam en geest te prikkelen.
Werkwijze was (is)  meer bedoeld om aan de slag te gaan!

De gekte van deze tijd (en elke tijd had zijn eigen gekte)
maakte het voor mij noodzakelijk om tot nieuwe inzichten te komen.

En daar heb ik aan gewerkt, door te voelen en te ervaren;
Wat is er eigenlijk écht aan de hand?
In ieder geval ben ik een stuk verder gekomen.
Ver genoeg om weer een sprong in het ongewisse te wagen...

Spijkerbed en Werkwijze gaan meer samenwerken.

Maar rustig aan en met beleid, werkend  vanuit

Hart en Verstand...

En gewoon weer als vanouds met Liefde

voor de medemens.

En niet te vergeten vanuit Liefde voor het Zelf.

💚

Ik hou van je onvolmaaktheid!

Daarom vind ik je een prachtig mens

Weet je waarom?

Omdat je net zo volmaakt bent als...ik!

Nee, dit gaat niet over de verkrachting van het begrip 'Ego'.

We zijn volmaakt omdat we onderdeel zijn van het geheel.

Zowel de hoer als de Heilige.

klik

Anders

The Art of Effortless Living (Taoist Documentary)

Maar...alles gaat voorbij!

Was dit nou een moment van geluk?
Ik zou het echt niet meer weten...

Momenten van intens geluk, ze gaan voorbij...
Maar ook de momenten van droefenis en zorg!

Ze gaan voorbij, maar van de goeie wil je het liefst dat ze blijven
en de slechte moeten het liefst gelijk al voorbij zijn!
Dat weten we al heel lang...het werkt nou eenmaal niet zo.

Toch kan ik mij van recent nog herinneren;
Deze ellende gaat nooit voorbij, hoe zou het ook kunnen?

Maar, wonder boven wonder, het ging voorbij!
Momenten van geluk zijn eigenlijk veel kostbaarder, ze zijn vaak kort'
En merk je ook, dat in die momenten van ellende
ook heel veel momenten van geluk voorkomen?

Het is toch jammer dat veel dingen pas achteraf tot je doordringen...

Bloemen geven me echt troost.

Van mij mag het nog langer duren!

Want het was nodig...de boel moest eens tot rust komen...

De hoogste tijd om te bezinnen

en ons te realiseren hoe alles werkelijk is.

Maar hoe diep verankerd zit onze hebzucht,

onze honger naar macht en luxe?

Laten we hopen dat wij als bloggers tot inzicht

zijn gekomen dat het anders kan,

anders moet!

Zelf heb ik alle vertrouwen in jullie...

😷

🙆

Een wereldramp of een wereld wonder?

Eindelijk krijgt de wereld de tijd om werkelijk te ademen!

En eindelijk zien we de wereld weer, de straten zijn leeg, de ruimte is vrijgekomen...

En ziek waren we toch al, zo ziek dat we het liefst de wereld erin meetrokken.....

Nu zitten we thuis en strijden we voor onze gezondheid.

We laten de wereld zoveel mogelijk uitrusten, opdat zij zichzelf eindelijk kan genezen.

Afval scheiden was niet genoeg, want alle systemen moeten veranderd worden,

maar onze hebzucht hield dat nog steeds tegen...

en we hadden dat niet eens door!

Druppels op de gloeiende plaat waren er genoeg,

maar uit angst voor verlies lieten wij ze liever verdampen.

Toen gebeurde het;

Een ramp of een wonder?

Laat je angst maar los en kies voor het laatste!

Eindelijk geven we ons bloot!

( De appeltaart komt later!)

🙌

De absolute positieve kanten!

Angst is een hele slechte raadgever en angst in deze heb ik totaal niet...

Verbaasd ben ik wel, zeker nu ik weet dat veel griepepidemieën van weleer veel meer slachtoffers maakten !

Misschien een goed voorbeeld om het komende keren ook zo aan te pakken?

Bij deze haal ik het onderste uit de kan en maak er bijna een feestje van....

Daarbij vergeet ik natuurlijk niet de mensen die er vreselijk ziek van zijn geworden

en zelfs gestorven...

Maar om door dit gebeuren zelf geestelijk onderuit te gaan, daar help je werkelijk niemand mee!

Ondergedoken in rust en het genieten ( wou bijna zeggen; genot)

heb ik het volgende gedaan;

Mijn cd wisselaar gevuld met 6 verzamel cd's en de muziek intens over mij heen laten komen!

Wat kan het wonderlijk gaan als je ineens heel anders naar muziek luistert...

De zangers en zangeressen werden ineens gedragen door de instrumenten,

alsof het bakens waren waarover ze heen manoeuvreerden!

Om mijzelf nog extra te verwennen stond mijn 4k tv aan en keek ik geluidloos

naar kookprogramma's en prachtige natuurfilms

( Had tevens mijn nieuwe bril op😁)

Je zou het niet zeggen, maar het gaf mij werkelijk een intense innerlijke rust.

Dit is met recht van de nood een deugd maken.

Een speciale lunch!

Niet samen.

Nee, gewoon

bediend in eigen huis.

Wat een prachtig...

weer is het eigenlijk!

Het personeel van

de Plus-markt

droeg witte rubberen

handschoentjes.

SF anno 2020.

🙏

De macht die Hitler had, kan dat nog?

Nee, ik ben niet  kwaad, maar erg wakker!

Systemen , daar ga ik het weer even over hebben..
De systemen van de kennis..uit  boeken!
Een ramp want ze weten er niks van!En we trappen er nog in ook!

Laten we toch een keer werkelijk wakker worden, want
systemen hebben alles te maken met hen die dienst hebben!
Mijn hemel, we moeten ons echt gaan verzetten!
Nooit een Hitler idioot meer volgen, hoe klein en onbeduidend het of hij ook lijkt...
En vooral niet, 'maar ze bedoelen het goed!'

Laten we toch wakker zijn en blijven!

Zolang we ons maar aan de regels houden...

Natuurlijk valt daar wat voor te zeggen, want stel je voor!
Als er geen regels waren zou het een chaos worden.
Kijk maar eens naar wat er gebeurt als er systemen instorten, dan gaan we
massaal plunderen en ons eigen hachje redden.

Want onder ons uiterlijk vertoon van orde en gehoorzaamheid ligt dat op de loer.
Ooit zei iemand tegen me;
Waarom zou je er geen gebruik van maken, een ander doet dat toch ook!
of; als je daaraan toegeeft is het hek van de dam.

Zolang we ons maar aan de regels houden.

Hoe vaak denken we eraan waar die regels vandaan komen en wie ze heeft gemaakt?
Kunnen we die manier van denken eigenlijk al loslaten?
Stel je zou je weten te verbinden met je diepste innerlijk
zou je dan ook nog zeggen;
Zolang we ons maar aan de regels houden.

Deze week heb ik veel energie gestoken in het bloggen en met plezier en motivatie,
Er blijft een week direct zichtbaar.
Wees vrij om ze te lezen...het zou me zelfs goed doen...
Woensdag ben ik er weer.

Waarom zijn we hier eigenlijk?

De laatste tijd is hij hier elke dag...
en wel op mijn verzoek!
Dan breng ik een tijdje met hem door
en ik kijk, luister en...
denk na over wat hij zegt.
Het werkt goed bij me....

Ooit was ik begonnen met hem te lezen.
In het begin verwarde hij me
en dacht ik;
Waar gaat dit eigenlijk over?

De boeken heb ik niet meer
maar dankzij de huidige techniek
kan ik hem zien en naar hem luisteren.
Eén boek mis ik wel, het heette;
'Laat het verleden los'.

In ieder geval heb ik reeds één boek teruggekocht
het heet; De enige revolutie.
van J. Krishnamurti.

Stilte-dag!

Hoe prachtig valt deze eerste stilte-dag samen met de eerste dag van 2020!

Letterlijk een dag om even stil te staan.

Stil staan bij al dat is!

Een serie Stille foto's.

Het hield niet op! Steeds wijzer geworden!

Ons Wezenlijke Zijn is onaantastbaar.

Maar wanneer is een mens 'wijs'?

Als het lukt om door ellende heen

steeds meer te kunnen waarderen.

Om anders lief te kunnen hebben.

Door in te zien wat de werkelijke waarde van het leven is.

Milder, maar toch ook wat harder geworden...

Een bijzondere combinatie.

En de betrekkelijkheid in te leren zien, want alles verandert.

Altijd en constant.

2020 Sogetsu Ikebana en hoe kijken we ernaar?

Dit keer gaat het niet werkelijk over de Ikebana...
Te veel, te vaak, dat gaat mij toch een keer vervelen!
Het is werkelijk prachtig om naar te kijken en
vooral ook om te doen!

Maar waar het mij werkelijk om gaat is vooral;
Wat doet het met ons denken en met ons 'beleven' ?

Daarover ga ik het hier straks uitgebreid hebben...
Want hoe zit het eigenlijk met ons denken en beleven?

Wordt later, hier ter plekke vervolgd...

Een bijzonder kerstontbijt!

Ja, ze heeft echt ontzettend haar best gedaan!
Ze had dienst in de ochtend en heeft een fantastisch Kerst-ontbijt verzorgd...
Werkelijk voor iedereen een goed gevulde cadeau tas met persoonlijk afgestemde spulletjes.
Erg leuk en ik...
ik werd uitgelaten vrolijk.
😄
Eigenlijk als enige, maar dat mag voor mij de pret nooit drukken!

Weer terug in mijn eigen flat ben ik even ingestort...

Gewoon hoor, even op bed!

Zo rond mijn verjaardag...allemaal toch wat vreemd, ineens geconfronteerd met wie ik werkelijk ben!
Het uitzicht vanuit mijn raam was zeer apart, de grijze lucht met de zon op 'mijn' boom...

En nu maar hopen dat het mij gaat lukken om mij in 2020 weer een 'normaal' mens te gaan voelen in deze toch wel vreemde situatie...

De kleine boeddha voor mijn tv zat ook in de cadeau tas...

Op dit moment ben ik precies een vol jaar in deze flat...
Een schitterende flat, dat wel.
Helaas zijn er nog veel schokkende herinneringen aan de periode die achter mij ligt.
Echt een materialist ben ik niet, maar toch denk ik regelmatig aan de schandalige manieren waarop ik bestolen ben door het systeem van Slingedael...

Alsof ik in een concentratie kamp gezeten heb!

Mijn prachtige Nikon fototoestel dat toch weer een flink stuk beter was dan dit toestel...Maar ik ben mijn broer zeer dankbaar dat ik deze van hem kreeg.
Het erge vind ik ook mijn 'ontelbare' boeken', die niet meer te vervangen zijn.

Maar ook al mijn persoonlijke herinneringen en geschenken die ik door de jaren heen verzameld heb!

Hupsakee, m'n hele verleden zo maar in een kringloop terecht gekomen. Nog steeds nauwelijks te bevatten dat dit heeft kunnen gebeuren...

Nee, zomaar vergeten kan je dit niet...daar zal tijd overheen moeten gaan...

En zo werd dit toch nog een soort....Kerstverhaal.

🙏

Wanneer is voor mij iets 'bloggen'?

De laatste periode blog ik eigenlijk niet...

Mededelingen plaatsen noem ik namelijk geen bloggen!

Maar dat is 'persoonlijk'.

Mijn plan was én is om in 2020 weer nieuw te gaan bloggen.

Deze periode is, dankzij mijn ongemak van de liesbreuk, een bijzonder voorwerk geworden voor mijn nieuwe benadering van het bloggen!

Zo zie je maar,  alles wat negatief lijkt kun je omzetten naar het positieve... Het blijkt zelfs makkelijker te gaan dan je op voorhand zou denken.

