Hij-serie Henry begrijpt er niets van...

Natuurlijk was het weer fijn dat Androlyn terug was en de koffie met gebak waren heerlijk geweest...
Maar wat was er toch verandered aan Lyn?
Ze was veel stiller, leek af en toe zelfs verdrietig, en toch wilde ze er niet over praten.
Het was niet nodig zei ze, ze liet het gewoon zijn werk doen en dat was goed.

Ja, dat vond zij!
Mij zat het niet lekker, maar ik besloot het te laten rusten want wie weet zou de terugkomst van Orlando iets losmaken.
Je weet maar nooit...en gelijk begon Lyn met het stellen van haar vragen aan mij!

Henry, wat ging er mis door het alleen zijn en hoe voelt dat nu.
En wat heeft het bij jou veranderd dan?

Ik was zeker niet van plan om net zo te reageren als Lyn toen ik hem mijn vragen stelde...Nee, dat zou kinderachtig zijn, want ik weet zeker dat zij een gegronde reden zal hebben, dus dat komt wel...

Oké, dan nu maar eens reageren op wat Lyn vroeg...maar wist ik eigenlijk zelf een antwoord daarop?
Ze was me voor en zei; begin niet over je alcohol probleem, want je echte probleem zit vast veel dieper.
Maar Androlyn neem me toch serieus als ik je vertel dat die verslavingsdrang mijn zwakke plek is!
Als je dat niet wilt erkennen dat weet ik op dit moment echt niks te zeggen. Echt niet!
Goed Henry, daar het je wel gelijk in...maar wat doet jou dan willen vluchten voor het alleen zijn?

Ik schrok, want gelijk dacht ik aan mijn ouders en aan hoe vaak zij mij alleen hadden gelaten.
Zelfs als klein kind al.
Maar dat had ik toch allang verwerkt? Nog maar zelden dacht ik er aan..tenzij ik trachtte mijn moeder te bellen en merkte dat ze steeds niet thuis was.
Kan deze angst dan nog steeds zo diep zitten?
Ik deelde het met Androlyn en ze verzekerde mij dat dingen heel lang kunnen blijven hangen en wel in een onmeetbare diepte.
Even leek het alsof haar blik zich totaal naar binnen keerde...

We besloten nog samen wat tv te kijken om daarna onze kamers maar weer eens op te zoeken.
Eenmaal weer alleen op mijn kamer kreeg ik toch weer dat gevoel van veiligheid en geborgenheid,
ik viel na een uur als een blok in slaap...

Hij-serie; Komt Henry tot inkeer?

Gammel was hij nog wel, maar het weer werkte mee en even wat lezen op een bankje, ja...dat zou nog wel lukken.
Een boek over mentaliteitsverandering...zal er iets over drankgebruik instaan?
Vast niet, maar het boek was helder én verhelderend.
Een mobile telefoon was zó gewoon geworden, want hoe lang was het alweer geleden dat je nog naar een telefooncel moest zoeken en kijken of je wel kleingeld bij je had?

Henry hoopte eigenlijk dat vooral Lyn weer snel thuis zo komen, dat alleen zijn ging hem slecht af...
En Orlando?
Nou, laat die nog maar even wegblijven, hihi, en ietwat trillend lachje borrelde in hem op.
O, gatsie, borrelen, daar moest hij nu niet meer aan denken.

Bestaat toeval wel?
Z'n mobieltje liet dat vreselijke wijsje horen, er werd dus gebeld!
(Thuis maar eens dat wijsje veranderen in een gewone beltoon.)
Laat het nou Androlyn zijn...en dat terwijl hij net aan haar gedacht had.
De verbinding was slecht, maar hij kon haar goed verstaan...ze zou morgen weer thuis komen.
Waar zit je ergens Lyn?
Wat! Helemaal in Duitsland? Oké, maar k ben eigenlijk blij dat je er morgen weer bent, het alleen zijn is m'n zwakke punt...

Lyn zou morgen in de middag weer thuiskomen, gelukkig maar.
Wow, heerlijk nog even de tijd om flink op te ruimen, want als vrijgezel was hij behoorlijk mislukt dit keer!
Te veel toeval achter elkaar, want in het boek werd 'vluchtgedrag' besproken.
Niks meer lezen, gewoon nog wat genieten van de rust in het park.
Een vlinder rustte even op zijn arm en er zat een merel naast hem.
Tja, de natuur is mooi!

💚

Hij-serie; Henry en de kater.

Als zo je hoofd aanvoelt...!

Gisteravond is het mis gegaan...weer alleen thuis, wat had ik daar ineens behoorlijk veel moeite mee!
Die onverwachtte ontmoeting met de aardige dame had me op het verkeerde spoor gezet.
Ja, ja, ik weet het!
Haar schuld was het natuurlijk niet, integendeel.
Maar ik kreeg weer de smaak van de gezelligheid te pakken en in mijn eentje had ik die niet.
Had ik niet beter gewoon NEE moeten zeggen tegen de tweede karaf wijn?
Flauwekul, ik had me moeten beheersen en niet gaan drinken alsof ik een dorstige in de woestijn was!
Pff, dwaas als ik soms ben dacht ik de gezelligheid in mijn eentje voort te kunnen zetten via die veel te makkelijk wegdrinkende witte wijn!
Dat flesje werden er...schrik niet...drie! Weet niet eens meer hoe ik in mijn bed gekomen ben.
Vanmorgen werd ik er naast wakker! Met een kloppende koppijn, in geen tijden meer gehad.

Wat een nederlaag, en ook al waren Androlyn en Orlando er niet, toch schaamde ik me voor hen m'n ogen uit m'n kop....

In ieder geval maar eens een uur lang zo koud mogelijk douchen en de paracetamol liet ik achterwege.
Voelen wat je gedaan hebt kan geen kwaad!

De spiegel in de badkamer sprak weer genadeloos de waarheid. Wat een kop!
Dat noemen ze nou 'kringen onder je wallen hebben'.
Overgeven in de plee, bijna...maar gelukkig niet.
Want als ik van één ding misselijk werd, dan was het wel van overgeven!
Gelukkig kon ik weer om mezelf lachen...

Straks gewoon het park ingaan, een boek mee en eerst een flinke tijd wandelen.
Dat ik daar weer door iets geconfronteerd zou worden...?
Het is maar goed dat we niks van te voren weten!

Hij-serie...Henry gaat op stap.

Via het park naar de pizzeria.

Oké. 
Steeds maar alleen zitten is niks voor mij, alhoewel
ik er vaak juist van kan genieten!
Dus dan maar eens eten bij de pizzeria verderop, misschien later toch eens een cafeetje proberen?
Zal ik eens wat bijzonders aantrekken voor de verandering, ik ga eigenlijk zelden uit!

.'Nou, dat bijzondere viel erg tegen...een andere spijkerbroek en een wit overhemd!
Maar hij had er duidelijk zin in, en rond 7 uur stapte hij daar binnen'.

Wow, ik had geen idee dat het hier zo druk kon zijn!
En zoekend keek hij naar een vrij tafeltje. Dat was er niet, verdorie
en zijn oog viel op het tafeltje waaraan een wat oudere dame helemaal alleen zat.
Oeps, ze zag zijn blik die op haar gericht was een ze zwaaide enthousiast.
Eerst keek Henry om zich heen of die zwaai niet voor een ander bestemd was.
Dat was niet het geval, dus Henry keek haar vragend aan, wijzend op zichzelf.
Gelijk knikte ze een enthousiast JA!.
En zo geschiedde het...
De vrouw begon gelijk heftig te babbelen;
Mijn man had geen zin, dus ik dacht...dan ga ik gewoon alleen!
En ze lachtte. Iets te lang en iets te hard.

Ach, ik vind het wel grappig, dacht Henry en beiden bestelde ze een pizza.
Zullen we ieder een ander smaak nemen, dan kunnen we delen.
Dit keer giechelde ze. Tja een vrouw van rond de 50 mag van mij gerust nog giechelen...dat wel.
Ze praatte aan één stuk door, haar hele leven kwam voorbij, en halverwege vroeg ze of ik het goed vond dat ze een tweede karaf wijn bestelde, op haar rekening!
Ik kreeg geen kans om te reageren, want ze riep gelijk de ober en bestelde de karaf!

Helaas zorgde de wijn voor enorm veel 'gezelligheid... en toen kwam haar man binnen!
'Ans, kom je mee naar huis, er komt zo een goeie film..
Hij groette mij en noemde me 'jongeman'. 
Tot mijn verbazing betaalde hij ook nog eens de rekening!
Hoe heet je eigenlijk jongen, lachtte de dame op leeftijd bij het weggaan...
O, ik heet Henry!
Leuk was het Henry, bedankt, en weg was het stel.

Oei, sinds tijden voelde ik me behoorlijk tipsy en was ik verstandig genoeg om niet naar een café te gaan.
Trouwens op mijn witte hemd zat een flinke rode wijnvlek.
Snel naar huis en wie weet was die avondfilm ook wel iets voor mij.
Thuis gekomen verdeelde ik mijn kleren over de hele vloer, trok mijn pyama aan en zette de film aan
Ik pakte er toch maar de gekoelde witte wijn bij, morgen zie ik wel weer...


Als schrijver begin ik mij nu toch een beetje ongerust te maken,
tot de volgende keer!.

Misschien raar dat ik me dit afvraag...

Het zal inderdaad raar klinken, maar ik meen het!
De types uit de hij-serie, hoe zitten die eigenlijk in elkaar?
Androlyn vind ik persoonlijk nog de meest boeiende..
Soms vraag ik mij schaamteloos af hoe haar lichaam er uit zal zien!
Ergens had 'ik' gelezen dat ze ook lichamelijk 2 slachtig was...
Beetje gênant dat ik me dat afvraag...kan ze zichzelf dan zwanger maken?
Nee, lezer...dit is niet bedoeld als grap.
En het valt mij steeds vaker op dat ze een keuze maakt hoe ze zich wil manifesteren.
Vrouwelijk of mannelijk?...
Ik blijf als schrijver zeer benieuwd naar haar...

En dan die Orlando, steeds geconfronteerd door de nuchtere Henry...
Toch komt bij Orlando steeds weer die prediker en wereldverbetereaar naar boven!
Zijn bescheidenheid lijkt er soms kort bij in te schieten. maar ook hij gaat bewust
opvallend met zijn uiterlijk om...eigenaardig toch?

Tja, maar dan die Henry...soms wat saai maar daardoor ook vaak erg confronterend.
Alles met het verstand te lijf willen gaan!
Ijdelheid, zelfverzorging?
Ik merk er weinig van. Hij lijkt me meer het type dat aan zijn kleding ruikt of het nog kan!
Soms moet ik om hem lachen en toch...heb ik wel begrip voor hem.
Aan zijn lijf liever geen polonaise, hihihi.

En eerlijk gezegd ben ik ook benieuwd hoe hij met zijn verslavingsdrang zal omgaan.
Zelfs als schrijver kan ik hem hierin niet beschermen!
Dat zal hij echt zelf moeten leren...

Dit waren even wat gedachtes tussendoor van de schrijver van de hij-serie.
Eigenlijk schrijft deze serie zichzelf!

Hij-serie. Henry aan de beurt.

Henry's verhaal.
De 3 gaan tijdelijk hun eigen weg, Androlyn terug naar het Gebouw, Orlando naar een klooster voor inkeer en...
Henry wordt geconfronteerd met zichzelf.  Met Henry gaan we verder;

Alleen in dit toch wel grote huis, het zal wel even wennen zijn, dacht Henry en hij besloot 2 weken vrij te nemen van 'zijn werk', dat was niet zo moeilijk namelijk.
Gewoon een beetje lezen',uitslapen, op stap gaan en dat soort dingen.
Lekker het rijk alleen!
De eerste 2 dagen gingen prima, lekker wat spannende video's erbij, chips en dat soort dingen.
Het simpele genieten dus...
Maar reeds na 3 dagen viel er een gat. Niemand om voor te koken, niemand om tegen aan te kletsen en niemand om mee in discussie te kunnen gaan.
Naar een café gaan was nou eenmaal niet zijn ding en nu aan de wijn gaan?  Nee, dat zou zeker de verkeerde kant opgaan.
Zelfs het slapen ging de eerste nacht al slecht!
En dan die rare kat die regelmatig binnenkwam, een heel ander soort dan toen Poespas!
Deze kwam nooit bij je, eigenlijk negeerde deze me gewoon, maar een vlieg, mug of wesp, daar had ze het druk mee!
Een klein soort afleiding, maar alles was welkom...
Dan maar vroeg naar bed en meestal ging het daar gelijk alweer mis!
Denken, steeds maar denken, soms zelfs midden in de nacht toch maar een gedachte na zoeken op internet.
Want natuurlijk wilde ik alles weten, ja...zelfs zéker weten!
Soms tot 5 uur in de nacht, hét tijdstip om te denken; zal ik dan toch maar één glaasjes wijn nemen?
Er was immers gekoelde witte wijn in de koelkast!  NEE, NIET DOEN!
Dus ging hij gewoon naar bed en droomde over...Lyn. In die droom had hij zelfs 2 kinderen met haar, hoe kom je erop!
Morgen schijnt heerlijk weer te worden en ik neem me voor om te gaan wandelen en te gaan dineren in de kleine pizzeria verderop.
Ja, dat ging hij doen en viel gelukkig weer in slaap...