Raken we vervreemd?

Eigenlijk moest de titel zijn:
We raken vervreemd.

Begin mij echt af te vragen wat er erger is...
Een blogbericht maken is voor mij moeilijker dan ooit,
want stel dat ik zou schrijven wat dit mij werkelijk doet,
deze bizarre situatie!

Door de corona moeten we van alles doen om rekening met elkaar te houden
en ik hoop werkelijk dat het op zich een natuurlijk gedrag van de 'Nieuwe mens' wordt.
Want zoals het nu gaat is er niks natuurlijks meer aan...
Als alleenstaande sta je nu letterlijk meer alleen dan ooit.
Maar stel dat je een één op één relatie hebt, zou je dat dan niet benauwend gaan vinden nu?
Zelf begin ik het aan alle kanten 'benauwd' te krijgen
en gek genoeg heb ik nog nauwelijks last van mij astma...
Zou dat komen doordat de lucht toch minder vervuild is dan voor de corona?

Wordt deze periode niet meer en meer een teken dat veel zal moeten veranderen?
Werken aan onze gezamenlijke  gezondheid, zowel op geestelijk als lichamelijk gebied.

Maar gaat het al lukken als we hierin eerst het een en ander op onszelf toe passen!