Augustus, weemoed en verlangen naar dat wat nog is, maar langzaam weg ebt via groene ingetogenheid die reeds de geur van herfst in zich draagt.
Een lome warmte die aan het verstillen is en het vuur van de zomer langzaam blust.
Onbestemd gevoel van heimwee, een verlangen dat gevangen lijkt in het komen en gaan der seizoenen....
Dan ontwaak ik uit dit gevoel van onwerkelijkheid en fiets door, gewoon genietend van de laatste zomer restanten....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten