Mensen die verslaafd zijn geraakt zijn vaak diepe denkers...
En op die manier waarop je er in geraakt bent zou je er ook weer uit kunnen raken.
"Zou kunnen", want het blijft een combinatie van factoren waardoor de een dat wel lukt en de andere niet. In mijn stukjes over verslaving, mijn manier van verslaafd zijn geweest, kan ik soms behoorlijk zwart wit zijn.
Maar dat is (was) mijn persoonlijke zwartwitheid.
Ik was/ben erg streng voor mijzelf geweest altijd en juist dat heeft mij de verslaving ingedreven.
Hangend over die laatste afgrond die je de dood zou kunnen noemen, schrok ik wakker en lukte het mij, als ware het mij gegeven, mijn "strengheid" tot positieve kracht om te buigen....
Vandaar dat ik zeg; hetgeen je verslaafd heeft gemaakt kan je er ook weer uit bevrijden.
Nee, je bent geen 'loser' als het je niet lukt, hooguit een martelaar.
Misschien wel iemand die alleen nog maar liefgehad zou moeten worden en begrepen en vergeven.
Het klinkt bijna heroïsch, helden met een huilend hart?
Al kon ik maar een "druppel" op de plaat zijn, liefst één die al niet meer gloeit, om iemand die weg te verlichten of te besparen.
Bevrijden kun je alleen jezelf, dat kan zelfs God niet voor je doen.
Tenzij je "God" in jezelf tegen komt.
Hieronder 5 stukjes direct of indirect over verslaving en "psychiatrie".
Geen oplossingen, slechts een illustratie van mijn persoonlijke weg.
