Inmiddels blog ik door het hele huis!

        

Gek genoeg  moet ik maar wachten op de gezamelijke maaltijd.

Vrijeid onder dwang heet dat.

Soms ben ik dit hele gebeuren erg zat!

Het beleid hier wordt steeds rommeliger.

Steeds meer flexers! Inmiddels ken ik hier nog weinigen.

Weet je, ik ga gewoon doen wie ik ben!

Raar dat we soms zo moeten gaan denken.

Vrijheid bevechten, zo heet dat... maar het is heel anders geworden!

Oja, mijn laptop verplaats ik steeds vaker. Deze nieuwe heeft een langere 'vrije'tijd, blijkbaar.

Zomaar in trance geraakt!

💃

 Had via you-tube een trance muziek serie aangezet...

Verder was ik gewoon druk bezig, maar ik merkte wel

dat ik ineens alles prachtig vond!

Foto's genomen, er kwam geen einde aan...

Alsof ik door een soort vergrootglas om mij heen keek...

En de trance- muziek ging maar door.De foto's ga ik later op mijn blog zetten.

Moet ze nog 'omzetten'...

Een goed bericht voor het weekend!

💖

Weer een les geleerd!

 Een vrij weekend is heerlijk...

Even niet aan dit systeem deelnemen.

En aan mijn deur wordt 2 dagen niet gebeld!

Gewoon heerlijk mijn eigen tempo...

Dus dacht ik;

Uitgebreid Thais gaan koken.

Het was de eerste en de laatste keer, het kookboek

staat weer gezellig in de kast... en daar blijft het voorlopig ook!

😅👺💚

Ben er 2 dagen mee bezig geweest en er gelukkig ook 2 dagen van gegeten.

Ook de afwas duurde 2 dagen, zelfs vandaag staan er nog wat dingen.

Te veel werk voor een man alleen!

En dan ook nog alleen eten?

Volgend weekend haal ik gewoon een kant en klare vegetarische pizza...

Ja, wat koken betreft heb ik mijn lesje wel geleerd.

Gelukkig had ik verder een fantastisch weekend!

🙆💚

Hoe zou het zijn om dood te gaan?

 Vanmiddag, zittend in de zon en kijkend naar de scharrelende eenden en de bijzondere mensen, dacht ik;

Zal ik dit missen als ik dood ben?

Eerst over hoe ik vandaag wakker werd...

'Ik was terug in mijn vorige huis ( Tulpenpad)

en het voelde niet aan als een droom...

Alles was haarscherp te zien, alleen de ziel ontbrak.

Soms knipperde het beeld en moest ik focussen.

Beelden mengden zich, m'n huis van nu werd ineens het huis van toen.

Ik wilde mijn bed verlaten maar wist niet op welke bed ik zat!

En terwijl ik rondkeek zag ik mijn vorige slaapkamer.

Toen ik opstond liep ik de kamer in en...ik was ineens HIER!

Terug naar het nu, het was weer verplicht samen lunchen.

En alweer werd ik vreselijk baldadig en gooide er weer van alles uit!

En sprak; nou voor de gezelligheid doen we dit niet!

Iedereen zweeg en keek bedenkelijk in het rond...

Toen flapte ik eruit; bidden kan je ook als je er zin in hebt, hoor!

Tja, ik heb van die dagen dat ik denk;

Waar ben ik in godsnaam in terecht gekomen?

Maar ach, de woning is prachtig en de plek is mooi!

Zwanen voor mijn deur en een mooi uitzicht.

Oeps, zou bijna het doodgaan vergeten.

Kort samengevat dacht ik daar op dat mooie plekje;

Maar wat kan ik eigenlijk missen als IK er niet meer ben?

Straks wordt mij rode bieten stamppot met spekjes gebracht...

Roomservice dit keer...

Over het laatste corona nieuws moest ik erg lachen....

Inderdaad, elke dag een stapje verder!

 Waarin?

In het overwinnen van mijn depressie...

en mijn moedeloosheid.

Het loslaten van de corona waanzin

en het gewoon nemen voor wat het is!

Gisteren een paar dingen doorgezet...

Doen wat ik kan zonder de h.h. hulp.

En dat ging goed.

Corona nieuws gewoon binnen laten

zonder ermee aan de haal te gaan.

Letten op wat ik eet maar ook hoe ik eet!

En na het avondeten een blokje om gegaan.

De onnodige weerstand die ik soms voel...

los leren laten en de dingen gewoon doen.

Met zin of tegenzin, dat mag niet meer uitmaken.

En...weer verder gegaan met mijn 'weerstandscocktail.'

De helft blijkt meer dan genoeg want mijn rode vlekken zijn uit mijn gezicht verdwenen.

( Hihi, de verhoogde weerstand ging mijn eigen lichaam te lijf!)

En in de avond....

Facebook, waarom? En heel erg nu!

Zat op de bank, keek omhoog en zag dit! 

Waarom sturen mensen mij een vriendschapsverzoek?

Totale onzin!

Verder ga ik natuurlijk gewoon mijn gang in deze CORONA- gekte...

Het is vandaag overal stil, wat een zegen!

Tegenwoordig worden we

bediend aan huis...Vanwege besmettingsgevaar... En besmettelijk was ik toch al!'Ben eigenlijk ontzettend en besmettelijk  gek!

Een verslag van mijn dag wil ik je niet ontzeggen...

Want hoe lang heb ik nog?

Zelf vermoed ik nog 20 jaar...

Het gaat goed met mijn blog!

Heb nog nooit zo weinig bezoekers gehad en reacties zijn er niet!

Wat een rust en wat een vermaak!!!

Want weet je wat er gebeurd is?

Heb er ontzettend veel onzin opgezet...fantastisch!

😄

Je weet immers dat wie niet waagt die niet wint!

Gelukkig heb ik wel weer bijzondere foto's gemaakt.

En m'n tafel ga ik straks opruimen...

Een dag geleefd...

Nog voor 12 in de ochtend begon ik aan dit stukje.
Vanmorgen na het 'gezamenlijke' ontbijt ben ik weer mijn bed ingegaan.
Het liefst slaap ik en droom ik.
Wie waren dat die in mijn droom voor kwamen en waar was ik?
Veel van die droom ben ik helaas vergeten...behalve 2 mensen die in mijn atelier aan mijn bureau zaten. Beide in het zwart gekleed zaten zij met de rug naar mijn toe.
Eerst dacht ik dat het 2 vrouwen waren...de ene zag ik ineens haarscherp.
Ik weet dat ik haar gekend heb, het was niet van hier.
Eenmaal wakker geworden zag ik haar nog steeds voor me, ik kon er maar niet opkomen van waar!
Was het iemand die bij Slingedael werkte?...Ze was geen begeleidster, dat wist ik nog wel...

Tot zover de ochtend in het kort...
Ben trouwens ook weer begonnen met gemotiveerd fotograferen, hetgeen altijd erg belangrijk voor me was (en is!)
Rond 13:15 ben ik zowaar gaan wandelen. Ruim een half uur. Een hele overwinning voor hoe ik mij nog steeds voel!
Nog even over het tv kijken;
NGWild is nu mijn favoriet. Gister een prachtige en lange docu over China in the wild gezien.
Werkelijk zeer bijzondere dieren gezien, hun aapjes en de vossen hebben Chinese trekjes...Schitterend en prachtige natuur.
Vandaag is Chili aan de beurt.
Mijn batterij is aan het opladen...
Die van mijn fototoestel bedoel ik!
Vermoedelijk laadt mijn eigen batterij ook weer wat op en ga ik nu een beetje schilderen..

There is a place in the sun...

Toch maar bloggen als afleiding?

En wat is het heerlijk pijn-dodend om onbenullige foto's te maken!

Zelf zie ik het meer als 'in beweging' blijven..

Alleen maar op bed liggen maakt de pijn alleen maar erger.

Geduld hebben met pijn...is dat makkelijk?

Dat kan helaas helemaal geen vraag zijn, soms moet je wel!

Toch heb ik er een acceptabele tussenweg voor gevonden...

Af en toe rusten en af en toe gewoon bezig zijn.

Met pijn!

En vooral op adem komen als de pijn er even niet is...

😇

🙌

🙏

Gelukkig heb ik veel steun van mijn omgeving!

😄

(zie de foto's!)

Oeps, vergat reacties af te sluiten...sorry!

Het werden en twee vandaag. (Blogs)

Ten eerste over gisteren 17-7-2019;

Het was mijn eerste echte 'reisje' sinds 3 jaar!

Misschien wel veel langer geleden...

Voor het eerst weer eens met de trein en alles is in die jaren redelijk veranderd!

Daar over schrijf ik straks wel 'achter de schermen', want het hele verhaal wordt te lang

voor op een openbaar bericht.

Over hoe de reis ging en over wat ik die dag beleefde...

Vooral belangrijk voor mezelf om dat idd op een rijtje te zetten!

