Doorgaan of doodgaan?

 Moet eerlijk zeggn: tegen doodgaan zie ik erg op..

Maar soms is doorgaan erg moeilijk![

Dan ben je ineens zo moe...en toch heb je nog zo veel inspiratie

Niet psychotisch, gewoon chaotisch!

 

3 uur in de nacht...

 

Gisteren weer begonnen met wat anders te denken...

Yoga doen ging niet zo makkelijk met die cateter in!

Volgens mij ging ik gister rond 20.30 naar bed.

Heb goed geslapen..Tegenwoodig dus een stuk 'rustiger'.

Zo zie je maar, alles went.

p.s.

Moet ik mij niet wat meer inzetten voor de mee lijdende mannen!

Er zijn er zoveel die met dit 'plasprobleem'kampem.

Kan het allicht proberen😏

Zo heb ik gemerkt dat het dragen van goed underwear, waarin je het gebeuren links of rechts naast de plasser naar binnen kunt vouwen zodat het gewoon mee beweegt!

😇Want op den duur verdwijnt het pijnlijke gevoel...

Inderdaad, alles went😆

Oh, hemeltje lief

 Vandaag, in de middag..

Ging het helemaal mis

Moest weer terug....Levensgevaarlijk!!!

 Hier dacht ik nog,

ik ga toch maar even...No way! Werkelijk niet te doen...

Dus gewoon meteen weer naar huis...😞

De ABkuur is volbracht!

 Wat ik nu zelf ga doen is;

SPOELEN!

Al de rotzooi moet uit mijn lichaam...

Zodra ik weer schoon ben, hoop ik weer echt te gaan bloggen.

Leven, totdat we er klaar mee zijn....?

 Het 'we' verander ik weer in IK...

En die ik kan jij natuurlijk ook zijn, toch?

Er klaar mee zijn, hoe zit dat eigenlijk, want wanneer voelen we ons klaar?

Tja....Voor mij geldt vooral het geestelijke, mijn spirit zeg maar...

Heb geen materiële wensen....volgens mijn herinnering nooit echt gehad.

Vreemd, maar mijn echte behoefte kan ik niet eens beschrijven of...?

Totaal in Vrede zijn met 'mezelf' en dan bedoel ik niet mijn ego.

Maar hoe staat dat nu dan met me, hoever ben ik eigenlijk...

Oi, oi, oi...soms voel ik dat al zo, maar juist dan wil ik graag nog doorgaan,

doorgaan totdat ik doodmoe ben en me klaar voel.

Mmmm, vind dit zelf een behoorlijk vreemd blog.

Over onze gezondheid blog ik een andere keer op Werkwijze.

💚

Is het Leven een leven dat bij ons past? (Bewustwording)

 Er is een spirituele theorie die zegt:

'We krijgen een leven dat bij ons past, zwaar of niet...

We blijken ervoor geschapen te zijn!'

Want dit is wat wij aankunnen....

Voorbestemd?

Toen ik vannacht weer wakker werd...zo rond 3 uur...

Zeg maar, de spirituele uren waarin wij 'dingen' zien die

zo bedoeld zijn....Inzichten (enzo)

En weer met een drijfnatte broek die veel te strak rond de plasser zit.

Erg onaangenaam!

Omringd door vochtige handdoeken die de boel

een beetje droog moeten houden.

Voorbestemd dus?

Verder is mijn lopen nog steeds niet zoals het hoort...

Met beide blijf ik oefenen!

Net zoals ik oefen om met mijn BIPO om te gaan....

Wonderlijk genoeg blijk ik een Bipo de Clown te zijn!

Anderen ervaren mij als een mens ( man) met ontzettend veel humor 😎😁😕

Was ik dus 'voorbestemd'?

Te zijn de ik NU ben?

Toch maar een vraag aan mijn lezers:

Ervaar jij je Leven ook als zodanig?

Voorbestemd?😇😉🙏

The man in the closet?

The day after...(maar wat leverde mijn Stilte-dag op?)

 

Thee...water en koffie...

Met dit benauwde weer moeten we genoeg drinken..

💚

Inderdaad, wat kan een Stilte-...dag opleveren?

Veel goeds maar soms ook een anti-climax.

Zou dat nou echt door mijn bipo komen?

Instorten na het eten,

soms reeds daarvoor!

Ineens tegen de (plas) nacht opzien...

Overdag was er inzicht en evenwicht.

Helaas slaat soms ook de gemakzucht toe...

Toch maar m'n eten van hier ophalen?

Niet zoveel zin om te koken dus.😑😏

Bahmi, die wel erg pittig was.

Daarna mijn inmiddels beruchte 'snoep-aanval'.

😇

Leren luisteren naar je lichaam?

Overdag ging dat goed.

Er kwam rust in mijn hoofd.

Totdat....

😈

😄

Want..we zijn die we zijn.

Hoe je ook je best doet!

Zwaktes kunnen ineens weer de kop opsteken.

Nee, mijn eigen guru lijk ik nooit te worden.

