Verliezen en...toch iets winnen?

Steeds als een mens iets verliest, wint hij mogelijk ook iets, namelijk inzicht.

Maar dat gaat niet altijd vanzelf, want zodra je door verlies je af gaat sluiten, verkrijg je niet alleen geen inzicht, maar belemmer je ook je "uitzicht!" Dat laatste onstaat vaak door je vast te bijten in teleurstelling of verbittering.

Je kan jezelf namelijk nooit beschermen tegen verlies.

Het is een illusie dat je bescherming zou vinden in "verharding" en onbetrokkenheid. Bij deze houding verlies je namelijk ook het wezenlijke contact met jezelf en ga je op den duur een innerlijke eenzaamheid ervaren.

Verlies kan natuurlijk zowel geestelijk als materieel zijn, tenzij je menselijke relaties ook als "materieel" bezit ziet, maar dat onderwerp heb ik al eens aangekaart.

Materieel verlies kan soms lang na sudderen en hier is het van belang de betrekkelijkheid van spullen steeds dieper te ervaren. Geniet er van zolang je het hebt, dat is belangrijk en weet dat spullen hoe dan ook te vervangen zijn. En nu komt een moeilijke; minder geld kan ruimte geven voor meer geestelijke rijkdom. Maar vooral dat laatste vereist oefening en hopelijk uiteindelijk inzicht.

"Welk een serieus schrijven ineens van deze Spijkerdad!"

Dit serieuze schrijven is wel een direct gevolg van het verlies van mijn vriend Rob..

Daarmee kom ik gelijk bij het "verlies" van mensen.

Over het onderliggende egocentrische egoisme (!) bij het vasthouden van verdriet heb ik ook al iets geschreven....maar hoe ga je er dan wel "gezond" mee om?

Na verlies kun je de neiging voelen datgene je nog wel hebt krampachtig vast te willen houden, maar dat werkt averechts en maakt komende verliezen nog ingrijpender! Dit geldt eigenlijk voor zowel spullen als mensen.

Korte stukjes wil ik schrijven, weet je nog?

Dus rond ik het waarschijnlijk onbevredigend af door te zeggen dat alles wat ooit was en voorbij gaat toch iets eeuwigs in zich behoud.

Mensen, zelfs dingen zullen altijd bijgedragen hebben tot je ontwikkeling en hopelijk ook tot je inzicht.

Liefde is nooit zinloos en draagt hoe dan ook bij.

Alles en iedereen is vervangbaar?

Nee, zo werkt dat ook weer niet. Wat wel werkt is in te zien dat het leven toch verder gaat en alles wat nog komt ook weer zijn eigen waarde heeft, en besef dat na verlies iets is bijgedragen...en dat is het belang van het Zijn.