Soms is afscheid nemen onvermijdelijk...
Afscheid van mensen, om welke reden dan ook.
Maar ook afscheid nemen van dat wat was, een verleden...
Dan is het afscheid nemen van bezittingen zo weinig belangrijk
als deze zaken werkelijk gaan spelen.
Afscheid van deze prachtige rozen staat voor nu even symbool.
Ik heb er van genoten en zal dat zeker nog een paar dagen kunnen doen.
Bij leven en welzijn, heet dat.
Zowel het hunne als het mijne.
Afscheid voor het slapen gaan.
Morgen is waarschijnlijk mijn weblog weer in alle heftigheid aanwezig!
Bij leven en welzijn, zowel van het mijne als van de provider!
Welterusten...
even niet over gevoel
BeantwoordenVerwijderenmaar puur over de mooie rozen
soms
laat ik ze gewoon staan
heel lang
en zie wat er gebeurt?
Soms
worden ze dan zelfs
steeds mooier
mooier en mooier...
(zo ook jouw gevoel)
Hey Walter, dank voor je groet.
BeantwoordenVerwijderenAl ben ik wat verward door het benoemen van een mogelijke "verplichting" daarin.
Light me up als het kan...
Afscheid en loslaten houdt me sterk bezig in dit nu.
Vorige week las ik bij kagib een heel inspirerende tekst over wat ik ervaar als authenticiteit en het werkelijk kunnen delen van liefde.
http://kagibweteninhethart.blogspot.com/2010/09/het-weten.html
Het steunt mij in mijn proces als ik los kom van tijd als faktor in mijn ervaren. Door de focus te verleggen van hoe goed het wás naar hoe het in het hier en nu echt ís hoop ik de opening te gaan zien naar een vrij leven.
Een open en warme groet terug aan jou. Bedankt voor je schrijfsels die me raken.
Peter