Gisteravond, KRO...Ned. 2.Bij toeval keek ik er naar en ik dacht...tja, wat dacht ik?
Zo veel, te veel om hier te verwoorden.
De betrekkelijkheid van alles,en hoe onzinnig het eigenlijk is om je in dit leven druk te maken over futiliteiten! En hoe belangrijk het is je leven zo volledig mogelijk te ervaren.
Sentiment over hen die er niet meer zijn...en wat het oplevert om je verdriet te koesteren.
En dat vandaag leven het enige is wat je werkelijk kunt doen.
Om uiteindelijk terecht te komen bij mijn vriend Rob...die er niet meer is.
Tja, in mijn hart.
Blijkbaar nog midden in de verwerking denk ik; en wie heeft daar nou iets aan...Rob???
Het blijkt vandaag allerzielen of allerheiligen, ik ben er niet mee opgegroeid.............
(afgebeeld een schets van Rob, terwijl hij bij mij logeerde, zowel wakker als slapende)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten