Herinneringen ophalen, oude foto's bekijken, muziek uit voorbije jaren koesteren.Je manier van herinneren vergelijken met hoe anderen zich herinneren...dat is moeilijk en wordt snel tot het uitwisselen van woorden en vage begrippen.
Ik heb gemerkt dat mijn manier van herinneren gepaard gaat met zowat alles wat er in een bepaalde periode speelde, dus een stukje muziek of een foto breidt zich dan in mijn beeldend en "luisterend" vermogen vaak nogal heftig naar alle kanten uit.
Zo kwam ik in mijn archief een foto tegen; ik was pakweg, 26 jaar en zat met vrouw en zoontje een diavoorstelling bij mijn ouders te kijken.
En kreeg heel sterk de geur van de projector in mijn herinnering...
Dan zie ik mijn eigen hoofd en mijn gedachten van weleer komen helder naar boven.
Nee, ik ben toch een mens die graag in het Nu leeft, want uiteindelijk moet je het daarmee doen.
Dus het koesteren van..eigenlijk heb ik dat niet zo.
En wat je geleerd hebt in en van het verleden dan?
Als het goed is en je bent een bewust levend mens, zijn dat herinneringen die zichzelf niet hoeven te herinneren,
maar gegevens die zich waarmaken in het leven van Nu.
De afgebeelde foto is een mooie jeugdherinnering, de familie bijeenkomsten bij mijn oma, neefjes en nichtjes en dolle pret.
Op de foto....een "toen" dat me geleerd heeft wat liefde en blijdschap inhoudt.
bij het zien van zulke beelden gaat mijn hart toch altijd sneller kloppen walter, want dat was voro mij een héle onbezorgde tijd:-)
BeantwoordenVerwijderenen om daar aan terug te denken ...
hmmm jawel, daar geniet ik wel héél erg van :-)
Wat dat betreft bestaan mij herinneringen uit extremen,gelukkig kan ik daar nu dankbaar op terug kijken.
BeantwoordenVerwijderenAls de "clown" die ik daardoor geworden ben...
Lach en traan..in evenwicht gebracht.
Dit vind ik eigenlijk een heel ontroerende foto, en vooral door jou laatste zin[nen] Walter, je schrijft, "Een mooie jeudherinnering" en, "Op de foto een... "toen" dat me geleerd heeft wat liefde en blijdschap inhoud. Mijn gevoel zegt me dat het misschien een van de weinige momenten in je jeugd/leven zijn geweest waar je een positief en liefdevol gevoel bij hebt. En dan kan ik heel goed begrijpen dat je zegt..."Eigenlijk heb ik dat niet zo..."
BeantwoordenVerwijderenMisschien sla ik de plank helemaal mis hoor.
De foto is heel lief en straalt blijdschap en harmonie uit, erg mooi! Een mooie herinnering.
Lieve groet...
mag ik het een klein beetje mis noemen?
BeantwoordenVerwijderenZoals ik hierboven eerder beschreef; herinneringen aan extremen, dat houdt zowel veel liefde als veel verdriet in...
Maar in ieder geval een heel bijzonder leven, waar ik zeer dankbaar voor ben.
Een oprechte glimlach...( wel lief hoor, je interesse!)
Dag Walter,
BeantwoordenVerwijderenvan de kleuren naar 'toen'.
In uw (en mijn) tijd was dat zwart-wit.
Die van m'n ouders: sepia.
Waarom nemen we een foto?
Wat willen we bewaren, vertellen, doen geloven ... verbergen?
Het beeld vertelt
wat we souffleren.
En toch, zie ik iets anders dan u.
De geur van de projector bv.
Het geduld van de fotograaf.
Het timbre van de stemmen ...
u ziet ze.
Dag Walter,
was een dag langer
en ik minder moe
dan kwam ik meer langs ...
Uvi & DKA
dANK, Uvi, maar dat van die projector..die bewuste foto heb ik niet geplaatst, de fotograaf van betreffende foto was mijn vader, en tja, die stemmen, één en al vrolijkheid!
BeantwoordenVerwijderenEn over "herinneren" en wat dat eigenlijk met een mens kan doen schrijf ik later nog graag eens een serieus stukje.