En daar iets over schrijven?
Zou kunnen, misschien inspireert het gegeven van geen inspiratie hebben mij wel.
Soms stelt een mens ongemerkt hoge eisen aan zichzelf, de ergste zijn degene die je niet echt herkend! Achteraf een onvoldaan gevoel hebben en je hebt geen idee waardoor. Toch alles gedaan wat je wilde doen...of misschien weer eens niet gedaan wat je eigenlijk moest doen?
Strakke structuur, das lekker makkelijk...geen gezeur en werken met die hap!
Morgen begin ik daar mee, is dat goed? Tenzij...maar ja dat zie ik dan wel, dan maar daarna of als ik 65 ben. Kan het ook uitstellen tot vlak voor m'n dood.
Ach, laat ik gewoon maar nu beginnen. Of beter nog!
Verder gaan met leven, ja dat lijkt me wel wat.
En wat betreft die inspiratie? Nou dat blijkt, die had ik niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten