Het lijkt erop dat ik nu, na ruim twee en half jaar "vrij te zijn van" weer even door een nieuwe fase heen moet. Vanwege het feit dat ik mij altijd serieus verdiept heb in verslaving en psychiatrie, niet alleen wat mijzelf betreft, weet ik dat deze fase een logisch gevolg is van mijn keuze.Want een keuze is het!
De keuze om volledig vrij te zijn en daardoor niet door het leven te gaan als ex- verslaafde of ex-patiënt. En dan bedoel ik niet; je verleden ontkennen of er voor vluchten, nee..gewoon met kennis van het verleden in het heden volledig vrij zijn.
Ook daarom vind ik het belangrijk dit hele proces op mijn weblog te verslaan. Tja, verslaan...hoe dubbelzinnig klinkt dat ineens!
Misschien dat ooit, bij toeval mijn laatste contact persoon van de verslavingszorg dit weblog tegenkomt en....er iets mee kan!
Want hulpverlener worden, nee dank je, laat mij het maar op deze manier proberen.
Toveren hoef ik niet, kan ik niet en wil ik in deze niet eens.
Gewoon een kwestie van gestaag doorwerken.
Ik denk ook wel eens, je weblog kan veel voor anderen betekenen. Voor lotgenoten en niet lotgenoten. Maar ik weet niet of je dit wilt. Je zou natuurlijk contacten kunnen zoeken en je weblog zo onder de aandacht brengen. Maar er bestaat ook kans dat je "vanzelf" gevonden wordt. Zou je dat willen of voelt dat benauwend?
BeantwoordenVerwijderenGroeten van Geri
... gewoon met kennis van het verleden in het heden volledig vrij zijn...
BeantwoordenVerwijderenHoe begrijp ik jou, lieve Walter! En hoe wijs heb je dat verwoord. Jij bent een mooi, stérk mens! Ik bewonder je daar voor..
ik ben hier komen bijlezen en hoop eigenlijk toch dat een mens kon toveren...
BeantwoordenVerwijderenNou Geri,mij aandienen als zijnde..enz. enz. zal ik zeker niet. Dit is gewoon een verslag van mijn weg en ik bén nog op die weg.Zonder pretenties, noch naar mezelf noch naar anderen.
BeantwoordenVerwijderenDe beste manier is toch om "gevonden" te worden. Waarschijnlijk hebben mensen die hier iets mee kunnen er op die manier ook véél meer aan.
Ik zal een stukje "brouwen" over dat gegeven. Pogen, althans.
ik denk dat door het van je af te schrijven je het allemaal beter kan verwerken en zo kan werken naar die vrijheid toe
BeantwoordenVerwijderenen als je er mensen mee kan helpen is dat toch heel mooi
Geen hulpverlener worden?
BeantwoordenVerwijderenDe oprechtheid waarmee je leeft én deelt, heeft een ándere maar zeker niet een míndere waarde Walter.
Zo heel af en toe haal je ook een stukje uit mijn 'verloren' jeugd weer naar boven. Even slikken dan en ik weet het óók weer: dat het goed was, al was het maar omdat het is uitgemond bij vandaag...
ervaring leert, ook in mijn bezigheden in de "paranormale zorg", dat de mensen toch daar komen, waar ze moeten zijn.
BeantwoordenVerwijderensoms met een omweg.
zo zullen ze ook op jouw blog komen.
uiteindelijk wel:))
de serendipiteit (haha:-))))
BeantwoordenVerwijderenzal er wel voor zorgen dat
zij die dit nodig hebben,
het ooit wel te lezen zullen krijgen...
daarom is het belangrijk
dat jouw verhaal hier gewoon aanwezig is,
wachtend op...
Goeienacht :-)