Androgynie-Heelheid.

Even tussen neus en lippen door bespreken op een vrolijk en frivool weblog als het mijne?

De perfecte plek zou ik zo zeggen, want vrolijk, frivool én serieus kunnen best samengaan, net als het mannelijke en het vrouwelijke in één mens.

Wat dat betreft is het scheppingsverhaal van de bijbel een ramp, de vrouw als bijproduct!

Adam, de hele mens...hopla een rib er uit en de ellende kan beginnen...

Alles bij elkaar kom ik het steeds weer tegen, wat hebben die z.g. heilige geschriften toch een ellende veroorzaakt! Zowel tussen mannen en vrouwen als tussen mannen onderling.

Maar de evolutie van de mens heeft dat blijkbaar nodig gehad. Een ander onderwerp gaat dit raken, namelijk het "Godsbegrip" en het waarheen en waardoor en met welke reden is er de schepping?

Dat bewaar ik wel voor een koude winteravond! ( ik denk dan minstens aan een 60 graden onder nul, zodat de hersens nog nauwelijks voor rede vatbaar zijn opdat ik dan ongemerkt ontzettende flauwekul zou kunnen verkondigen!)

De androgyne mens, ik beschouw mijzelf graag als daar dicht tegenaan zittende.

Androgyn wordt in woordenboeken verschillend omschreven en de term "hermafrodiet" is niet hetgeen ik persoonlijk van toepassing vind.   ( hermafrodiet, waarbij een mens fysiek beide kenmerken vertoond in de vorm van zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtsorganen)

De andere vertaling van androgyn is de psychische, dus daarbij is het denken van de mens gelijkwaardig mannelijk zowel als vrouwelijk, terwijl het lichaam mannelijk of vrouwelijk is. ( verdorie, m'n neus gaat lopen...even snuiten!)

En nu komt mijn schrijvers uitdaging...hoe ga ik in het kort vertellen wat ik hier poog te zeggen?

Knetterhard kort dan maar?

Volgens mij is androgyn onze oorspronkelijke staat en is alle strijd die wij leveren tegen elkaar en binnen onszelf niets anders dan de strijd om naar die heelheid terug te keren.

Of laat ik het zo noemen;

Evolueren naar heelheid in één mens.

Ik kwam op dit stukje naar aanleiding van mijn overdenking waardoor Rob het zo moeilijk had met zichzelf. Hij wist zijn androgynie geen plek te geven.

Gelukkig heb ik mijn "grapjas" waardoor ik daar voor mezelf redelijk goed mee om kan gaan.

 Overigens heb ik nagelaten allerlei schrijvers en wetenschappers erbij te slepen en te citeren, juist omdat het iets is dat ik uit eigen beleven weet te omschrijven en daardoor niet de behoefte heb om met "bewijzen" van anderen te komen, want daarvoor staat internet tegenwoordig tot onze beschikking.