Gaat zeker weer over verslavingen enzo?......
Enzo wel, niet speciaal over een specifieke verslaving.
Roken, drinken, slikken, drank, drugs, maar de belangrijkste en eigenlijk enige verslaving is;
Gehechtheid.
Zou best dit keer echt een héél kort stukje kunnen worden, want combineer de titel en het bovenstaand geschrevene, voeg er het woord loslaten aan toe en...klaar is het stukje!
Amme hoela zeg!! Vind schrijven veel te leuk en vooral het soort schrijven van de niet-schrijver, zoals ik! Vreemde zinsconstructies, de nodige schrijffouten, beetje onzinnig, soms zinnig maar misschien dan weer onbegrijpelijk..enzovoort!
Nu het mij gelukt is verslavingen aan drank, nicotine en medicijnen los te laten denk ik wel eens, "was dit het nou, was dat het nou werkelijk waar het om ging?"
Nee, niet echt, maar in mijn geval was het wel een manier om te ontdekken waar het dan werkelijk over gaat.
Het gaat namelijk over het loslaten van gehechtheid.
Nu ik dit tot in mijn botten begin te ervaren, voel en leef ik weer werkelijk!
Want elke "gehechtheid" die ik herken en los weet te laten, geeft nog meer gevoel van vrijheid, frisse lucht en volop kunnen ademen. Soms is het simpelweg herkennen van een gehechtheid al genoeg om me bevrijd te voelen. Dan mag ik van mezelf die gehechtheid gewoon nemen voor wat die me waard is.
Er is echter één gehechtheid waar ik niet mee ga sjoemelen, dat is mijn gehechtheid aan "leven".
Dat leren loslaten, dat geef ik lekker uit handen en leg het in de handen van.....
O ja, gehechtheid aan angst en lijden...
Niet vergeten die ook los te laten, luitjes.
Dat scheelt namelijk een slok op een borrel,
geeft meer ademruimte en je hoeft er bijna niets meer door te "slikken!
Sommige gehechtheden Walter, vergat je er een?Gehechtheid aan mensen...wie heeft zijn ziel en zijn hart zo in de hand dat je ook daarin los kunt laten wat goed was, maar wat toch voorbij is. Vaak blijven we aan 'iemand hangen' en dan is het net of je als enige passagier op een schip blijft zitten, dat allang afgemeerd is. De energietoevoer wordt van het schip afgesneden, het licht en de kachels gaan niet meer aan en daar zit je dan, totdat je door krijgt dat het zinloos is en kostbare tijd van leven versrijkt! Maar ja, je moet het toch zelf doen, het leven. Niemand zal je uit dat koude donker schip halen. Je kunt alleen maar hopen dat de loopplank naar de vaste wal er nog ligt, of dat je iemand roepen kunt om hem alsnog te plaatsen.
BeantwoordenVerwijderenIk kom hier op terug denk ik, maar heb vandaag geen tijd meer.
soms geeft gehechtheid een schijnveiligheid, net als een kat die terugvlucht in een brandend huis om daar geborgenheid te vinden...:))
BeantwoordenVerwijderen