Stel je voor dat je het leven, met al hetgeen mogelijk is, volledig zou kunnen leven en bèleven! Wat dan en hoe zou dat er voor jou uit zien?
Waarschijnlijk komt er al snel een gevoel in je op van; ja, maar dat kan nou eenmaal niet, je moet wel realistisch blijven!
Toch ga ik er zelf vanuit dat het wèl kan, maar dan met medewerking van je totale bewustzijn.
Niet volledig kunnen leven heeft vaak te maken met angst. Maar ook met denkbeelden die je in je leven door anderen hebt opgelopen. Calvinistische moraal, of religieuze regels. Deze laatste kunnen soms zodanig geïnterpreteerd worden, dat het lijkt alsof het leven een straf behoort te zijn.
Wat een belediging voor "God" eigenlijk als je hier wat dieper over nadenkt.
Het zou bijna doen geloven dat je, door volledig te leven, anderen in de weg leeft!
Als je dat doet besef je niet dat volledig leven ook volledig samenleven inhoudt.
De mens leeft min of meer bij de gratie van de ander, liever gezegd, van elkander.
Dat in ogenschouw houdende maakt volledig leven wel degelijk mogelijk.
Maar volledig leven duldt geen achteloosheid of onvoorschilligheid.
Is dat een prijs die je er voor over hebt?
Ik wel hoor!
Maar het blijft (gelukkig) hard werken.
het staat in een van mijn kinder(s)boeken.
BeantwoordenVerwijderenmijn vrijheid houdt op waar die van een ander begint,
dat geeft vaak beperking maar ook een gevoel van veiligheid.
omdat dat ook voor de ander geldt(als hij er zich aan houdt:))))
assayya.
sh...t, het lukt me vandaag gellof ik weer niet een reactie te plaatsen&$##&%
Het is niet alleen hard werken, ook een beetje hard zijn vindt ik om dit te bereiken.
BeantwoordenVerwijderendat is zo waar
BeantwoordenVerwijderenje hebt daar heel wat omschreven die veel mensen zo zullen aanvoelen
als we het nu niet kunnen dan zal het ooit zo zijn, volledig leven