De waarheid over de Hij-serie...

 Om te beginnen, nogmaals Androlyn bestaat echt en heet natuurlijk anders

De enige overeenkomst is haar/ zijn  begin letter...

Orlando was en ben ik vooral zelf, dus beiden bestaan we nog...

De anderen waren er om het verhaal wat kracht bij te zetten,

maar er was niks gelogen!

Van A neem ik beter even afstand, het wordt me iets te veel

Maar bestaat Androlyn echt?

 Ja zeker, ze bestaat echt maar...

Toch wil ze liever anoniem blijven,

want het is niet makkelijk om transgender te zijn.

Maar ik wil graag met haar verder ook al vind ik dat soms moeilijk.

Echt een schrijver ben ik niet, meer een soort schilder, toch?

Op dit moment is ze weer naar huis...

Komt morgen weer terug... Ben er nu weer doodmoe door.

Ze is terug; Androlyn; de Hij-serie!

Omdat het mij soms even teveel wordt...

 Ben er niet echt blij mee, maar ze is er weer in alle heftigheid!

Androlyn, de transvrouw ...

O my!   Ze wil met me praten en haar verhaal vertellen!~

'Doe het gewoon maar in het Nederlands  verzocht ik haar...

Dat was geen probleem, zei ze... en ik zette koffie,

juist nu er eindelijk wat rust in mijn leven was gekomen....

Androlyn is er weer!

Androlyn is terug. (Transgender)

Ze was vannacht bij me en natuurlijk heet ze anders!

Ze is transgender, heb haar trouwens als vrouw leren kennen!
Maar dat is alweer jaren geleden...
Nu ik toch anders blog kan ik er beter over praten.
Verder heet Orlando gewoon Orlando
en Henry heet gewoon idd Henry!

Androlyn heeft soms spijt dat ze zich heeft laten opereren.
Toch heb ik haar altijd als mens gezien..
Toen ze nog man was vroeg ze of ik "het" wilde zien...
Gelukkig heb ik NEE gezegd.



Wordt vervolgd

Eerst een diepe zucht, want de serie gaat verder!

Deze serie gaat over Androlyn, Orlando en Henry!

Het was moeilijk om te doen, juist omdat het over Waarheid  ging.

Onze werkelijke waarheid is best zwaar om onder ogen te komen!

Dit keer gaat Henry een belangrijke rol spelen...

Henry lijkt op ons allemaal!

'HIJ'....lost op!

Zo zou je het kunnen verwoorden;
'HIJ lost op in...mij'.
Einde Hij-serie?
Ja, als serie wel, maar het verhaal blijft en het blijft ook gewoon doorgaan, alleen wordt het niet meer apart benoemd.
Voor mijzelf was het een inzichtgevende serie...ze blijven in feite alle 3 actief.
In mij...
Eigenlijk waren ze alle drie belangrijk voor wie ik ben, misschien zelfs wel voor wie we allemaal zijn!
Teruglezen wordt een hele klus, toch ga ik het trachten te doen.
Het is verspreid geraakt over Spijkerbed en Werkwijze.


Ben ik klaar met hen of zijn zij misschien wel klaar met mij?

Er staat een klein schatkistje voor ze klaar en zo af en toe doen ze er wat geld in...

Gek genoeg om zichzelf te onderhouden via mij.

Henry, Orlando en Androlyn.

Iedereen krijgt de groeten van ze!

😉

🙆

De terugkeer van de Hij-serie.

Helaas komt er geen terugkeer.

Toch best een bijzonder blogje geworden!

Het  'wuivende' riet uit Gouda!  🙆

Het is werkelijk zo dat ik vaak uit de reacties van mensen boeiende schrijfstukjes kan halen.
Ben ook altijd zeer dankbaar voor dat soort reacties!
Gelukkig kreeg en krijg ik nooit vervelende en zal dan ook alles plaatsen, tenzij mensen via mijn blog een andere blogger voor schut zou willen gaan zetten.
Nooit, maar dan ook nooit gebeurd!!!
Daarom kan ik uit de grond van mijn hart zeggen; Ik heb een fijn publiek en goeie bezoekers.
Dit is één van de redenen dat ik graag en betrokken blog.

Een mooie aanleiding om nog even het "Hij-serie' thema wat uit te diepen.

Deze serie begon ooit als de 'HIJ' serie en is later dan ook zo gaan heten;
De 'Hij-serie'.
Ik schrijf hem met veel plezier, maar vooral ook vanuit grote betrokkenheid met wat er bij mensen kan leven...en geschreven vanuit 'alles wat er in mijzelf' leeft!

