Nachtberichtgeving....met Niemand op bezoek.

Gelukkig heb ik toch nog een tijdje geslapen, maar ruim voordat mijn wekkertje afliep was ik al klaarwakker...
Maar dat er een 'Niemand' zou komen, dat moest wel een slaperige fantasie geweest zijn...
Stel je voor...een gesprek met Niemand.

Rond half 3 sloeg mijn hart 3 keer over van schrik!

'Er staat koffie voor je in de keuken met witte chocola, waar jij zo van houdt!"
Wat, wat?? Waar kwam die stem vandaan...gewoon tussen mijn oren en nog geluidloos ook!
Natuurlijk ging ik nieuwsgierig in de keuken kijken...en ja hoor!
Niemand had iets voor me klaargezet, subtiel en keurig stil en netjes.
De beker; Fijn dat je er bent was er met een bordje met stukjes witte chocola!
Droomde ik dit?

Ga maar zitten, ik wil je wat vragen stellen...

Alsof ik niet echt bestond ging ik inderdaad zitten en zei; Nou, vraag maar!

En toen begon het;
Hoe is het met je?
Uhh, goed geloof ik, ja best wel goed..
Nee, je hoeft niet zo verward rond te kijken, je zult mij toch niet zien...
maar waar ben je zoal mee bezig en...is het al gewend?
Oh, nee...eigenlijk helemaal nog niet..de overgang is zo groot dat ik soms van voren niet weet..
Dat je vanachter leeft?
Ja, zoiets..,soms voel ik me werkelijk rot en vliegt de tijd, dan kom ik tot niks!
Ben wel vandaag even de stad in geweest, maar soms was het net alsof ik er niet bij was..
Had een lamp willen kopen, nergens iets gevonden..
Nee, ik voel me nog lang niet goed...het is zó vervreemdend, gewoon weer terug in Gouda alsof er niks gebeurd is...en toch, toch voel ik die 2 verloren jaren diep in mijn lijf, heel akelig!

Geloof me, ook al ben ik Niemand...alles komt goed en alles wordt beter dan het ooit was.

En weg was...Niemand.
Net alsof er nooit iemand geweest was.
De koffie en de chocola waren op.
Gewoon weer m'n bed in.

Nou ja, gewoon?