Hij-serie, maar hoe gaat het nu met Orlando?

In het kort, het heeft hem veel opgeleverd...
Veel meer dan waar hij ooit op hoopte,want eigenlijk was zijn kloosterperiode gewoon bedoeld om weer even helemaal tot zichzelf te komen en natuurlijk het liefst in alle rust!
De nieuwe ontmoetingen daar hadden het oude vuur weer in hem doen oplaaien, de waakvlam was weer tot vlam geworden!
Toch weer terug naar de groep die hij tijdelijk had los moeten laten...
Het was hem teveel geworden en dan werkt het niet, want werken aan een betere wereld kan je niet doen zonder motivatie..
JP bleek zeer gedreven te zijn en wilde zich graag aansluiten bij de groep waarover Orlando verteld had...
Tot zijn verbazing wilden zowel Mos als Oranje daar ook graag bij betrokken worden!
Er zou nog veel besproken moeten én willen worden, maar toch hadden ze er alle begrip voor dat Orlando vroeger vertrok om zijn vrienden te steunen.
Dus ging Orlando reeds de volgende dag naar hen toe.
Toch wist hij op voorhand nog niet wat daar allemaal aan de hand was en dat het vooral met Androlyn te maken had, verontrustte hem enorm.
Als er één was die altijd en sterke en stabiele indruk maakte, dan was zij/hij dat wel...
Orlando ging daardoor toch enigszins gespannen terug naar huis.
Hun gezamelijke huis!

Andro en Henry...ze zijn weer terug.

Het heeft even geduurd, ik kon het als schrijver er niet bij hebben!
Maar er is nu duidelijkheid, helaas van het soort waar ik niet graag over schrijf;

Henry had Androlyn in haar kamer opgesloten..ze was extreem in de war, 'snachts spookte ze door het huis en voerde ze hardop gesprekken met mensen die er helemaal niet waren!
Er was totaal niets over van de altijd zo krachtige Androlyn...hij had haar zelden als man noch vrouw gezien.
Het feit dat ze nooit wilde praten over wat ze in het gebouw beleefd had en dat ze het af wilde sluiten.... ja toen is ze langzaam achteruit gegaan...Soms was ze ineens heel erg Hij en vertoonde hij soms agressie die Henry niet van haar kende!

De huisarts is een keer langs geweest, hij vond dat ze maar beter een tijdje slaapmedicatie kon gebruiken, dan kwam het vast allemaal weer goed!
Wat wist hij eigenlijk van haar af? Alleen dat ze androgyn was, meer niet!
'Ach,dat komt vaker voor hoor'...
Nee, deze huisarts was niet geschikt voor Androlyn!

Door haar deur riep ze ineens; Henry, je moet Olando bellen!
En stil was ze.
Een tijdje later belde Henry met Orlando en voor het eerst maakte hij hem duidelijk hoe alles totaal uit de hand was gelopen.
'Waarom heb je dit niet eerder verteld, Henry? 
Is het nog even te doen bij jullie, ik wil hier graag iets afmaken.
Vrijdag ben ik er weer,oké?'

Een weekje is nog wel te doen hoop ik...de slaapmedicatie brengt misschien wat verlichting.

Na het gesprek ging Henry nog even bij Andro kijken, hij sliep als een blok.

wordt vervolgd

Hij-serie; Orlando besloot te bellen.

Er gebeurde werkelijk mooie dingen tijdens zijn verblijf in het klooster.
Leerzaam en bijzonder...allemaal stuk voor stuk zeer speciale mensen!
Gek genoeg viel het Orlando niet eens zo op dat het een mannengemeenschap was, niet bepaald de stereotypen van het man zijn!
Morgen zou er weer een groeps bijeenkomst zijn en juist daarom besloot Orlando met 'thuis' te gaan bellen.
Hij wilde hier echt nog een tijdje blijven!
En natuurlijk hadden ze er recht op om dat te weten, misschien zelfs om daar over mee te beslissen, want zeg nou zelf, dat waren ze toch echt wel aan elkaar verschuldigd.
Zo rond een uur of 8 in de avond belde hij ze. Androlyn nam op en was verrast zijn stem te horen!
Hij vroeg haar hoe het daar ging en zei vertelde hem dat het erg goed ging maar dat er wel een speciaalcontact was ontstaan tussen hem/haar en Henry

Orlando besloot met de deur in huis te vallen en vroeg haar of zij het erg zouden vinden als hij nog een paar weken in het klooster zou blijven.
Lyn dacht, het lijkt wel of alles zo is voorbestemd...toch zei ze dat ze dat nog even met Henry wilde bespreken, maar wat haar betreft was het geen enkel probleem!
Orlando sprak af om nog even terug te bellen daarover. Het zou een uur of 10kunnen worden....
En zo gebeurde het. Ook Henry had het prima gevonden.
Daarna ging Orlando gelijk naar bed, hij was doodmoe.

Wordt vervolgd;

Hij-serie; Il tombe...?

De wandeling van...

De wandeling met JP vond de volgende ochtend plaats en wel voor dag en dauw!
Wat kan je anders verwachten van een natuurarts, dacht Orlando.

Het was best fris buiten en JP stelde dat het juist de geest scherpt.
En dat was zo, totaal onverwachts klapte JP uit de school tegen Orlando en hij misbruikte even met humor zijn frans;
Mon amie, je tombe sûr les hommes!

De hap van de appel stokte in Or's keel...Pardon JP, begrijp ik het goed...val jij op mannen?
Ze moesten er allebei om lachen vanwege zijn franse manier van uitdrukken en het gesprek ging gewoon over in het nedelands.
Maar JP,dat maakt mij echt geen flikker uit hoor! Gelijk weer samen lachen, want JP kende die uitdrukking maar al te goed en vrolijk praatten ze verder over dit onderwerp dat al snel geen onderwerp meer was.
Mannen van deze tijd doen daar niet moeilijk over...Orlando vond ineens wel dat JP opvallend knap was voor een man. Zal wel z'n franse bloed zijn.
En al wandelend ging het gesprek over op holisme in de geneeskunst en over de wens van Or.
De 2 uur wandelen was duidelijk uit de hand gelopen en JP vertelde dat hij uitkeek naar de volgende groepsbijeenkomst..

Tja, wie niet?

Volgende keer daarover.

Hij-serie; Orlando deelt zijn grootste wens.

De volgende sessie was er al na een pauze om even op adem te komen en weer fris te beginnen.
Orlando trok gelijk de stoute schoenen aan en zei;
'In het kader van de holistische gedachte zou ik graag iets vertellen over mijn grootste wens'.

En die uitspraak trok gelijk alle aandacht!
Iedereen viel stil...zo ook Orlando zelf, want dit voelde toch heel anders dan toen in zijn 'veilige' groep, waarvan hij een tijdje afstand had genomen.
Mos doorbrak de stilte en vroeg Orlando recht op de man af om iets over zijn grootste wens te vertellen!

Onwennig begon hij te vertellen over hoe hij hoopte om mensen te stimuleren tot broederschap, liefde en betrokkenheid.
Ik hoop werkelijk om een doorbraak te kunnen bewerkstelligen en anderen aan te zetten tot een soort positieve kettingreactie.
Het is namelijkabsoluut niet onmogelijk, want de tijd is er klaar voor.
En stap voor stap kwam weer zijn oude enthousiasme terug, zijn overtuiging én zijn gedrevenheid.

Orlando was op dit moment eigenlijk opgelucht dat Henry er niet bij was, die had hem zeker weer een profeet en een prediker genoemd.
Waarschijnlijk ingekleurd met een toon van cynisme?
Later zou hij doorkrijgen dat Henry er heel anders tegen aan was gaan kijken...
In deze groep was de sfeer nu veel meer betrokken en niemand suggereerde zelfs maar dat hij op een profeet of prediker leek.
Nee, iedereen vond hem juist een gemotiveerd en inzichtelijk mens...
Dat was best even wennen voor Orlando.
Er ontsond zelfs een mooi gesprek over hoe iedereen hier kon bijdragen aan een positieve mentaliteit onder de mensen.

Waarschijnlijk gingen hier nieuwe ideeën ontstaan!



Volgende keer meer...

Hij-serie; Het werd JP die het gespreksonderwerp aangaf...

Orlando voelde op voorhand al dat het een bijzondere samenkomst zou worden.
Mos begon al snel te vertellen dat een nieuwe in de groep voor een grote verandering kon zorgen, zeker zoals vandaag!

Orlando keek wat onzeker rond,zou hij hem dan bedoelen?
Hij hoopte dat het geen grote verwachtingen zou oproepen en werd wat nerveus...
Gelukkig, net voordat Orlando dit wilde benoemen, nam JP het woord.

Zijn er heren bij die het graag over holisme willen hebben, ikzelf namelijk wel...
Oranje moest hier wel een beetje om lachen en zei;
Natuurlijk vinden we dit allemaal een boeiend onderwerp Jean, ik zou zeggen, werp maar een balletje op!
Het was wel grappig om te zien dat er even een verlegen man in hem tevoorschijn kwam...dat duurde gelukkig zeer kort.
Oei,gelijk vroeg JP aan mij wat mijn gedachtes waren over holisme.
Oké,het boeide mij altijd al en ik barstte los...nou ja barstte?

Zelf leef ik altijd al vanuit de gedachte dat alles met alles te maken heeft, maar ik merk wel dat die manier van denken zich op den duur steeds meer verruimd en eindeloos ver kan reiken!
De tijden zijn veranderd en zo ook onze visie op het Leven.

Orlando, sprak JP...het valt me gelijk op hoe jij het woord Leven uitspreekt...alsof het heel magisch en groots is!
Ahh, dat was een instinkertje van JP,die wist drommels goed dat hij dit juist zo zag.
Grappig leidde dit tot een soort verblijdend geroezemoes en Mos stelde voor hier nog even wat onderwerpen uit te halen om die tijdens een andere sessie wat dieper te bespreken.

Tot mijn schande vroeg iemand of ik morgen zin had in een wandeling, volgens mij zei ik; ja hoor, maar eenmaal op mijn kamer merkte ik dat ik zijn naam vergeten was te vragen.
Dat komt vast wel in orde.

Maar wat vindt Orlando in dat klooster? De hij-serie.

Toe maar!
Er was zwarte koffie en mandarijnen likeur.

Wat hij zocht of zoekt, dat weet ik niet en wat hij er zal vinden hoop ik samen met hem te ervaren.

(De schrijver)

Vroeg in de ochtend was Orlando op zijn best en vandaag vol verwachting over die groepsbijeenkomst, want wat zou het onderwerp zijn?

Aan het eind van het ontbijt nam Mos het woord;

Mannen, over een uurtje gaan we elkaar treffen in de Lichtruimte en vandaag gaan we het onderwerp daar geboren laten worden.

Micheal grapte;

Je daar leent een Lichtruimte zich voor...

Om het Licht te zien.

En zowaar steeg er een mannengegniffel uit de groep.

Automatisch gniffelde ik mee, gezeten tussen Joost en Michael in.

Maak je geen zorgen, Or...dat gaat altijd goed en Michael nam z'n laatste hap, stond op en verdween.

Joost vertrok nog even naar zijn kamer en....(hij bleek Jean-Pierre te heten) JP stapte op mij af, begroette mij met een giga frans accent en vroeg;

Zule we eeven kennies makeun?

Hihi, nee ik ga geen spot drijven met zijn franse accent en zei natuurlijk, ja leuk hoor Jean!

JP bleek een holistische natuurgenezer te zijn, gewoon een arts dus.

Het was duidelijk niet zijn bedoeling maar binnen een minuut wist hij m'n hele hebben en houden bloot te kunnen leggen.

Alweer een zeer heftig persoon, het hield niet over hier!

Op de een of andere manier kreeg ik zin in paars, oké de broek was oud-roze, maar de rest pimpelpaars.

Ik had er vrede mee en begaf me als een gekleurd fenomeen naar de Lichtruimte.

Toch best met een nerveuze kriebel in de buik.

Die Lichtruimte was verbazend licht en ruim...dat leek bijna een woordspeling!

De stoelen stonden her en der verspreid en...er was een grote tafel. Spontaan sleepte een ieder er een stoel bij en ging zitten.

Want daar zijn stoelen voor!

Dit keer nam Oranje het woord...gelukkig werd hij geen Or genoemd,haha...2 Ors zou wat verwarrend zijn.

Na wat gebabbel over en weer ontstond er een heel bijzonder gesprek.

Dat komt de volgende keer aan bod...

Hij-serie; Orlando bezoekt Joost.

