Alleen met jezelf zijn, echt helemaal alleen!Niet eens zozeer letterlijk, nee gewoon als gevoel, als gedachte.
Aan je geestesoog gedachten voorbij laten gaan aan alles dat ooit was, maar dan niet in de vorm van herinneringen ophalen, meer een soort doorstromen. Even een doorgeef luik durven zijn van alles wat ooit was. Mensen, dingen, situaties, verworvenheden, verliezen, alles wat je maar "bedenken" kan.
Jezelf als een poort zien waar een zuiverende wind dwars doorheen blaast!
Angst is overbodig, gewoon laten doorwaaien die hele handel van herinneringen en gehechtheden.....
Net zo lang totdat je voelt; Alleen Het is mij, niets meer of minder dan dat.
Verdwenen in je eigen verdwijnpunt, zijnde het punt zelf.
(straks in bed dit hele gebeuren toelaten en weg ben je!)
een soort uit jezelf stappen, je laten wegdrijven, en dan plots uit schrik je bed vastgrijpen omdat het voelt alsof je 'vertrekt', is maar raar gevoel hoor
BeantwoordenVerwijderenoja, nog vergeten, slaapwel en hopelijk vinden we je morgen terug :-)
BeantwoordenVerwijderen