Helaas lukt het velen niet die instelling te hebben, en dat heeft vaak niet eens te maken met hun omstandigheden maar meer met de manier waarop zij het leven ervaren. De vraag hoe dat nou eigenlijk in elkaar zit, die begin ik steeds meer los te laten.
Zelf zie ik dat als een acceptatie, een bepaald soort overgave aan dat wat is... Nee, niet uit gelatenheid, zeker niet. Meer dan ooit zal ik er zijn voor mijn medemens, dat is een eigenschap die ik in me heb en waar die door ontstaan is? Ook die vraag laat ik achter mij.
Gelukkig is het bewustzijn bij mij nog steeds groeiende dat een ieder verantwoordelijk blijft voor zijn eigen leven en daden. Natuurlijk geldt dat in de eerste plaats voor mijzelf en zolang ik me daar maar aan houd, hoef ik niet meer te zijn dan die ik werkelijk ben.
Terug naar die 30 kilo....
Zal ik dan toch maar weer een frustrerende poging doen daar 20 van te maken vóór de 23 ste?
Tja, sommige dingen leert een mens nooit! Laat ik het dan maar "relatief onbelangrijk" noemen, dat voelt beter. (@@@)
zo walter zit je er mee met de kilo,s nou je moet zo blijven als je nu bent het gewicht heb ik het over en ook zoals je nu bent is ook een goed gebaar hoor en de 23ste duurt nog even toch we gaan dan kijken hoeveel er uit komt van jou gedachten over de kilo,s en een aanrader niet te veel lekkers in huis halen gr ed
BeantwoordenVerwijderen