Eerst maar eens m'n kamer goed verkennen en m'n spullen opruimen!
Een klooster, tja zoiets als dit had hij nou ook weer niet verwacht, echt geweldig!

Dus een beetje beginnen met contacten te leggen en de eerste werd Joost.
Makkelijk te vinden en zelfs z'n naam stond op zijn deur vermeldt, dat zou zeker bij mijn kamer ook gaan gebeuren.
'Mos' en 'Oranje' bleken achteraf toch wat oudere heren te zijn en dat was ze eerst niet aan te zien!
Joost had me zeker al aan horen komen, want voordat ik geklopt had deed hij de deur al open... Een zeer witte kamer had hij...Hoi Or, kom binnen...leuk dat je er bent.
Ach, dat 'Or' zou vast wel wennen, dacht ik en....Joost was helemaal in het wit, met tulband en al...
Recht op de man af vroeg ik hem; Ben jij misschien een Sikh?
(Hij had namelijk een vrij lange zwarte baard.)
Nee, nee hoor, lachte hij, ik ben helemaal niks anders dan alleen maar mezelf en behoor nergens toe!
Nou ja, ben wel min of meer boeddhistisch georiënteerd, maar beschouw mezelf niet al boeddhist.
En jij, hoe zit dat eigenlijk bij jou dan?
Oké, een boeiend gesprek was begonnen en Joost vroeg of ik iets drinken wilde.
Een glas bronwater is prima hoor, dat houdt de keel vochtig...
Ik vertelde hem dat ik een soort groep leidde en dat ik daar tijdelijk mee gestopt was, omdat....

Aha, zei Joost na een tijdje, dus even wat nieuwe inspiratie opdoen?
Voor mij geldt hetzelfde, ik heb af en toe verandering van omgeving nodig, ik ben hier nu alweer voor de derde keer en het bevalt me goed!
Vandaar dat ik mijn oor te luister leg bij Or...Oor bij Or! Want je weet het, Joost wil alles weten en dat mag ik als Joost zijnde!

Maar vanaf nu begonnen de interessante  gesprekken tot diep in de nacht, allebei bleken we zeer betrokken personen te zijn en voordat ik er erg in had zei hij; Nou, je zou een goeie prediker of sekteleider zijn,Or!
Oei, deze opmerking deed me even aan mijn verhitte discussies met Henry denken, maar van Joost bleek het geen verwijt te zijn, maar gewoon een grap.

Een zeer boeiende en ruimdenkende man, die Joost, afijn..het klikte dus en rond 2:30 begaf ik mij naar m'n kamer.
Morgen na het ontbijt stond er een groepsgesprek op de agenda.
Slapen, snel slapen en voor dat ik het wist...ging m'n alarm alweer.
Het was 6:00 uur en de dag begon...


👀

Hij-serie; Is Orlando wat overmoedig?

De kamer van Joost bleek bijzonder sober te zijn ingericht....

...En dan door iedereen aangestaard worden?
Mos hield zich stil en toen stond die andere op, hij bleek één van de 2 leidingevende monniken te zijn.
Hallo Orlando,kom verder en schuif aan...dan houd ik even een welkoms praatje.
Hij lachtte erbij, dus dat kon vast niet zo zwaar zijn...
Er was een stoel vrij tussen 2 nogal opvallende heren...met een soort tulband op!
En daar zat ik dan, in mijn redelijk gewone kloffie.
Die monnik die nu naast Mos zat, nam het woord...Oranje zal ik hem noemen, want dat had hij aan...
Oké mannen, ik zal onze nieuwe even inwijden, nou ja...inwijden?
Gewoon wat regels uitleggen
Zo wordt er wel verwacht dat iedereen mee eet, das welzo bevordelijk voor de groepssfeer, want die is prima, he heren!
Alweer gelach..al met al leek het eerder op een carnavalsvereniging dan op een klooster, al die uitbundige kleding!
 Over het gebruik van alcohol kan ik kort zijn...als we iets drinken doen we dat altijd in elkaars gezelschap en niet alleen op je kamer,begrijp je!

Ja,ik begreep het en op zich vond ik dat mogen drinken al heel sociaal.
Verder houden we voor en na het eten even een stille pauze, en hoe je dat ervaren wil, dat is aan ieder op zich!
En natuurlijk is sociaal gedrag hier zeer belangrijk, maar dat gaat altijd vanzelf.
Soms houden we een groepsgesprek en dat wordt altijd eerst even aangekondigd.
In zo'n gesprek laten we gewoon komen wat er komt en dat gaat altijd prima!
Nou, Orlando, ik zou zeggen..tast toe!

Nee, dit was totaal niet wat ik me bij 'een klooster' had voorgesteld.
Maar het beviel me utstekend en die links van me heette Micheal en die rechts heette Joost.
Gelijk flapte ik er uit dat ik nu tussen een aartsengel en één die het altijd zou weten, want Joost mag het weten.
Ik was gelijk drukker dan ik ooit van mezelf gewend was, dat verbaasde me.
Joost vroeg gelijk of ik straks zijn kamer eens wilde zien...
Tja, waarom niet...

Hij-serie...Orlando wordt Or genoemd!

Dit zal toch niet te opvallend zijn?

Dat het erg wennen was, spreekt voor zich, nauwelijks regels!
Iets wat Orlando totaal niet verwacht had, nou ja....er werd wel vriendelijk verzocht of je met de 3 meditatie diensten per week wilde meedoen.
Vijf uur in de ochtend vond hij geen enkel bezwaar en dan op zondag
de 'communicatie-dienst'.  Daar had Orlando nog nooit van gehoord.
Of bedoelde ze gewoon 'een groepsgesprek'?
Hij zou het wel zien want het leek hem bijzonder ontspannen daar.
En dan de kleding die ze droegen, hijzelf liep er in verhouding dus eigenlijk maar gewoontjes bij!

Toch was hij wat nerveus voor die eerste grote ontmoeting. Het samen dineren!
De aandachttrekkende outfit daar liet hij maar iets van weg. Niet dat mutsje erbij!
( Een heftig nerveuze glimlach verscheen hem om de mond..)

Oi, het was al 5 uur geweest, snel even opknappen en dat m'n kleding aan...
De ruimte van samenkomst was hem al uitgelegd...
Ondanks m'n baard deed ik toch wat aftershavee op...wou een verzorgde indruk maken.

De deur van het gezamelijke ruimte stond reeds open, het rook naar...stamppot?
Of zoiets, ze waren immers vegetarisch en worst rook hij niet.
Gelukkig maar...
Ja hoor, daar verscheen Mosgroen aan de deur;
Welkom Or, fijn dat je op tijd bent!
Or?...
Als grap noemde ik hem Mos en hij moest daar erg om lachen!
Jij Or en ik Mos, dat gaat vast gezellig worden, glunderde hij...

Binnen keken er 8 man naar me...en ik kreeg ineens echt de zenuwen!

Later vertel ik verder....

Hij-serie; Orlando in het klooster.

Deze schrijver begint gewoon in het klooster, samen met Orlando kijkend naar wat er allemaal gebeurt!

Het klooster bevond zich in een bosrijke omgeving te Friesland en gelukkig had ik mijn gewone kloffie aan, stel je voor...hahaha!

Maar tot mijn grote verrassing was de man die mij ontving gekleed in een mosgroene outfit en bijna als excuus vertelde hij me  met een grote glimlach;

Ik ben gewoon één van de vaste monniken hier hoor, schrik maar niet van mijn kleding!

Mijn kamer bleek toch iets groter dan ik verwacht had, had meer een kloostercel verwacht.

Er zat zelf een uitgang naar de tuin in!

Om 18: 00 uur dineren we...ik hoop u daar weer te treffen. U kunt er gelijk kennis maken met de anderen en iets over onze regels horen.

Die vallen reuze mee hoor!

Het enige is 'niet roken' en alcohol alleen nuttigen in gezelschap.

Gaat u zich gerust even ontspannen op u kamer en...even uw boeltje inruimem

Tot vanavond!

Dacht zelfs even dat ie me zou gaan zoenen....gelukkig niet, hihihi.

Mjn kamer rook naar...klooster! Erg apart dus, een soort wierooklucht.

En....er brandde een kaars...

Vind je het gek dat ik mij meteen op mijn gemak voelde?

Oeps, moest spontaan naar het toilet, gelukkig waren er douche en toilet in mijn kamer.

Snel, want straks doe ik het nog in mijn broek!

Tot volgende keer...