"God".

Wat een beladen begrip is dat toch en wat is dat eigenlijk jammer.

Het had zo'n makkelijk woord kunnen zijn!

Gewoon, drie letters als verzamelnaam voor al dat is.

Waren mijn ouders atheïst?

Nee, zelfs dat waren ze niet, ze leefden zoals ze waren en gebruikte geen verzamelnaam om te rechtvaardigen hoe en wat ze dachten.

Maar ze brachten een "denkertje" voort, een gecompliceerd denkertje die het nodig vindt om over alles na te denken, hoe het zit, hoe het komt en wat je er eigenlijk mee moet.

Ach, weet je...denken is best een leuke hobby, zolang je er maar af en toe afstand van kan nemen.

Over afstand nemen van denken ga ik nu echt even niet nadenken hoor, want voor je het weet verval ik van de ene levensbeschouwing in de andere en zit ik straks van top tot teen vol met "spirituele etiketjes.

Maar ik zou het over "God" hebben...

Misschien toch maar stoppen met het gebruiken van dat woord?

Want voordat je het weet vliegen we elkaar weer vol "liefde" in de haren en veroordelen we ieder ander die anders denkt en anders voelt.

Bijna wou ik voorstellen het in vervolg  "Aldi" (Al Dat Is) te noemen, gelukkig herinnerde ik mij op tijd dat het een supermarkt keten is...En dat wil ik "God" nou ook weer niet aan doen.

Nee, ik houd het toch maar bij het ingewikkeld omschrijven van hetgeen eigenlijk heel simpel is.

Het Zijn.