Aangaande mijzelf merk ik, dat ondanks een flinke portie levenservaring, een stukje in mij nog behoorlijk naïef kan zijn...
Bij geschonden vertrouwen schrik ik dan enorm....maar juist door die zelfde levenservaring weet ik dat het beter voor mezelf is om op een andere manier naar die persoon te gaan kijken.
Ik ga vaak heel ver om te ontdekken van waaruit deze persoon mijn vertrouwen geschonden heeft, om dan uiteindelijk tot een vorm van begrip te komen.
Misschien vind je het allemaal wat ver gezocht, toch is die manier van kijken naar de wereld en de mensen mijn tweede natuur geworden.
Een natuur die mij doet blijven vertrouwen en verder gaan met goede hoop.
Laat hoop maar weg, het is gewoon een hernieuwd vertrouwen!
ik denk daar heel anders over maar ik ga me hierover nu niet uitlaten....
BeantwoordenVerwijderenJij hebt de juiste attitude denk ik, Walter.
BeantwoordenVerwijderenEn jij weet het bovendien nog mooi te verwoorden ook. Hou vàst!
En maak er een fijne, welsiwaar natte, zonnige zondag van hé, jij verdient dat!
Het is de enige manier Walter, om de 'verlamming' te boven te komen. Maar het sloopt je wel een poosje. Ik herken het.
BeantwoordenVerwijderenliefs
elk mens maakt dat mee walter,
BeantwoordenVerwijderenen ikzelf heb mij daar ook schuldig aan gemaakt,
maar we zijn allemaal mensen ..denk ik toch...
en verdienen soms wel een tweede kans,
maar hoe je ermee om gaat is aan elk mens..
degene die het vertrouwen geschonden heeft heeft al een zware pijn geleden...
geloof me...
ik vind het zeker niet ver gezocht, het doet me nadenken, zoals al jou woorden.
BeantwoordenVerwijderenMaar zoals Roosje zegt, we zijn maar mensen hé en niemand is perfect.
ohja, ik kan nu toch meedoen met de koffieklets bij mij hihi
BeantwoordenVerwijderenniet vergezocht, Walter.
BeantwoordenVerwijderenAndermaal moet ik vaststellen
dat ik hier weeral zoveel in herken...
Heb net mijn stukje klaar voor Weekboek,
waarin... ach, je leest het dan wel.
Slaapwel.