Verzinsels zijn het zéker niet, en in die zin kan ik mijn geboorte-naam prachtig uitdiepen.
Dus,als je de serie weer eens terug zou lezen of straks verder gaat volgen,
weet je in ieder geval hoe hij ontstaan is.

Een pluspunt, zowel als soms een minpunt kan mijn grote betrokkenheid zijn.
Als ik hierin tegen mijn eigen 'gevoelsgrens' bots,dan neem ik soms even een rustpauze in.deze serie.


Binnenkort kan ik gelukkig weer bloggen vanuit een vrijer hart!💚🙌



Dank jullie,zowel Lia, Lutje en alle andere bezoeker die even komen reageren!💕

Ben toch zelf wel blij dat ze mij Walter zijn gaan noemen, terwijl ik ook Henk (eerste naam Hendrik) genoemd had kunnen worden. Tja, de broer van mijn vader heette Henk en werd in zijn familie 'gekke Henkie' genoemd...En wat betreft mijn 3 namen...erg onzinnig om een kind 3 namen te geven! In die tijd (1949) had je nog een soort verplichte traditie om familie voornamen op een kind te plakken.
En in ons gezin was ik de enige van de 3 zoons die hierin de klos was!!!! Het vreemde is toch wel dat de kinderen toen 'Walter' een 'bekakte' naam vonden. Mijn broer heette gewoon Wilem, daardoor werden we 'Willie en Wallie' genoemd, hihihi. Toen ik 11 was kwam er een nakomertje, die gewoon alleen maar 'Ronald' heet en geen familie naam is!
Weet je Lia, ik ga mijn reactie op de jouwe even verwerken als blogbericht.Je hebt me geweldig geïnspireerd, dank je!@@@

9 december 2018 om 10:11

Het bijZONdere ZONDAG verhaal...

Het gaat over mijn 3 'vrienden',

Androlyn, Henry en Orlando.

Ze bestaan namelijk werkelijk...

In mij!

Henry is in feite mijn oorspronkelijke echt voornaam.

ik heb 3 geboorte namen.

De tweede is mijn roepnaam Walter

'HIJ' is de Orlando geworden.

Een naam die overigens totaal niet bij me past...

Hem heb ik namelijk in het echt hier leren kennen!

Verder zeg ik daar niks over.

Tja, en dan die Androlyn!

Mijn derde naam zou in het Engels Eve zijn.

En daarin zit mijn herkenning van het androgene in mij. 

Mijn Hollandse naam is dus;

Hendrik Walter Everardus!

Eigenlijk bijzonder om daar deze 3 personen van te maken!

Henry is daarin de meest nuchtere, ook een zeer herkenbare kant in mij.

Walter/Orlando mag ik gerust de meest spirituele noemen.

Als kind werd ik Wally genoemd en had dat stuk gewoon 

altijd al in me...

En met die Androlyn ben ik erg bezig.

hem/haar (Everardus) vind ik namelijk bijzonder boeiend in mij...

Vandaar dat ik pas weer verder kan met deze serie als ik mijn draai weer in Gouda gevonden heb.

We eten spaghetti, dus eet ik mee.

Pas om half 7, 18:30 ...dan maak dit bericht af.

Er komt weer eens een lugubere selfie bij en iets over 

de Hij-serie en over Androlyn en Orlando.

Zeer kort overigens, want het echte vervolg komt pas zodra ik woon op de

Savelberg 

😎

Androlyn voelt zich in tweeën gespleten en huilt maar steeds;
 ik ben niet heel meer!
Orlando heeft het idee dat zij hem erop aanspreekt en iets van hem verwacht, waarop hij antwoordt; maar ik ben geen genezer hoor, het enige dat ik doe is de groep motiveren om aan zichzelf te werken!
Henry houdt hier bewust afstand van en wil best met de groep werken, maar hier kan hij echt niets mee!

Ik als schrijver kan er op dit moment geen tijd insteken.Voor mij te complex, daar heb ik tijd en rust voor nodig...

Eigenlijk verlang ik naar de dag van morgen...
Stilte-dag.

Hij-serie, maar hoe gaat het nu met Orlando?

In het kort, het heeft hem veel opgeleverd...
Veel meer dan waar hij ooit op hoopte,want eigenlijk was zijn kloosterperiode gewoon bedoeld om weer even helemaal tot zichzelf te komen en natuurlijk het liefst in alle rust!
De nieuwe ontmoetingen daar hadden het oude vuur weer in hem doen oplaaien, de waakvlam was weer tot vlam geworden!
Toch weer terug naar de groep die hij tijdelijk had los moeten laten...
Het was hem teveel geworden en dan werkt het niet, want werken aan een betere wereld kan je niet doen zonder motivatie..
JP bleek zeer gedreven te zijn en wilde zich graag aansluiten bij de groep waarover Orlando verteld had...
Tot zijn verbazing wilden zowel Mos als Oranje daar ook graag bij betrokken worden!
Er zou nog veel besproken moeten én willen worden, maar toch hadden ze er alle begrip voor dat Orlando vroeger vertrok om zijn vrienden te steunen.
Dus ging Orlando reeds de volgende dag naar hen toe.
Toch wist hij op voorhand nog niet wat daar allemaal aan de hand was en dat het vooral met Androlyn te maken had, verontrustte hem enorm.
Als er één was die altijd en sterke en stabiele indruk maakte, dan was zij/hij dat wel...
Orlando ging daardoor toch enigszins gespannen terug naar huis.
Hun gezamelijke huis!

Andro en Henry...ze zijn weer terug.

Het heeft even geduurd, ik kon het als schrijver er niet bij hebben!
Maar er is nu duidelijkheid, helaas van het soort waar ik niet graag over schrijf;

Henry had Androlyn in haar kamer opgesloten..ze was extreem in de war, 'snachts spookte ze door het huis en voerde ze hardop gesprekken met mensen die er helemaal niet waren!
Er was totaal niets over van de altijd zo krachtige Androlyn...hij had haar zelden als man noch vrouw gezien.
Het feit dat ze nooit wilde praten over wat ze in het gebouw beleefd had en dat ze het af wilde sluiten.... ja toen is ze langzaam achteruit gegaan...Soms was ze ineens heel erg Hij en vertoonde hij soms agressie die Henry niet van haar kende!

De huisarts is een keer langs geweest, hij vond dat ze maar beter een tijdje slaapmedicatie kon gebruiken, dan kwam het vast allemaal weer goed!
Wat wist hij eigenlijk van haar af? Alleen dat ze androgyn was, meer niet!
'Ach,dat komt vaker voor hoor'...
Nee, deze huisarts was niet geschikt voor Androlyn!

Door haar deur riep ze ineens; Henry, je moet Olando bellen!
En stil was ze.
Een tijdje later belde Henry met Orlando en voor het eerst maakte hij hem duidelijk hoe alles totaal uit de hand was gelopen.
'Waarom heb je dit niet eerder verteld, Henry? 
Is het nog even te doen bij jullie, ik wil hier graag iets afmaken.
Vrijdag ben ik er weer,oké?'

Een weekje is nog wel te doen hoop ik...de slaapmedicatie brengt misschien wat verlichting.

Na het gesprek ging Henry nog even bij Andro kijken, hij sliep als een blok.

wordt vervolgd

De Hij-serie; Zonder ze is toch wel erg Stil...

Als blogger mis ik ze toch, dat magische trio.
 Dus nam ik er weer eens een kijkje.
Androlyn en Henry hebben het erg druk met elkaar.
Het lijkt wel of ze ijzer met handen breken!

In dat klooster wordt er veel 'geboren' bij Orlando, hij heeft weer grootse plannen om zijn groep nieuw leven in te blazen!
Deze schrijvende blogger kan nauwelijks wachten, maar ja...

Ze willen nou eenmaal even met rust gelaten worden.

😳

Hoe zit het met de Hij-serie?

Die heeft werkelijk een adempauze nodig om nieuwe inspiratie op te doen!

M.a.w. ik ga ze een beetje lucht geven!

😊

Hij-serie; Orlando besloot te bellen.

Er gebeurde werkelijk mooie dingen tijdens zijn verblijf in het klooster.
Leerzaam en bijzonder...allemaal stuk voor stuk zeer speciale mensen!
Gek genoeg viel het Orlando niet eens zo op dat het een mannengemeenschap was, niet bepaald de stereotypen van het man zijn!
Morgen zou er weer een groeps bijeenkomst zijn en juist daarom besloot Orlando met 'thuis' te gaan bellen.
Hij wilde hier echt nog een tijdje blijven!
En natuurlijk hadden ze er recht op om dat te weten, misschien zelfs om daar over mee te beslissen, want zeg nou zelf, dat waren ze toch echt wel aan elkaar verschuldigd.
Zo rond een uur of 8 in de avond belde hij ze. Androlyn nam op en was verrast zijn stem te horen!
Hij vroeg haar hoe het daar ging en zei vertelde hem dat het erg goed ging maar dat er wel een speciaalcontact was ontstaan tussen hem/haar en Henry

Orlando besloot met de deur in huis te vallen en vroeg haar of zij het erg zouden vinden als hij nog een paar weken in het klooster zou blijven.
Lyn dacht, het lijkt wel of alles zo is voorbestemd...toch zei ze dat ze dat nog even met Henry wilde bespreken, maar wat haar betreft was het geen enkel probleem!
Orlando sprak af om nog even terug te bellen daarover. Het zou een uur of 10kunnen worden....
En zo gebeurde het. Ook Henry had het prima gevonden.
Daarna ging Orlando gelijk naar bed, hij was doodmoe.

Wordt vervolgd;

Hij-serie; Verslag van hun gesprek.

Er was hen een steen van het hart gevallen!

Dat gesprek dat Androlyn en Henry gepland hadden was een eindeloos lang gesprek geworden.
Het ene woord haalde het andere en dat gold voor beiden.
Nee,een conflict was het zeker niet geworden maar wel een soort confrontatie met de ultieme eerlijkheid!
Beiden vertelde elkaar over de wonderlijke gebeurtenissen in hun jeugd, gebeurtenissen van een totaal andere aard, maar toch die vreemde herkenning!

Zo vertelde Androlyn over zijn zeer gemengde achtergrond, de vele rassen waaruit zijn familie oorspronkelijk bestond, bijna bizar te noemen, want wat had zij/hij eigenlijk niet in het erfelijk materiaal opgeslagen?
En dan eindigend in een blond wezen met felgroene ogen en nog wel van beiden geslachten!
Androgene, hoe anders dan dit had zij kunnen worden door al die vreemde mixen door haar familie-geschiedenis heen!

Henry had ademloos naar haar geschiedenis en haar jeugd geluisterd en haar verteld dat hij er graag uitgebreid over wilde schrijven...
Maar daar was Lyn/Andro nog zeker niet aan toe.
Voorlopig wilde zij het laten voor wat het was.
Haar/hem was werkelijk een last van de schouders gevallen, mede door een stuk pijnlijk verleden dat zij ontdekt had in het Gebouw...Het verleden wilde ze werkelijk totaal achter zich laten.
Hun gesprek had haar enorm opgelucht.

Maar hoe zit het dan met jou, Henry?
Hij was nog beduusd van haar verhaal, maar na een tijdje vertelde hij dat hij geboren was uit extremen.
Zijn moeder was min of meer van stand. terwijl zijn vader de zoon van een verhuizer was. Een jordanese familie...
Wat dat voor gevolgen heeft gehad was duidelijk, Henry leefde tussen 2 werelden en was daardoor geworden die hij is.

Tot zover, later misschien de rest van hun verhaal.

Hij-serie; De tussenstand.

Persoonlijk ben ik hier nog steeds mee bezig.

Schilderen vanuit je hart gaat moeilijk in gevangenschap.

Er gebeurt erg veel met de personen uit de Hij-serie, Orlando. Androlyn en Henry.
Komt misschien raar over om dit als de 'schrijver' van deze serie te zeggen, maar ik kan ze even niet bijhouden!
Vandaag kwam én komt er veel bovendrijven tussen Androlyn en Henry...te ingewikkeld om daar vandaag al verslag van te doen.
Maar ook Orlando zit in een versnelde ontwikkeling, uit eigen ervaring weet ik wat een tijdelijk verblijf in een klooster met je kan doen!
(Ooit was ik er een week, notabene een trappisten klooster!)
Daarom kijk ik het even aan totdat ik weer in staat ben hen letterlijk te verwoorden!

Hij-serie...Androlyn maakt zich zorgen om Henry.

Natuurlijk is Androlyn nog alles aan het verwerken van wat zij in het Gebouw ontdekt heeft...
Toch heeft ze er vertrouwen in dat het uiteindelijk op zijn plek zal komen.
Maar wat haar op dit moment zorgen baart, is het gedrag van Henry.

Hij stort zich ineens als een bezetene op zijn schrijfwerk, de journalist in hem leeft weer, als nooit tevoren.
Komt vooral nog om samen te eten en samen 's avonds even tv te kijken.
En dan zijn spontane opwellingen waarin hij zegt;
ik zou nu best weer een borrel kunnen gebruiken!
Dat verontrust haar werkelijk, juist omdat hij de laatste tijd weer ineens erg gespannen is.

