Als je nu een mierzoete tekst verwacht, nee...die komt niet!
Misschien een cliché of iedereen naar de mondpraterij?
Ook niet, want in die zin ben ik geen "lieve" man.
Degenen die mij dierbaar zijn heb ik zo nu en dan even in het hart mogen kijken, zij hebben mij even hun kwetsbaarheid getoond en ze wisten de mijne in zijn waarde te laten, net zo goed als ik de hunne niet beschaamde.
Alles wat daarna gebeurt aan misverstanden kan dat "dierbare" even overschaduwen of zelfs een tijdje doen vergeten en toch als je je dan weer even verdiept in de situatie van een ander, een ander die je misschien helemaal niet eens persoonlijk kent, hun pijn, hun strijd hun verdriet, maar ook hun vreugde en liefde besef je dat in een bewust leven iedereen je dierbaar is, werkelijk iedereen.
Al is het maar vanwege dat ene moment dat je elkaar in het "hart" ontmoette.
Ik verlaat de "je" vorm even en vertel je wie mij dierbaar zijn..
Iedereen die ik werkelijk ontmoet of heb ontmoet is mij dierbaar.
Ieder op zijn of haar persoonlijke manier.
Tja, ik zal eens in mijn foto bestand duiken of ik iets passends vind bij dit stukje...
Hahaha, nee hoor een foto van jou, jou of jou, dat ga ik je niet aandoen!!!
Heel hartelijk dank dat we jou zo vaak in je hart mogen ontmoeten Walter.
BeantwoordenVerwijderenEn nu lees ik helemaal bovenaan dat je schilderles gaat geven. Wat jammer dat ik niet in Gouda woon en me nu ook de tijd ontbreekt. Misschien had ik mijn faalangst kunnen overwinnen.;-)