Dit blog gaat over;



In feite gaat dit blog over alles wat een mens zoal in het leven tegen kan komen, weliswaar bekeken met een spirituele inslag ( alles heeft met alles te maken) maar wel het soort spiritualiteit dat terug te vinden en te herleiden is en naar het leven van alle dag. En natuurlijk geschreven vanuit een persoonlijke en altijd doorleefde visie. Liever geen theorieën die ik niet zelf aan der lijve heb ondervonden.
Daarnaast alles dat een mens inspireert tot een bewuste manier van in het leven staan.

Verder is mijn blog niet echt een 'per dag' blog, maar liever een blog dat je gewoon even leest.....









zaterdag

Die nacht in mijn atelier.....Dance?


( Was het misschien niet meer dan het 'nawerken' van de acrylverf?)





Rond 23:35 uur was ik naar bed gegaan, met onbestemde gevoelens...
Onrustig viel ik uiteindelijk in slaap.

Het zal een uur of drie geweest zijn toen ik door vage geluiden wakker werd, ik ben een lichte slaper.
Was Poppie bezig een muis te vangen?
Dat leek mij onwaarschijnlijk want muizen heb ik niet, hooguit af en toe wat muizenissen in mijn hoofd, maar daar is Poppie aan gewend.
Zachtjes m'n bed uitgeslopen ( want je weet maar nooit ), gluurde ik mijn hal in.
Het geluid leek uit mijn atelier te komen, vergezeld van een vaag blauw schijnsel.

Daar kon toch niemand zijn?
Het leek mij verstandig een getuige te hebben en gelukkig lag mijn Olympus toestelletje met film mogelijkheden in de buurt...

Ongelooflijk wat ik daar zag en maar goed dat ik het op deze manier met jullie kan delen!
Want wie zou dit verhaal anders geloofd hebben?
Ik was er toch van overtuigd dat ik androgyne bedoelingen had met dit werk, maar dit zag er ineens heel anders uit!
Aan de andere kant dansten zij misschien op muziek die voor mij niet te horen was.
Een lichte hoest veroorzaakt door het inhouden van de adem, maakte een eind aan hun bewegingen.
Het moet niet gekker worden en van slapen kwam daarna niks meer, dat begrijp je!


Met grote dank aan mijn zoon Wouter, hoe dat zit vertel ik jullie later nog wel eens...







12 opmerkingen:

  1. Ik snap dat je van deze bewegende beelden niet kunt slapen.
    Goed dat je ze vast gelegd hebt.
    En vooral knap van je zoon..!!

    Fijn pinksterweekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. dat doet me denken aan dat sprookje waar het speelgoed tot leven kwam als iedereen sliep.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. whaha party in de schilderijen
    straks liggen ze te slapen

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hihihi nou Walter kan met mezelf te maken hebben maar is toch wel zichtbaar gemaakt wat ik er al in zag niet zo androgyn. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mijn eerste wandel vanmorgen (ben net m'n bed uit) was naar mijn laptop om op jouw Spijkerbed de 'ontknoping' uitgelegd te krijgen.
    Zie ik dat jouw schilderij wonderbaarlijk tot leven is gekomen. Een perspectief apart.
    Weet nu nog steeds niet hoe jouw zoon dat creëert? ...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Had ik een ontknoping beloofd? Dat ga ik dan toch maar even nakijken.
      Alhoewel het is eigenlijk simpel, mijn beide zonen zijn animators en kunnen via de pc ( allerlei speciale bewerkingstechnieken) wonderen verrichten die ik technisch gesproken nauwelijks begrijp!

      Verwijderen
  6. Ook een manier om slapeloze nachten te krijgen, swingt wel aardig.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Anouk brengt toch heel wat teweeg zeg

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hahaha Walter, die androgyne bedoelingen
    van jou dat willen wij vrouwen helemaal niet.
    De vrouw in kwestie is spontaan uit de man
    gekropen en staat nu op een afstand te kijken
    naar de typisch mannelijke bewegingen, en denkt.....
    oche, oche, oche wat staat dat kereltje toch
    weer te pochen.....

    ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gelukkig heb ik een psycholoog ingehuurd. Hij zal eens bekijken wat jullie reacties over jullie zelf te zeggen heeft! Hahaha

      Verwijderen