Eerst hier even de foto's van mijn 'kunst-tripje te Amsterdam-zuid;

Het begon al op station Amsterdam-zuid.
De afgebeelde mensen vond ik eigenlijk boeiender dan het beeld.

Het volgende beeld;

Leuk om te zijn, dat wel!

De vrouw heb ik onherkenbaar gemaakt door de i-phone en de zonnebril.

😄😅

Konijn deed me aan Dick Bruna denken..

Even verder achter schermen>>

Het licht kan eindelijk uit!

Dankzij mijn hulpvaardige buurman is eindelijk het tweede lichtpunt in de kamer aangesloten.
In mijn eentje lukte het mij niet zonder levensgevaar!
Natuurlijk hielp ik hem...door hem aan zijn riem vast te houden.
Wat een gedoe is dat toch.
Het zou zo eenvoudig moeten zijn!
Als alles dan eindelijk hing, bleken de elektra draden weer los te zijn geschoten...

Dank God (das vandaag de buurman) hangt hij.
Er is nu licht, vandaar dat het uit kan!

😂

Heb gelijk aan de buurman gevraagd of hij een keer wil poseren voor een portret...

En zowaar, hij vindt het een leuk idee!

Gelijk maar het doek klaargezet.😉

Welterusten, lezer...

Trots op jezelf zijn?

De wandeling op zich duurde nog geen 20 minuten om bij de Reeuwijkse plassen aan te komen!

Alles bij elkaar heb ik, heen en terug anderhalf uur gewandeld zonder zit pauze.

Nergens een bankje te bekennen...

Maar het was heerlijk en wederom prachtig...

Het was altijd al mijn favoriet en wat ben ik gelukkig dat ik hier weer terug ben!

Ja, teruggekomen voelde ik het;

Ik was trots op mijzelf...en dat voelt toch stukken beter dan als een ander het zou zeggen;

Goh, ik ben trots op je...

Dan denk ik....(maar dat vertel ik lekker niet!) 

 😜

Dit blogje begint met mijn lunch in beeld en het bankje

dat pas vlak bij mijn huis aanwezig was.

😄

De rest doe ik morgen wel op mijn fotoblog en in bed.

Mijn Spijkerbed!

Gisteren...vandaag dan maar weer?

Beetje een raar gevoel om weer gewoon

over de Bloemendaalse weg te lopen.

Te dichtbij mijn oude huis komen?

Nee, nog niet...

Stel dat ik Poppie zie lopen?

Die heeft vast wel weer een nieuw huis gevonden!

Kom, laat ik er eens wat foto's van gisteren erop zetten!

Natuurlijk ook nog even bij het tuincentrum gekeken!

Iedereen, en ook anderen...

Vandaag een lente- dag...

We gaan er dankbaar gebruik van maken!

Toch even een berichtje!

En mijn zoon heeft die supergeluidsinstallatie in orde gemaakt.
Dat was zeker meer dan een halve dag werk!
Maar het apparaat doet het geweldig!

Het was werkelijk een fantastische dag, broer heeft de lampen opgehangen, zoon heeft een giga aantal speelfilms van mijn smaak (meest SF) op mijn laptop gezet, er bleek nog heel veel ruimte voor te zijn.Ongelooflijk en een superkwaliteit!

En er was Licht!

Een werkelijk laatste bericht over dat bed... het is niet naar boven te krijgen, met geen mogelijkheid.
Dus had ik een mail naar Slingedael gestuurd of ze het dus weg wilde komen halen.

Aah, mevr. Esther vond het zoooo leuk om van mij te horen, maar. nee aan het bed deden ze niks...Het was een schenking.
Moest ik hierdoor lachen of werd ik er misselijk van?
Ja, ook ik vond het zoooo leuk om van haar te horen en mailde haar; Dat bed blijft dus gewoon beneden in de hal staan!Uiteindelijk mag een mens 'schenkingen' weigeren toch?

Wie weet kan ik er een schrootboer er nog een plezier mee doen...
Ik schenk het ze!

Maar de dag met broer en zoon was weer ouderwets fantastisch!Nee, foto's vonden ze dit keer geen goed idee.
Heb zojuist een foto gemaakt van het resultaat! De dingen vonden het een leuk idee!
😂

En de film was er één van de velen uit de Star Wars  serie..

.

Dat alles makkelijk moet kunnen...

Hier deed m'n tv het nog goed,nu is er iets mis....

