De schrik flink te pakken!

Misschien valt het op dat ik altijd dieper doordenk dan waar het op de bodem lijkt te eindigen.

Aard van het beestje vermoed ik, want ik kan me dit zelfs vanuit m'n kinderjaren herinneren dat ik zo in het leven stond! (geen wonder dat ik in drank vluchtte?)

Waar ik eigenlijk over wil gaan schrijven is mijn felheid die ik voel bij de onderwerpen, verslaving en psychiatrie.

Ik kan me namelijk voorstellen dat het soms erg zwart wit over kan komen, maar dat heeft te maken met mijn persoonlijk beleven en ervaren betreffende deze onderwerpen.

Er is ook de herinnering aan het gevoel van enorme kwetsbaarheid als je gevangen zit in de psyche of in een verslaving. Elke verkeerde opmerking van een buitenstaander kan aanvoelen als een mes in je donder! Tegelijkertijd onmondig je te verweren vanwege je toestand....

Maar begrijp me goed..ik heb flink de schrik te pakken als ik terugdenk aan het niet volledig kunnen leven tijdens die periode! In alle helderheid die ik nu ervaar en die soms best zwaar is om mee om te gaan, wens ik zo intens een ieder voor wie het maar enigszins haalbaar is deze bevrijding toe, dat ik soms wat fanatiek word.

Ik geef toe dat ik bepaalde overtuigingen heb inzake verslaving en psyche, waar ik beter voorzichtig mee kan omgaan naar de buitenwereld toe. Af en toe gas terug nemen hierin kan geen kwaad, want voordat je het weet word ik het foute soort "zendeling".

Laat ik die overtuigingen maar gewoon in alle stilte in mijn eigen leven toepassen, denk ik dan.

Het enige dat ik nog kwijt wil is dat ik een ieder die nog gevangen zit in deze toestanden alle kracht en wijsheid toewens.