Vanmiddag, zittend in de zon en kijkend naar de scharrelende eenden en de bijzondere mensen, dacht ik;
Zal ik dit missen als ik dood ben?
Eerst over hoe ik vandaag wakker werd...
'Ik was terug in mijn vorige huis ( Tulpenpad)
en het voelde niet aan als een droom...
Alles was haarscherp te zien, alleen de ziel ontbrak.
Soms knipperde het beeld en moest ik focussen.
Beelden mengden zich, m'n huis van nu werd ineens het huis van toen.
Ik wilde mijn bed verlaten maar wist niet op welke bed ik zat!
En terwijl ik rondkeek zag ik mijn vorige slaapkamer.
Toen ik opstond liep ik de kamer in en...ik was ineens HIER!
Terug naar het nu, het was weer verplicht samen lunchen.
En alweer werd ik vreselijk baldadig en gooide er weer van alles uit!
En sprak; nou voor de gezelligheid doen we dit niet!
Iedereen zweeg en keek bedenkelijk in het rond...
Toen flapte ik eruit; bidden kan je ook als je er zin in hebt, hoor!
Tja, ik heb van die dagen dat ik denk;
Waar ben ik in godsnaam in terecht gekomen?
Maar ach, de woning is prachtig en de plek is mooi!
Zwanen voor mijn deur en een mooi uitzicht.
Oeps, zou bijna het doodgaan vergeten.
Kort samengevat dacht ik daar op dat mooie plekje;
Maar wat kan ik eigenlijk missen als IK er niet meer ben?
Straks wordt mij rode bieten stamppot met spekjes gebracht...
Roomservice dit keer...
Over het laatste corona nieuws moest ik erg lachen....
mensen met een bijna-dood-ervaring willen soms niet meer terug naar dit leven
BeantwoordenVerwijderen