Via omwegen maakt iemand je duidelijk dat je niet zo bijzonder bent als je, klaarblijkelijk volgens die ander, denkt te zijn!
Je bent maar gewoon, vindt die ander....
Dat kan je dan mogelijk confronteren met het gevoel dat je jezelf best bijzonder vindt, tegelijkertijd kun je daarin dan je eigen onzekerheid daarover tegen komen.
Ben je misschien bijzonder als je je realiseert dat je alles in je hebt?
Maar dat geldt dan toch voor iedereen?
Waarschijnlijk ervaren sommigen dat als een te grote last of verantwoordelijkheid, want als je je dat bewust bent is het zaak iets van je leven te maken!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten