Openheid is een goede zaak, ik ben er een groot voorstander van en zolang het werkelijk alléén mijzelf betreft, heb ik er zelden moeite mee.Maar op dit moment spelen er zaken die gerelateerd zijn aan mijn verleden, betreffende hoe ik was en hoe ik nu ben!
Wezenlijk veranderd ben ik niet, maar ik ga wel anders met dingen om sinds ik "vrij" ben en dat lijkt voor anderen vaak te botsen met hetgeen zij in mij zien of zagen.
Nu kom ik op die grens van openheid, toch is het belangrijk voor mij om die grens verder te verkennen! Namelijk, zaken benoemen zonder anderen in een onheus daglicht te zetten.
Tijdens mijn "verleden" als, laat ik zeggen, labiel overkomende persoon, vanwege psyche en verslaving, was ik een soort meegaande deurmat. "Veeg je vuiligheid maar op mij af!" Ik was soms onhandelbaar voor mijn omgeving, maar zelden tot nooit agressief of beschuldigend. Ik liet mij veel welgevallen.
Let wel, ik neem niemand iets kwalijk, ik was natuurlijk toch zélf verantwoordelijk voor de situatie!
Maar helder als ik nu ben, begin ik te zien waar mensen, soms zelfs bewust, mijn grenzen over dreigen te gaan en nog steeds denken dat ze alle kanten met mij op kunnen!
Mocht het eigengereid klinken, het zij zo! Maar van wezen uit ben ik een zeer vredelievend persoon die het goede nastreeft. En niet in de laatste plaats ook voor de ander.
Een meer integere manier van omschrijving van het Nu waarin ik verkeer zou ik werkelijk niet weten.
Het resultaat van hetgeen waar ik momenteel doorheen ga is zo nu en dan wat pittige geestelijke vermoeidheid.
Op z'n hollands; Ik worstel en kom boven! Of eigenlijk; ik worstel nog wat na, merkende dat ik boven ben...(welgemeend hihihi)
je bent er goed doorgekomen Walter, dat bewijst dat je sterk bent
BeantwoordenVerwijderenen er door gekomen zonder verbittering, dat alleen al maakt je een 'mooi' mens.
En dat worstelen, iedereen worstelt wel met iets, maar zolang er meer rust is dan worstelen dan is het goed
hihi, ik zie dat je je brilletje teruggevonden hebt
Natuurlijk, als je echt iets wil dan lukt het je! ...en soms moet je je ook eens laten helpen!
BeantwoordenVerwijderen(ps; thx :o)
misschien meer dan de meeste lezers hier weet ik hoe knap, hoe dapper het is geweest hieruit te komen.
BeantwoordenVerwijderenjij kon het, mijn vader kon het niet:))
Een welgemeend, dank je Assayya.
BeantwoordenVerwijderenMijn verdriet is dan ook groot als ik aan mijn vader en mijn oudste broer denk...hen is het niet gelukt.En hoe vreemd het ook moge klinken, in deze telt niet altijd een gewaarschuwd mens voor 2.
Waardoor ik het wel red, blijft voor mij een pijnlijk raadsel.