 |
| En zo wordt de 'depressie' afgedekt. 3. |
Dan maar raar in het hoofd en er dan maar niet voor de volle 100% bij zijn.
Het Atelier bezoek zet ik voort, hoe dan ook en de taak van 'fotograaf' die ik op me heb genomen zet ik gewoon door. Gisterochtend had ik een gesprek met een dame die met een project bezig is waarvoor ik wat foto's zal bezorgen.
De koffie pauze ging me moeizaam af...ik was erbij en er niet bij.
Sommige besproken onderwerpen kwamen ineens wat te dichtbij...ik ging dus alleen mee in het gesprek, daar waar ik genoeg 'afstand' voelde.
Geschilderd heb ik ook, en hoe symbolisch kan je ( ik in dit geval) soms onbewust te werk gaan!
Mijn eerdere verfuiting van depressie ben ik letterlijk gaan afdekken.
Het voelde goed om te doen
Terwijl iedereen figuratief bezig is voel ik me in mijn dip-kwetsbaarheid een vreemde snuiter.
Kwestie van gewoon doorgaan.
Gister thuisgekomen ben ik met tegenzin m'n bed ingedoken om er vrij kort daarna, met dezelfde tegenzin, weer uit te gaan.
En op het moment daarna flans ik dit stukje in elkaar.
Niks blogpauze, niks m'n bed induiken om me van de wereld terug te trekken, want daarmee heb ik persoonlijk al veel te veel slechte ervaring opgedaan.
Fred komt straks eten en neemt een 'noodslinger' voor mijn boom mee..
Humor, ja op het stille vlak, zo hier voor mijn toetsenbord, voel ik het;
Humor.
Vervuilde depressie..2.
De naakte depressie... 1.
Deze berichten vallen onder een niet vermeld label:
'Van de nood een deugd maken'.
