Dat vraag ik me af; is de afbeelding een excuus voor mijn verhaaltje, of omgekeerd?
Laat ik het op een en/en situatie houden. Alhoewel het verhaaltje en de afbeelding voorlopig misschien even los van elkaar komen te staan.
Goed, eerst het verhaaltje dan maar.
Dat ik nog regelmatig zal schrijven over psychiatrie en verslaving heeft steeds minder te maken met problemen in het nu. Want in beiden voel ik niets meer betreffende een mogelijke terugval of zelfs zwakke plek! En na een worsteling van bijna 30 jaar kan ik dat m.i. beter inschatten dan menig theoretisch deskundige.
De reden dat ik er nog over schrijf is de hoop iets bij te dragen betreffende inzicht bij en voor anderen. Hoop...want uiteindelijk is het aan een ieder hoe hij of zij het oppikt en er al dan niet iets mee kan.
Wat ook belangrijk is, wellicht niet alleen voor mezelf, is te kijken op welke manier een verleden zijn invloed uitoefent op een heden! Leven in het Nu is heel belangrijk, maar uiteindelijk rusten je voeten op een bodem die mede door het toen ontstaan is!
De afbeelding is een werkje van me dat geïnspireerd werd door het werk van Odilon Rédon.
