De weg naar verstilling. 5.

Waarom eigenlijk niet "de weg naar versobering" genoemd?

Of schrikken we van dat woord? Nou, ik op zich niet zo hoor, als ik m'n pc, m'n tv en m'n geluidsinstallatie maar mag behouden! Liefst surround, kamerbreed en 3D....

Hahaha???  Nee hoor, ik meen het eigenlijk best.

Als ik naar de wereld kijk, zou versobering nog zo gek niet zijn, versobering om een planeet leefbaar te houden.

Maar verstilling ging in deze stukjes eigenlijk meer over hoe ik dat ervaar binnen mijzelf, dus laat ik daar op terugkeren.

Verstilling houdt voor mij ook in, je niet meer vastbijten in vooroordelen, want dat laatste doet men al te vaak. Zelf ben ik dat al heel lang aan het afleren. Ze komen gerust nog hoor, maar ik onderzoek ze net zo lang totdat ik ze een plek kan geven in wat reëel is. (?)

Op weg naar zelfs niet meer oordelen, kan dat eigenlijk wel? Laat ik het anders stellen, op weg naar weten waar jezelf voor staat en dat op een liefdevolle manier uitdragen, daar gaat het om.

Het vreemde is dat we allemaal toch vrede willen en dat we tegelijk meewerken om onvrede in stand te houden. Vooral aan dat laatste hoop ik niet meer mee te werken, maar dat is ontzettend opletten geblazen.

Meewerken aan onvrede doe je voordat je er zelf erg in hebt, het kan in hele kleine dingen zitten...

Ga ik door met het schrijven van stukjes over "Verstilling" totdat ik helemaal stil ben van binnen?

Ach, wie weet...het lijkt me wel wat!