Dit blog gaat over;



In feite gaat dit blog over alles wat een mens zoal in het leven tegen kan komen, weliswaar bekeken met een spirituele inslag ( alles heeft met alles te maken) maar wel het soort spiritualiteit dat terug te vinden en te herleiden is en naar het leven van alle dag. En natuurlijk geschreven vanuit een persoonlijke en altijd doorleefde visie. Liever geen theorieën die ik niet zelf aan der lijve heb ondervonden.
Daarnaast alles dat een mens inspireert tot een bewuste manier van in het leven staan.

Verder is mijn blog niet echt een 'per dag' blog, maar liever een blog dat je gewoon even leest.....









dinsdag

Persoonlijke crisis?

Min of meer mezelf afgebeeld.
Met 'vraagteken' vanwege de spreekwoordelijke slag om de arm als het om webloggen gaat.
Tot vrij recent lukte het mij, redelijk tot eigen voldoening, persoonlijke ontwikkelingen en gebeurtenissen zo 'neutraal' en afgerond mogelijk op dit weblog te 'vertalen'.
Niet eens vanwege trouwe lezers of zomaar bezoekers, het zit mij enorm dwars dat dit vastgelopen is.
Alhoewel wat die trouwe lezers betreft kan ik het anders formuleren; ik vind het jammer dat het mij niet meer lukt tot 'bevredigende' berichten te komen. Vaste bezoekers hebben mij altijd zeer goed behandeld en ook zeker gesteund, daar waar nodig!

Het zou een makkelijke weg zijn om gewoon, al zwijgende een tijd niet meer te bloggen, maar ( je hebt het vast al gemerkt) dat lukt me van geen kant!
Er zijn al te veel dingen in mijn leven die ik neig los te laten vanwege mijn ( tijdelijke) stuurloosheid.
Even een komische noot;
Een goede vriend van mij vermeldde in de privésfeer; "Zeg, ik heb nu wel genoeg van die rozen van je voorbij zien gaan, komt er nog wat anders of blijft dat zo!"
( Sorry goede vriend, ik heb jouw werkelijke reactie even een extra komische draai gegeven...)
Rozengeur en maneschijn, de werkelijkheid "verbloemen, letterlijk via rozenfoto's, je moet er maar opkomen, hahaha!
Dus, om dit bericht af te ronden, ik ga door met doorgaan en trachten mijn leven weer op een bevredigend spoor te brengen, hopelijk gelardeerd met bevredigende weblog uittreksels. Oftewel in algemene wijsheid omgezette berichten.
Mocht dat desalniettemin op korte termijn niet lukken, dan zullen er voorlopig nog regelmatig schrijfsels als deze in mijn Spijkerbed terecht komen.

Het is mij vergeven.
Dank U.
;-)

OT ( opmerking terzijde) BTW (by the way)
Hoeveel tijd kan een persoon van pakweg 62 zich veroorloven om in een 'persoonlijke crisis' te verkeren?
Persoon in kwestie neigt behoorlijk ongeduldig te worden, daar gaat zijn spirituele inslag! Toch niet zijnde dat kind en het badwater? Of haal ik spreuken door elkaar??

8 opmerkingen:

  1. de trouwe lezers leven met je mee Walter
    of je nu stilzwijgend blogt, niet blogt of luidruchtig blogt, ik hoop gewoon dat die crisis vlug mag omslaan zodat jij je weer goed voelt in je vel (letterlijk en figuurlijk)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo is het, ik sluit me geheel bij fotorandje aan .
    Zorg goed voor jezelf.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. "Het zou een makkelijke weg zijn om gewoon, al zwijgende een tijd niet meer te bloggen, maar ( je hebt het vast al gemerkt) dat lukt me van geen kant"

    Dat is omdat je toch een enorm struisvogelei kwijt kunt in het bloggen.
    Het is een manier van leven geworden waar je vooral op je eigen manier mee moet doorgaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ja laat me wel lachen hoor. Ik snap heel goed dat je je rot voelt. Maar de manier waarop je het vertelt getuigt van zelfspot en daar hou ik van. Ik hoop dat je creativiteit gauw terugkomt en zo niet, asjeblieft dan toch wel blogs blijven posten.

    Met of zonder rozen als je het maar doet.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Waarom zoeken we toch altijd weer overal oplossingen voor?
    Als je wat kunt veranderen, dan doe het, als dat niet kan laat het dan zoals het is.
    De dingen zijn zoals ze zijn en jouw blogjes hoe ze ook gaan of komen zijn altijd mooi doorleeft en boeiend. Ze mogen zijn zoals ze zijn dus net als jij. Ook de rozen want die heb je dan toch gewoon maar gevonden.
    Misschien is het handig om er niet steeds voor jezelf het woordje CRISIS op te plakken, maar gewoon een andere fase. Natuurlijk blijft het gevoel hetzelfde maar er zit iets meer ruimte in het woord fase.
    Ik denk aan geduld, erkenning van wat is plus acceptatie, overgave, rust, laten zijn wat is.

    Doe ermee wat je wilt, misschien wel dit trashen :-) Mag ook hoor.
    Liefs, sterkte en ...alles wat ik je toewens.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Lieve Elly, hoe ik ook mijn best deed je opmerking te deleten, het lukte mij niet, hij kwam steeds weer terug en zelfs de letters werden groter! Hahaha,maar dank voor je aandacht, want hoe mensen ook anders naar dingen kunnen kijken, oprechte aandacht voor elkaar doet altijd goed. En die aandacht is er van jou.
    Crisiscusje..niet te verwarren met; crocusje

    BeantwoordenVerwijderen
  7. ik kan geloven dat je Elly haar reactie hier niet kan verwijderen,t zou ook zonde zijn, heel wijze woorden!!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. draai de 62 om en je bent gewoon 26...
    nog een hele weg te gaan......

    BeantwoordenVerwijderen