Ook dit is persoonlijk, want het zal niet iedereen lukken.

Zware tegenslag kan een mens ook totaal verlammen...

Overigens gaat dit omzetten bij mij ook niet altijd vanzelf!

Anticiperen blijkt noodzakelijk!

Zelf vooruit denken als we een operatie moeten ondergaan?
Dat blijkt helaas achteraf noodzakelijk te zijn geweest...
Er is in deze maar één ding wat we werkelijk kunnen vertrouwen en dat is ons lichaam zelf.

Een routine operatie zou het zijn; de liesbreuk.
Hoe onwetend ben ik geweest om op de betrouwbaarheid van de operatie arts te rekenen!
Trouwens wie zit er te wachten op een operatie?
Fluitjes van een cent bestaan gewoon niet op dat gebied.
Maar als patiënt zijn we al tijden afgericht op dat soort vertrouwen, die gedwongen afhankelijkheid!

Weet iedereen al op voorhand wat een liesbreuk inhoudt?
Een arts van Slingedael had mij wijsgemaakt dat het om buikvet ging dat naar buiten stulpte...
En dat is het absoluut niet!
Het gaat om een gescheurde of verslapte spier die de dunne darm niet meer op zijn plek kan houden.
Deze informatie heb ikzelf uit moeten zoeken...maar dan?
In theorie kan je daar oefeningen voor doen en die zijn lastig en hebben veel tijd nodig.
In kamp Slingedael was ik ermee begonnen, en het gaf in het begin resultaat.
Dermate moeizaam en steeds onmogelijker in een zorgcentrum dat absoluut overeenkomsten had met een concentratie kamp. Al mijn energie verdween in het positief blijven leven binnen dit zieke systeem!

Die vorm van overleven is mij gelukt en bijna iedereen die daar werkte had daar grote bewondering voor.  Aan bewondering had ik niks...wel aan aktie!
Totdat er een nieuwe arts kwam...zij zette haar bewondering om in daden en zorgde ervoor dat ik op de Savelberghof 31 kwam te wonen. Was het toeval dat ook zij daar ineens weg was?

Aan de liesbreuk kon ik geen aandacht meer besteden, want het leven ging door!
En weer maakte ik daar het beste van...
Alleen de liesbreuk werd erger...Om daarmee te oefenen had ik geen gelegenheid meer, overigens werd dit zelden door artsen serieus genomen... Ondertussen was ik redelijk uitgeput door al deze commotie...
Het enige dat ik leerde dat je binnen de zorg gewoon voor jezelf moet zorgen!
Maar een mooie woning op een goede plek draagt absoluut bij...

Helaas zijn deze schrijfstukken niet geschikt voor ondersteuning door humor.
Voor mij hoeft dat ook niet...het is een serieus schrijven waar ook een ander iets aan kan hebben.
Maar ook daar schrijf ik op dit moment niet meer voor.
Eigenlijk is dit een ondersteunend schrijven voor mijzelf.
Simpelweg om bij de les te blijven.

Over anticiperen, vooruitkijken gaat mijn volgende schrijfsel.
In feite was dit niet meer dan een geheugen steuntje.

Overigens komt het hierop volgend schrijfsel pas in jan. 2020.

Anders zijn...

Hoe anders zijn we eigenlijk en waar kunnen we dat aan afmeten?
Van binnen weten we het allang, je bent anders dan het gemiddelde.
En als je werkelijk wil weten wat dan het gemiddelde is, dan hoef je alleen maar om je heen te kijken.
Te voelen en te ervaren.

Maar hoe ga je ermee om, in een wereld waarbij het gemiddelde het makkelijkst overleeft?
Althans, dat lijkt zo....

Moeilijke periodes zijn altijd erg leerzaam maar we kiezen ze niet!
Dat zou namelijk niet werken.
Dus op dit moment even geen details van alles wat er gaande is...
Zie dit maar als een voorbeeld van mijn nieuwe Spijkerbed, anno 2020.
Over dit soort zaken zal ik het dan vaker hebben.