Goed gehumeurd en enorme zin in de dag, (ik ga naar mijn zoon) zit ik in de trein...een vierzits.
Muziek in de oren en ik voel me een jonge god.
Twee oudere, nog ouder dan ik dus, plattelands dames schuiven druk kwebbelend bij me aan.
Ik kijk ze geamuseerd aan en daar maken ze dankbaar "gebruik" van. Er ontstaat een interessant soort gebabbel, één van de dames lijkt me een gehaaide tante...nou en dat had ik achteraf goed!
Ze gingen naar een museum waar iets was over een verzetsstrijdster uit de oorlog.. De goedgebekte "oude"dame vraagt me of ik daar weet van heb. "Wel eens van gehoord", zeg ik haar naar waarheid.
"Ja, dat zal best, u lijkt me ook van uit die tijd".......
Boingggg, daar gaat het goede humeur van deze "jonge god"....nee hoor zeg ik..weer naar waarheid! Ze gooit er "vriendelijk" een schepje boven op en zegt; "goh, dat verbaast me, ik had u anders ingeschat".
Ik glimlachte alsof ik me daar verder niks van aan trok....
Thuis gekomen, aangeslagen en wel, betrapt op ijdelheid, ben ik voor de spiegel bekken gaan trekken en net zolang m'n gezicht met m'n vingers gemanipuleert, totdat ik leek wat ik me gevoeld had vóór die ontmoeting..namelijk, een jaar of 35!
Of dat lukte? Nee..maar gaanderweg dat geruk aan m'n smoelwerk zag ik wel een idioot op leeftijd in de spiegel, waar ik ineens weer ontzettend om moest lachen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten