Bij het woord verdriet heb je vaak een bepaalde voorstelling, tranen, somberheid, in jezelf gekeerd zijn of juist delen met iedereen die maar delen wil!
Ik heb gemerkt dat het ook anders kan....
Een stil verdriet dat zich niet naar buiten uit op een herkenbare manier, maar zich toch ook niet vast zet als een steen op het hart of een krop in de keel.
Verdriet dat zich op eigen manier uit, het vage gemis, het bewustzijn dat het nou eenmaal is zoals het is.
Bij mij uit zich dat blijkbaar door vermoeidheid, maar ook tot gevoelens van; "Och, laat ook allemaal maar, wat maakt het uit?"
Tikje apathisch bijna...
Maar daaronder maakt het héél veel uit en borrelt nieuwe energie.
Een energie die zijn kracht hervonden heeft en verdriet omzet in levenslust, besef dat je verdriet z'n werk mag laten doen maar dat je het niet moet gaan koesteren.
Immers, dat wat de aanleiding was is toch niet meer te veranderen.
Je kunt het alleen maar loslaten en verder gaan...als het nog niet verwerkt blijkt, komt het vanzelf wel weer eens terug, wellicht in een mildere vorm.
zoveel mensen
BeantwoordenVerwijderenevenzovele
soorten van verdriet
Precies, je verandert er niets aan. Was het maar zo simpel. Een plekje geven en verdergaan, en er af en toe gewoon aan toegeven is de manier hoe ik het doe
BeantwoordenVerwijderen"Immers, dat wat de aanleiding was is toch niet meer te veranderen."
BeantwoordenVerwijderenen zo is het!
ik heb geleerd dat er tegen vechten veel meer energie kost...dus het is er ...en er is nu mee te leven.
wie had dat ooit kunnen denken.
Ja, dát verdriet dat doorklinkt in een viool met 'losse snaren'.
BeantwoordenVerwijderenDeze oerdiepe ondertoon, de resonantie die dieper gaat dan je hart en ja wie weet, zelfs vele levens kan bestrijken...
Daar zullen we mee moeten leven, want het is onlosmakelijk een deel van ons eigen zelf, ook al dénken we dat de ander het doet...
Leer voetje voor voetje te leven met jezelf en wees de ander dankbaar deze toon in jou tot leven te brengen. Het 'zachte' gemis noem ik het. Een gemis, dat hoe dan ook bij je hoort...een 'toonsoort' die maar door een enkeling gehoord én verstaan wordt.