Misschien zijn we daar toch behoorlijk aan gewend, zelfs al vinden we soms dat dingen moeilijk gaan!
Wie had ooit kunnen denken aan hoe anders dingen ineens kunnen lopen!
Al ruim 4 weken geen tv, dat kan toch niet!
Dat is zo verholpen...
Nee, dat is het niet, want....(het hele verhaal bespaar ik je én mijn arme type-vinger!)
Gewoon het zoekgeraakte rijbewijs in orde maken, dat is toch een fluitje van een cent!
Inderdaad, maar die z.g. 'cent' heb ik nog steeds niet tot mijn beschikking...
Maar, wacht es effe, een zorgpas het je toch wel?
Nee, daar is ook niet voor gezorgd, dat moet nog steeds gebeuren, want ik moet eerst m'n identificatie-rijbewijs hebben, en daarvoor heb ik eerst de beschikking tot mijn eigen geld nodig...

Natuurlijk heb ik Veritas zelf horen zeggen dat het in orde gemaakt wordt, zo snel mogelijk!
Ben benieuwd, pas weer daarna kan er voor een ander bed gezorgd worden.

Tja, dat alles makkelijk moet kunnen, hebben we altijd gedacht, toch?

Het leuke nieuws is, donderdag komen mijn jongste zoon en mijn broer...niet alleen om te helpen, maar vooral ook vanwege mijn geweldige verblijf hier!

Gaaap!...Dus morgen en overmorgen ga ik de dingen voorbereiden, zo moet ik ook nog mijn internet laten verlengen via het dongelprincipe...

Trouwens even geen tv kunnen kijken geeft ontzettend veel ruimte!
Toch mis ik de nikserigheid er af en toe van..
En natuurlijk de enkele goeie programma's die er ook zijn.

Laatste bericht voor vandaag!

🙌

Leuk!

Een lekker oubollig kerstmuziekje erbij deed wonderen!

Inderdaad, leuk dat jullie weer even reageren.

Dat geeft even wat afleiding, want tijd om te bloggen had ik nauwelijks.

Alles van de foto is alweer gedeeltelijk weg. zo ook de cd's.

Wat een werk! Daar sta je gewoon niet bij stil.

Gelukkig maar!

Eigenlijk voel ik me best weer fit, ik neem namelijk regelmatig wat ontspanning...

Ik kijk maar beter niet wat er nog gedaan moet worden, gewoon verder werken

Leven in het Nu, heet dat!

😎

Dat gaat echt een latertje worden vannacht!

Vanavond kom ik nog even groeten!

(De doos is inmiddels leeg 😜)

Een dag niet bloggen en dan alleen maar enkel 'verhuisstress' , nee....
dat ging me ook wat te ver.
Tot vanavond!

En daar en ik weer, mijn ex-partner heeft een groot deel van mijn werk opgehaald.
Het was werkelijk niet te tillen!
Onze 'scheiding' blijkt al bijna 20 jaar geleden te zijn geweest!
Raar maar waar, het voelde als vanouds...althans zoals de goede periode.
Best bijzonder, maar tegelijk verbaast het me niet eens, want we hadden op zich een heel bijzondere relatie...

Tja, het was weer een bijzonder gestreste dag...maar ik heb weer lucht!


( Zit me wel weer even vol te proppen met 'zeebanket'....)

🙆

En....hoe ver ben ik tot nu toe?

Zal ik er dan maar weer eens wat foto's van maken?

Natuurlijk, want dankzij de huidige techniek is de fotografie

weer geworden tot wat het ooit was.

Een prachtig wonder!

Nu ga ik er even bij zitten en daarna m'n yoga doen,
Pas vanavond kom ik toe aan het inpakken van mijn werk!

Deze dag 'verwerkt'...zo kan ik het noemen.

Mijn vermoeidheid werd minder...
Ik koos vooral ook voor de ontspanning en daar hoorde schilderen bij.
Het werd een experiment 
Rood, geel en blauw en een deel acrylvernis
gehusseld in een lege knijpfles!
Dit was een beginnend resultaat,
Het werkte verrassend!
Mijn 'kerstcompositie' ben ik weer flink te lijf gegaan!

Dat deed mijn humeur zeer goed!

Hoe kan je de zondag afsluiten?

Ooohhw,

 gewoon wat gaan drinken, iets lekkers eten en gewoon makkelijke dingen doen!

Wat een geweldig advies aan mezelf!

😇

Muziekje opzetten...

Flessie bron met bubbels

en een portie 

fou yong hai met rijst eten,

mijn favoriet!

Beetje tv hangen vanuit mijn bed

en...in slaap vallen.

👍

🙆

😊