Terugtrekken?

(Toiletten Cobra museum!)

Een weblog kun je op vele manieren gebruiken, in feite is de keus aan jezelf.

En die keus heb ik reeds aan het begin gemaakt, nou ja...keus?

Het was een innerlijke behoefte, gewoon vanuit wie ik ben en hoe ik in het leven sta, maar dat hield/houdt wel in dat ik zo nu en dan de diepte wens in te gaan. Mijn talent in oppervlakkigheid is zeer beperkt. En juist dat is altijd mijn zwakke plek geweest.
Maar soms voel ik het als mijn kracht en dat wisselt nog wel eens...
Eigenlijk is het bovenstaande niet meer dan een korte inleiding naar waar ik het werkelijk over hebben wil. Over hebben wil met...mezelf !
Het gaat een schrijfstijl worden die naar binnen én naar buiten gericht is.

Ik heb de behoefte mij een tijd terug te trekken zonder dat ik daarvoor hoef te "vluchten" in kloosters of in "ik voel me niet zo lekker", of zelfs niet in "ziek" zijn opdat ik dan voor die buitenwereld een duidelijke reden heb mij te gedragen zoals dat voor "hen" herkenbaar is.
Terugtrekken, zónder dat vrienden zich af gaan vragen of dat naar hun persoonlijk gericht is lijkt bijna onmogelijk, zeker als je over het algemeen een zeer extravert persoon bent!

Nu denk ik even terug aan mijn liefde voor Rob....

In liefde, vertrouwen en vanuit genegenheid liet ik hem even...

en hij beroofde zich van het leven, maar in een afscheidsbrief benoemde hij 2 mensen die hem altijd hadden genomen zoals hij was. Ik was er één van, zo schreef hij.
Hoe vreemd kunnen "liefde en vertrouwen" zich soms vertalen!
Het voert te ver om dieper te gaan over wat er op dit moment in mij omgaat, waar het werkelijk nu om gaat is de behoefte die ik voel om mijn "huis" (lichaam en geest) eens in alle rust aan te pakken, te herinrichten en schoon te maken met de kennis en het inzicht dat ik tot nu vergaart heb.
Even terugdenkend aan Rob...
Hij wilde dit letterlijk uit handen geven aan mij...zijn huis herinrichten en schoonmaken.
Ik heb hem bij die eerste stap geholpen, maar het haalde niet uit.
Een ander kan je leven nou eenmaal niet "herinrichten", zeker niet als het om het meest essentiële gaat.
Je diepste wezen, je eigen innerlijk in de beslotenheid van "jezelf".
Voor mij is het dus tijd, tijd om mij even terug te trekken, ongeacht wat een buitenwereld voor beeld heeft van hoe terugtrekken er uit zou moeten of horen te zien...
Terugtrekken om opnieuw te gaan leven, niet om er dan uiteindelijk in alle onrust en verwarring tussen uit te knijpen.
Dat vertrouwen heb ik in ieder geval door de jaren heen in mijzelf opgebouwd.
En of anderen dat ook hebben....?