Toch zijn de momenten samen nog steeds zeer prettig.
Wat is er hier toch aan de hand, dacht Androlyn?
Ligt het niet ook aan mij omdat ik in mijn hoofd nog erg met het Gebouw bezig ben?

Toen Henry vrij onverwacht ineens de gezamelijke huiskamer binnenkwam, stelde Lyn hem voor;
Henry, moeten wij niet eens uitgebreid de tijd nemen om te praten over wat er speelt?

Hij keek haar bijna aan als een kind dat betrapt wordt op iets ondeugends...
gelukkig was Henry het met haar eens en stelde voor om daar zondag even de tijd voor uit te trekken
Het luchtte Androlyn op, ja...ze gaan zondag eens uitgebreid praten!

Hij-serie...Hoe vergaat het Androlyn en Henry?

De schrijver achter de schermen?

Als schrijver van deze serie kijk ik het eerst even aan;

Hebben Henry en Androlyn in deze serie nu iets zinnigs bij te dragen?

Ach, weet je...ik laat ze even zelf aan het woord.

Henry begon de gesprekken met Orlando behoorlijk te missen, want Androlyn leek toch behoorlijk veranderd na haar verblijf in het Gebouw.

Vragen naar wat er daar gebeurd was, had hij opgegeven, ze was er duidelijk in geweest.

Ze had het op haar eigen manier verwerkt en achter zich gelaten...

Toch leek ze veranderd, alsof het om een stilte voor de storm ging!

Henry; 'Ja ik mis de spanning, de uitdaging, maar natuurlijk voelt deze veilige rust ook wel even prettig. Geen last meer van gevaarlijke verleidingen.

Het verlangen naar stevige gesprekken met Orlando stak steeds meer de kop op.

Zal ik hem eens mobiel bellen of laat ik hem met rust?

Geduld is een mooi oefenpunt voor me...ik wacht het dus gewoon af, wat komt dat komt.

Androlyn had hij nog zelden zo enorm androgeen bezig gezien en dat bevestigde inderdaad wie zij werkelijk was. Een totaal persoon, wonderlijk om dat te ervaren want Henry zou dat ook graag willen zijn.

Een totaal en heel persoon!

Maar de vrede en de rust in huis deden hem goed.

Wel was hij weer druk aan het schrijven geslagen met in zijn achterhoofd de hoop dat Orlando toch bij terugkomst weer verder zou gaan met de groep..

'Ik ben er werkelijk aan toe om er iets aan bij te dragen', dacht Henry.

Maar zou Androlyn daar nu ook weer aan toe zijn?

Haar schijnbare stilte voor de storm, dus wie weet?

Henry schreef verder over de ideeën die hij graag weer eens met Orlando zou delen.

In Henry was er meer storm dan stilte alhoewel de aanwezigheid van Lyn hem toch goed deed...

Nee, toch nog maar geen contact zoeken met Orlando.

Geduld beoefenen!

Er staat een nummer op van de zangeres Maan; 'Lief zoals je bent'.... en het spreekt me erg aan...

Wordt natuurlijk vervolgd...

Hij-serie; Il tombe...?

De wandeling van...

De wandeling met JP vond de volgende ochtend plaats en wel voor dag en dauw!
Wat kan je anders verwachten van een natuurarts, dacht Orlando.

Het was best fris buiten en JP stelde dat het juist de geest scherpt.
En dat was zo, totaal onverwachts klapte JP uit de school tegen Orlando en hij misbruikte even met humor zijn frans;
Mon amie, je tombe sûr les hommes!

De hap van de appel stokte in Or's keel...Pardon JP, begrijp ik het goed...val jij op mannen?
Ze moesten er allebei om lachen vanwege zijn franse manier van uitdrukken en het gesprek ging gewoon over in het nedelands.
Maar JP,dat maakt mij echt geen flikker uit hoor! Gelijk weer samen lachen, want JP kende die uitdrukking maar al te goed en vrolijk praatten ze verder over dit onderwerp dat al snel geen onderwerp meer was.
Mannen van deze tijd doen daar niet moeilijk over...Orlando vond ineens wel dat JP opvallend knap was voor een man. Zal wel z'n franse bloed zijn.
En al wandelend ging het gesprek over op holisme in de geneeskunst en over de wens van Or.
De 2 uur wandelen was duidelijk uit de hand gelopen en JP vertelde dat hij uitkeek naar de volgende groepsbijeenkomst..

Tja, wie niet?

Volgende keer daarover.