Dit blog gaat over;



In feite gaat dit blog over alles wat een mens zoal in het leven tegen kan komen, weliswaar bekeken met een spirituele inslag ( alles heeft met alles te maken) maar wel het soort spiritualiteit dat terug te vinden en te herleiden is en naar het leven van alle dag. En natuurlijk geschreven vanuit een persoonlijke en altijd doorleefde visie. Liever geen theorieën die ik niet zelf aan der lijve heb ondervonden.
Daarnaast alles dat een mens inspireert tot een bewuste manier van in het leven staan.

Verder is mijn blog niet echt een 'per dag' blog, maar liever een blog dat je gewoon even leest.....









zaterdag

Harde levenslessen.


Hoe ver kun je gaan in tolerantie en begrip houden voor de ander?
Te ver, als het om mijzelf gaat...
Ja, dit wordt een zéér persoonlijk stukje en het voelt kwetsbaar dit openlijk op een weblog te zetten.
Maar of ik het er nou wel of niet opzet, met die kwetsbaarheid word ik tòch wel geconfronteerd!
Mijn dilemma is dat ik mensen tè lang serieus blijf nemen waarvan ik eigenlijk al snel voel dat er iets niet klopt, en waarom ik zo in elkaar zit...dat is nog even tussen mij en mezelf.
Een voorbeeld dat direct te maken heeft met webloggen is bijv. de gestoorde vrouw die mij eindeloos idiote e-mails stuurde. Ik nam haar eerst werkelijk serieus, want ondanks haar gestoorde gedrag mist het  haar niet aan intelligentie! Totdat ik door kreeg dat het hier gewoon om een "zieke" of eerder gezegd, negatieve geest ging.


Maar even terug naar waar het werkelijk om gaat , stel je voor dat ik iemand zou veroordelen!
Nee hoor, daar moet ik blijkbaar boven staan van mezelf. En daar speelde zij handig op in.. Inmiddels heb ik haar e-mails al een tijd geblokkeerd en hoef ik haar ziekelijke/negatieve onzin niet meer onder ogen te komen.
Natuurlijk reageert deze "dame" nog zo af en toe met haar venijnige steken via mijn reactie mogelijkheden. Niet onverstandig in deze dat ik modereer.
Ik heb ook verder geen behoefte deze persoon hier belachelijk te gaan maken.
Gelukkig is 99% van de mensen die op mijn blog reageren gewoon fatsoenlijk.
Toch heb ik aan deze vrouw te danken dat ik mijzelf serieuzer ben gaan nemen en mijzelf nu aan het  leren toestaan ben bepaalde negatieve mensen uit mijn leven te weren.
Waar het werkelijk om gaat is;
Wat doe ik in mijn dagelijkse leven met dit soort mensen als ze op mijn pad komen?
Zo nu en dan kom ik mijzelf hierin weer eens keihard tegen...weer iemand in mijn leven toegelaten en te lang mee doorgegaan, die duidelijk parasiteert op mijn (zwakke?) kant van eindeloos begrip willen hebben en eeuwig tolerant!
Los van alle berichten die ik op mijn weblog plaats en waarbij ik poog ze een beetje algemeen inspirerend te laten zijn, ook al zijn ze persoonlijk, wou ik toch een keer dit stukje over mijzelf kwijt.
Op dit moment in mijn leven houdt dit mij namelijk enorm bezig.
Helderder dan ooit zonder al mijn verslavingen kom ik mijzelf hierin logischerwijs keihard tegen.
En dat is goed,het is een verdere stap naar "bevrijding" en laten we wel zijn;
Dat heeft toch alles te maken met "spiritueel" in het leven staan.
In ieder geval de wil daartoe.

Een goede vriend van me T. zei laatst tegen me; je moet eens ophouden met altijd die ander te willen begrijpen, maar gewoon voelen wat je voelt!
En inderdaad, je kunt erin doorslaan in al dat begrip.
Vriend E. daarentegen kijkt tegen de dingen aan als; een mens heeft nou eenmaal zichzelf niet gemaakt.
Ook daar zit wat in als het gaat om het accepteren van bepaalde eigenschappen van jezelf.
Maar als je door die eigenschappen anderen of jezelf kwaad doet, dan blijf ik het de moeite waard vinden die eigenschappen verder te onderzoeken en daar waar het mogelijk er iets mee doen.

(Mede dank aan mijn muren, die mij tot dit bovenstaande inzicht brachten!) 
;-)

11 opmerkingen:

  1. Begrip tonen voor een ander is goed, alleen moet je er niet aan onderdoorgaan. Dan is het duidelijk te veel van het goede.
    Wat een grote schoonmaakbeurt allemaal te weeg kan brengen.
    Succes vandaag weer.
    Knuffel en een aai over je bol.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik had hier een schitterende reactie staan hahahaha en nu istie weg.
    helaas.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het een leerproces voor onszelf dat verschillende mensen in ons leven voorbij komen.
    Wat ik uit het verhaal lees, is dat het hier om jou emotie gaat. Leg je een reacties naast je neer, of laat je ze bij je naar binnen komen. Als je het laatste kiest, zal je naar jezelf moeten kijken hoe je met deze emoties (die dan naar boven komen) omgaat, dat is een leerproces.
    We hebben allemaal onze zwakke kanten, ook de dame waar je naar refereerde.
    Soms zijn dingen onbegrijpelijk en misschien hoeven we niet altijd alles te begrijpen, zoals je vriend T. zegt.
    Blijf liefdevol naar de ander en jezelf kijken, dat verzacht heel veel.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hij is werkelijk niet aangekomen Elly, als je de strekking nog weet, wil je 'm dan even opnieuw plaatsen? Thnx!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Louise, ik ben het helemaal met je eens...met die instelling heb ik dit stukje ook geschreven. Maar mensen serieus nemen die anoniem op een weblog reageren en dat op een negatieve manier doen? Tja, daarom mijn stukje. Want hoever ga je? Groetjes ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Woeps, mijn fout dus.
    Nog eens proberen.
    Een mooi stukje schrijf je hier weer Walter. Tegen dat soort dingen loop ik ook wel aan. Maar ik vind ook dat je jezelf niet als deurmat hoeft te laten gebruiken en dat wil dan nog niet zeggen dat je de ander veroordeeld of tekort doet. Gewoon: tot hier en niet verder.
    uiteindelijk hebben we allemaal onze grenzen.
    Of ik mezelf niet gemaakt heb??
    Ik denk ja en nee (hihihi) In het teken van reincarnatie zou ik zeggen dat ik mezelf wel heb gemaakt, maar omdat er in mijn optie alleen maar gewoontepatronen overblijven die incarneren en er een totaal nieuwe persoonlijkheid, onder andere omstandigheden, zich weer gaat manifesteren, denk ik ook: wat weet ik dan van mijn vorige levens?
    Zaak is dat we het nu zoals we zijn daar de verantwoordelijkheid voor kunnen nemen en veranderen en goed doen wat we kunnen.
    Alles is gelukkig altijd weer te veranderen dankzij de vergankelijkheid.
    Nou, zop is het nog meer geworden dan ik had hahaha.
    fijn weekend walter.
    elly

    BeantwoordenVerwijderen
  7. wat heb jij slimme muren!
    want het is zeker niet eenvoudig om te weten hoever je moet gaan met begrip hebben, ze zouden je inderdaad op de duur als voetveeg gebruiken
    je kan berip hebben tot je er zelf aan ten onder gaat en dat kan niet de bedoeling zijn

    dikke knuffel om al die vervelende mails te verzachten

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Gelukkig ben ik een keiharde man met een hart van roestvrij staal An! Het soort "deurmat" waar je beter niet je blote voeten op kunt afvegen. (staalborstels!) :-)))

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik denk dat je het zelf wel aanvoelt als het uit de hand begint te lopen... gewoon je gevoel volgen!!! Je kunt niet voor iedereen goed doen!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik ga even lekker over mezelf iets plaatsen om tot mijn punt te komen ;)
    Ik kon vroeger moeilijk verdragen dat anderen mij niet graag hadden. Ik zou alles doen om ervoor te zorgen dat ze mij leuk vonden! En mensen begonnen zich al af te vragen waarom ik toch altijd maar dingen deed voor mensen die mij onheus behandelen. Op een keer zei iemand tegen mij: "Ja, jij houdt toch ook niet van iedereen? Waarom zou iedereen dan van jou houden?" Nou, dat was het probleem. Ik hou wel van iedereen! Iedereen heeft zijn gebreken en daar kan ik mee omgaan. En het probleem uiteindelijk was dat ik mijzelf helemaal wegcijferde om toch maar 'geliefd' te zijn door iedereen zoals ik van iedereen hield.
    Conclusie: je kan heel veel van mensen houden (want ik denk dat dat de achterliggende reden is dat je tolerant en begripvol bent), maar het is belangrijk voor het welzijn van die mensen dat je de dingen die voor jou niet werken afblokt. Want voor hen zit er een les in en voor jou ook. En grappig genoeg, besef ik dit net terwijl ik dit typ.
    Dus nu hebben we iets van elkaar geleerd denk ik :P Yeey!

    BeantwoordenVerwijderen