Het mooie van mijn (bijna) dagelijkse krachtloopjes is toch wel dat de werking ervan zo variabel is! De ene keer is het vooral een fysiek gebeuren waardoor ik mijn kracht voel toenemen, de andere keer werkt het vooral als "verwerking" van recente of minder recente gebeurtenissen.In dat laatste zit voor mij een goede combinatie van evenwicht vinden tussen lichaam en geest.
Juist door er stevig bij te bewegen, in de natuur, worden overdenkingen helder en vinden ze rust. Zo nu en dan zelfs een bevrijdend inzicht....
Wat elke keer ook weer verrassend is, waarschijnlijk doordat het gezwaai met mijn haltertjes mensen opvalt, is de bijzondere manier waarop je soms contact krijgt.
Bijvoorbeeld, een glimlach, een ondeugende opmerking, een verbaasd gezicht, of zoals gister een stel pubers die toch wel wilde weten of die dingen zwaar waren!
Dat zijn leuke extraatjes.
Mocht ik het weer kunnen bekostigen, dan hoop ik er in het najaar toch weer de sportschool aan toe te voegen.
Bewegen doet gewoon goed en het is een leuke manier van tussen de mensen zijn.
Tot over een paar weken ging ik iedere vrijdag een klein uurtje zwemmen, ik ben er een beetje op uitgekeken wegens te druk... niet dat IK het te druk heb maar teveel volk in 't water... Ik ging dan ook om te zwemmen en niet om aan de kant te hangen hé.
BeantwoordenVerwijderenMaar goed, ondertussen ontdekte ik een nieuwe manier van bewegen, dagelijks ( ahummm ) een wandeling!!! In mijn eentje, zalig... en zoals je zegt, je komt al eens iets of iemand tegen... ook leuk... om nog maar van jezelf te zwijgen... ik hou van die momenten waar ik met mezelf in contact kom... héél intens soms... maar deugddoend... een mens mag zijn emoties, hoe heftig ook, niet negeren!!! Ermee omgaan, dwars er door heen... das mijn "therapie"!!! Werkt super helend...
Bedankt voor de bloemen ook ;-))