Eerst de indaling in hetzelf...
Naar binnen gekeerd, het denken uit.
Het verzet zich nog even en dan...
dan is er leegte, stilte.
Leegte vertaald zich in licht,
stilte wordt tot geluidloos lawaai.
Eerst nog zijn licht en stil lawaai begrensd
en raken de wanden van het fysieke lichaam.
Licht en stilte worden tot één beleving.
Het fysieke voelen wordt tot Zijn.
Zijn in Alles.
Niets.....
Dan roept het aardse weer en verzoekt je verder te gaan met je taak,
je taak in het hier en nu.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten