Het zou een troost moeten zijn...
Uit zijn brief blijkt dat het een zeer bewuste keus is geweest en hij verexcuseert zich zelfs aan degenen die om hem gaven en bij wie hij zich volledig geaccepteerd voelde voor wie hij was.Ik blijk één van die 3 vrienden te zijn, met name genoemd....
Verder schrijft hij liefdevol en uitleggend naar zijn zoontje Dane toe....
Natuurlijk noemt hij ook zijn moeder.
Bijzonder vreemde omstandigheden vandaag.
Want juist vanmorgen, zonder dit alles te weten, heb ik weer bloemen voor Rob gekocht.
Bij de post zat eerst een brief, met handgeschreven adres...ik dacht; Mijn hemel, Rob's brief!
Maar het was Rob's brief (nog) niet, het was een uitnodiging van een vriend voor een etentje.
Toch voelde ik mij erg vreemd daarna...
En nu ineens die afscheidsbrief...
Ondanks mijn "ongeloof" zou ik bijna denken; deze combinatie op één dag kan geen toeval zijn...
Het IS gewoon Rob!
I will continue to paint a lot.
BeantwoordenVerwijderenMy inspiration has come again.
But writing is also good, but I am pleased to again be able to admire your art.
Dag Walter,
BeantwoordenVerwijderenheel goed te bedrijpen dat je even helemaal leeg bent,
Het is niet niks om vandaag een afscheids brief onder ogen te krijgen.
Aleen alles wat je wat je zelf heb mee gemaakt kan je van de ander mee voelen,helaas ik weet er alles van dus weet wat jij voelt.
Sterkte gewenst groetjes Jolanda.
hier gewoon een dikke knuff en een schouder moest je die nodig hebben
BeantwoordenVerwijderenniets is toeval.
BeantwoordenVerwijderensoms zijn boodschappen van de andere zijde zo speciaal, als je maar goed luistert.
in het boeket zit ook heel veel troost, ik zie zelfs hertshooi, familie van de "trooster" st. janskruid:))