Zolang je op de een of andere manier "slachtoffer" bent van iets, kan je je beroepen op die toestand. Dat valt weg zodra die toestand is opgeheven.
Hetgeen ik nu doe, doe ik uit naam van die ik ben en als dat verkeerd uitpakt kan ik me niet meer beroepen op verslaving of medicijn gebruik!
Dus, je kunt het eigenlijk zo zien, als je deze beide weet te trotseren, dan heb je tegelijk twee harde confrontaties.
Het moeten functioneren zonder die middelen, zowel als de volle verantwoording dragen voor hetgeen je doet! Als je dit niet grondig aanpakt dan maak je vaak grote kans op terugval.
Kortom, vrij raken vereist veel meer dan stoppen met bepaalde middelen....
Véél meer, neem dat gerust van mij aan!
Misschien wat dramatisch gesteld, bij het overwonnen hebben van ernstige verslaving of afhankelijkheid van medicijnen, kan het noodzakelijk zijn met alles te breken wat gerelateerd is aan dat verleden.
En dat laatste is nog steeds gaande bij mij, maar het ondervinden van wie ik wezenlijk ben en de kracht ervaren die ik in me blijk te hebben, maakt dat méér dan de moeite waard!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten