Wat wil je niet aangaan binnen jezelf?

 

Ooit in een  inmiddels ver verleden kon ik mij wel eens behoorlijk verliezen in de ander..Fixatie op wat je denkt dat de ander met je doet.

Voor jezelf is dat nauwelijks herkenbaar omdat je werkelijk meent dat het met die ander te maken heeft!

Je vult dan eigenlijk in wat die ander denkt en voelt en verliest je daar totaal in...

Soms is het een onbewust vluchtgedrag om jezelf niet onder ogen te hoeven komen.

Overigens ben ik er niet vrij van nog hoor, het enige is dat ik het heb leren herkennen waardoor ik er iets mee kan.

En zo is het ook gesteld met de situatie dat een ander zijn of haar negativiteit op jou gaat projecteren...

Als je dat eenmaal gaat herkennen zul je tegelijkertijd in gaan zien dat er juist bij die ander veel angst en ongenoegen ligt.

Omgekeerd er zo naar kijken kan ook zeer verhelderend werken als je merkt dat jij dat zelf ook doet.

Kijk, en wat dat betreft is het leven een les die duurt van de wieg tot het graf....

De belangrijkste les voor mij lijkt voorlopig;

Til er toch niet meer zo zwaar aan!

Hasta la vista, baby!!!