Voor het eerst heb ik hier bewust een illustratie bijgemaakt omdat ik vanuit een bepaalde integriteit hen niet persoonlijk zou willen afbeelden. Uiteindelijk zijn zij niet meer of minder dan symbolen.
De man bestaat, hij is een bekende figuur in mijn woonplaats en veel weet ik niet van hem.
Een enigszins verwilderd en leeftijdloos type. Zijn bebaarde en verwilderde mannenhoofd wordt voortbewogen door een onhandig lopend bejurkt en behakt lichaam. Behakt als zijnde; hij draagt charmant bedoelde naaldhakken, in ieder geval dames schoenen.
Als "kenner" vermoed ik alcoholisme en psychische stoornis....en tevens als kenner van uiteenlopende gevoelens en uitingsneigingen zeg ik: Het moet een label hebben in deze maatschappij!! Voor de rest vind ik de man heel echt, maar heb wel te doen met zijn wanhoop die ik onder dit alles vermoed. Vermoed, zeg ik erbij...verder hoef ik dan ook niets over de man te weten, in mijn ogen is hij gewoon een bijzonder mens.
De link met een moslima?
Ik kwam er op door me te beseffen dat uiterlijk en hoe de mens zich kleed veel over zijn of haar situatie te vertellen hebben. Regelmatig zie ik hier werkelijk beeldschone moslima's lopen die er uit zien als tengere porceleinen poppetjes. Witte gezichtjes, daarin mooie donkere ingetogen ogen en basaal gekleed. Zwart, met een witte doek om het voorhoofd gebonden.
Voor mij wereldvreemde plaatjes.
Maar dan denk ik aan de gezinnen die hier in mijn woonplaats trouw ter kerke gaan, sober gekleed, meest grijs of zwart, soms wat stoute kleuraccenten, strenge blikken die enigszins geforceerd overkomend, liefdevolle blikken pogen te verspreiden...Of juist niet.
En dan denk ik; we leven in 2009, internet, informatie over alles wat je maar verzinnen kan!
Wie o wie geeft deze onvrijheid in, blijkbaar als opdracht?
Mocht ik de enige zijn die dat als onvrijheid ervaart, ach tis maar een eenvoudig weblogje van een levenshobbyist.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten