Op zich vind ik het niet belangrijk dat hier verder uit te leggen, voor mezelf weet ik wat ik ermee bedoel en voor anderen; daar zijn boeken over!
Mijn werk is ontstaan uit verzet.
Niet alleen verzet tegen het moeten zijn zoals "men" wilde dat ik moest zijn, maar ook verzet tegen de
"verwachte kunstenaar".( mede vanwege m'n eigen verwachtingen! )
Dat laatste heeft alles te maken met de kundigheid die ik vanwege mijn beroep als restaurateur in huis heb.
De perfectie die ik daarbij diende na te streven heeft a.h.w. de kunstenaar in mij misvormd en gefrustreerd.
Toen ik door keiharde klappen in mijn leven mijn vak achter me heb gelaten
ben ik voorzichtig aan, begonnen met eigen werk te maken.
Maar de regels die ik in mijn kop geprint had zitten maakte dat ik boven mijn kunnen wilde werken!!
Alhoewel, het zorgde er vooral voor dat ik weigerde naar een bepaald kunnen toe te werken.
Totdat...
Al een tijdje schilderde ik met een klein groepje vrienden...en een vriendin had kleuterschool-verf in huis! Plakaatverf...
Vanuit een vreemd soort kwaadheid ben ik toen begonnen om weer als een kind te schilderen. Nou ja, kind.... de afbeeldingen logen er niet om!
Expressionitisch.....ja ja dat kun je wel zeggen! Ik gooide alles er uit, maar daardoor vervreemde ik wel op den duur van mijn technisch kunnen.
Hoe dat zit en hoe ik daar nu mee bezig ben, komt een andere keer aan bod.
Weblog als dagboek of toch........?