Maar ik leef nog!

Gewoon blijven oefenen.

Eerlijk leven...Doen we dat eigenlijk?

 

 

Een keer een rot foto moet toch ook kunnen?

    Eigenlijk liever niet...

Maar om te beginnen...

Wat is eerlijk leven?

Eerlijk naar jezelf of eerlijk naar de ander?

Ach, het ene kan niet zonder het andere...

Eerlijk...en dan zijn die we zijn of..

Zijn die je werkelijk bent?

En toch blijf en ben ik daar mee bezig!

'Het goede doen', zowel voor jezelf als voor de ander...

Maar doe je dat anders als je Boeddhist bent of Moslim of Christen?

Kunnen we al die onzin van ons afgooien en gewoon eerlijk onszelf zijn?

Jawel, het kan...geloof me het kan werkelijk!

Terugblikkend; Het was een bijzondere verandering!

 

Schilderen doe ik al een tijdje niet meer..

Er is geen enkele inspiratie!

Vannacht was ik weer om 3 uur op en ging om 4 uur weer m'n bed in.

Steenkoud had ik het, terwijl de verwarming op 22 staat.

Deze dag neem ik zoals die komt...geen plannen.

Tegenwoordig voelt dat allang niet meer zinloos.

Maar dan even over die plotseling verandering?

Na het stoppen met die ( luxe) medicijnen ging het snel...

Weg was mijn zinloze gevoel!

Mijn energie kwam terug... en dat zet zich voort.

Op een gewone en rustige manier.

Bijzonder is het wel.

Ineens weer mezelf zijn...

💜

Niets meer isoleren, maar integreren!

Over de Verandering;

Hoe gaan we dat aanpakken?

Spiritualiteit was eigenlijk vaak gescheiden van  

Het gewone leven...

Maar nu is de tijd rijp om dit te gaan integreren.

Eindelijk mag het deel worden van;

Ons gewone Leven!

Als je je afvraagt:

Maar hoe dan?

Kijk dan maar eens bij jezelf naar binnen, gewoon even bewust worden van wat je in het leven belangrijk vindt...

Dat blijkt niet zo moeilijk te zijn, maar soms vergt het tijd.

Zeg maar: Een kwestie van wat tijd vrijmaken voor Bezinning.

En daar is het de juiste tijd voor. We zijn namelijk voorzien van veel extra mogelijkheden.

Te druk dus?

Mocht je leven daar veel te druk voor zijn, dan is dat het eerste waar je iets aan kan veranderen.

... omdat juist dat je gezondheid zal bevorderen!

💚

Stel je voor dat we écht wakker worden!

 

Stel je voor...dat je gaat inzien wie 'we'werkelijk zijn!

Is het jou al eens overkomen?

Zijn, wie je wezenlijk bent..

Want zo gevaarlijk is dat niet eens.

Er is namelijk zoiets als 'willen Leven'.

Eigenlijk een soort zelfbescherming.

Dingen doen die tegen ons werken,

waarschijnlijk gebeurt dat nooit vanzelf.

Met mijn oudste zoon,

die mij nu de foto's stuurt die hij bij mijn

overleden broer gevonden had..

met hem kom ik vaak tot bijzondere gesprekken.

Net als ik is hij tegen het gebruik van sommige medicijnen...

Want al die bijwerkingen zouden niet mogen!

En dat is nou juist waar het vaak verkeerd gaat.

Het slikken van rotzooi omdat daar aan verdiend wordt...

Beseffen dat alles anders zou kunnen.

Namelijk niet ziek worden van medicijnen.

Zelf heb ik dat al gemerkt, dat redelijk onschuldige medicijn dat ik slikte..

Nee, er klopte iets niet...

En toen ben ik het gaan afbouwen, langzaam werd ik wakker.

Wakkerder dan ooit!

Helaas zijn we behoorlijk afhankelijk geworden.

Zomaar stoppen met medicijnen kunnen we al niet meer...

Want er zijn voor bijna alles alternatieven!

Anders gaan leven is er één van.

Zijn we mischien echt aan het 'ontwaken'?

Bereid om iets los te laten?

 

Inderdaad, ik blijk het te zijn!

Mijn voorop gezette idee van het werken met bloemen...

Ikebana

En dat is echt niet hetzelfde als 'gezellig' bloemschikken.

Het was ooit meer dan een hobby voor me.

Een totaal andere functie kreeg het!

Ik blijk met mensen te werken...😏

Gek genoeg was dit wat ik graag wilde doen,

en door iets los te laten kwam ik vanzelf daarin tercht!

En zo ging het ook met mijn 'gedwongen' verblijf hier..

Door los te laten heb ik het nu hier naar mijn zin

en kan ik gewoon zijn die ik werkelijk ben.

'Zonder medicijnen!'

En zo zal ik verder gaan, want zo zit ik in elkaar.

😎

Een beetje gek, een beetje anders

Het blijkt goed te doen.

🙋🙏

Een van mijn eerste Ikebana's.

Wabi-Sabi REVOLUTION: How Imperfection is Reshaping Modern Home Design?

Anders leven....

Een ander soort Stilte-dag.

 

Is het erg dat er steeds minder bloggers zijn?

 

Het is even wennen, maar nee...het is niet erg!

Integendeel, het geeft rust.

Brengt ook ruimte in je geest...

Er schijnt steeds minder te zijn

en nog duurder ook!

Toch geeft ook dat ruimte en rust.

Hoe 'bang' zijn we om iets te missen?

Er is zelfs een medicijn te kort....

Dus de hoogste tijd om te kijken hoe het

ook anders kan....

Makkelijk is dat niet, maar er kan veel!

Een voorbeeld is; door anders te leven

anders te eten en anders te bewegen.

Of ikzelf dat allemaal zo maar kan?

Ja/ nee, want het is veel werk en

het is vaak erg wennen!

Gelukkig/helaas moet ik wel...

Want hoe lang kregen we alles kant en klaar aangereikt ?

Toch niet zo gek dat we zijn ingeslapen.

Zowel de armen als de rijken.

Vandaag, gewoon zoals het was....

 Toch nog even wat foto's gemaakt....

Wat ik toch allemaal voor mijn bezoekers doe!😃

Zou ook niet graag willen dat het bloggen uitsterft, vandaar....

M'n eten vandaag was anders....

Maar bijzonder lekker, vegetarisch en supergoed van smaak!

En verder..... verder zie ik weer van alles wat ik prachtig vind!

Maar stel dat je echt naar deze foto kijkt!

Zie je dan wie ik ben, hoe ik leef en zie je ook Waarom?

Ja, dit zijn foto's waarop je niet al het mooie ziet

van waar jij je op concentreert...

Hier zie je een fragment uit een leven...

En... volgens mij wil je dat zelden.

Tenzij het historische figuren zijn.

Mensen waarover je boeken leest over wat ze deden

en wie ze waren

en wat voor invloed zij hadden....

Wil je het echt van mij weten of...

ben je een oppervlakkige en vluchtige blogger?

Ben eigenlijk een simpele ziel geworden....

Gewoon zien en genieten van wat er is!

Ja, wat wil je werkelijk weten van mij?

Ach, uiteindelijk weet ik zelden iets van de bloggers die mij bezoeken.

Want hoe lang wordt het ons al opgedrongen

via de commercie en het geldbejag?

We moeten van alles om erbij te horen...

Bij wie eigenlijk?

Bij hen die naar macht snakken.

Want zonder zijn ze;

NIKS!

🙅🙏

Aan bloggen kom ik nog weinig toe...

 Eigenlijk dit keer vanwege een vraagje van Izerina...

Want hoe eet ik tegenwoordig?

Laat ik beginnen over waarom ik anders eet!

Ten eerste is het 'systeem' hier een stuk vrijer geworden...

Ontbijt en lunch halen we gewoon af... van 7:45 tot 8:15 en van 11:45 tot 12: 15... Prima, want je mag blijven of thuis gaan eten.

4x per week eet ik het avondeten mee...Ik kom en ik ga, basta!

Nu even over wat ikzelf eet...

Eten is voor mij een medicijn geworden dat geweldig helpt!

Het blijkt altijd een persoonlijk gebeuren te zijn, want ik heb eerst van alles onderzocht dat zou helpen bij mijn 'kwalen', en dat is tegenwoordig goed te onderzoeken.

Geen pillen maar de natuurlijke manier...

Het vochtprobleem in mijn benen is...opgelost!

Wat je eet en wat je nodig hebt is goed uit te vogelen.

Het enige dat je nodig hebt is... geduld

En natuurlijk ben ik anders gaan leven, want elke dag bepaal ik opnieuw wat er goed voor me is.

Nee, het zijn geen standaard methodes...

Geen speciale recepten of geheimen.

Gewoon de tijd nemen om uit te zoeken wat er voor je werkt!

Van je innerlijke Stilte uitgaan, dat helpt enorm.

Stel je nou toch eens voor...!

 

Ja, als ik ook zou stoppen...en inderdaad was ik er min of meer mee gestopt!

Niet bewust hoor, het 'stopte' gewoon, want alles wat ik nog te 'zeggen'( bloggen) heb

was en is veel te persoonlijk...

Maar vandaag voelde ik toch die blogbehoefte weer.

Er zijn er immers nu al een paar die ik daardoor mis.

Per vandaag verandert er nog meer!

Het speciale dieet gaat morgen in en heeft niet zo zeer

iets met afslanken te maken, maar tis meer als medicijn

voor mijn 'gesteldheid'.

Dat is tegelijk de reden waarom ik minder blog...

het zou vaak een herhaling worden van waar ik hier

al jaren over schrijf.

De strekking blijft echter;  'natuurlijk genezen'.

En dat 'genezen' krijgt een hele nieuwe betekenis

in deze nieuwe tijd.

Zelfs dit werk ga ik op een nieuwe manier te lijf!

Misschien kom ik dit weekend nog wel even langs!