
Zo nu en dan moet ik mijzelf er even aan herinneren wat de bedoeling van mijn weblog is;
mezelf te prikkelen, te stimuleren, ook al kan dat betekenen dat ik even en publique aan het zeuren ben! ( dus vlucht nu, als je als lezer daar geen zin in hebt) ( of blijf juist uit leedvermaak!@)
Vanwege een soort optimistisch masochisme heb ik wat werken afgebeeld als voorbeeld van wat goed voelde en wat niet goed voelde.
Ik merk wel dat werken op groot formaat mij meer prikkelt dan op de kleinere doeken waar ik nu op schilder. Het grotere formaat was opgespannen papier, hetgeen ik later ook beter kan opslaan, vanwege de bescheiden afmeting van mijn atelier.
Voor de hand liggend weer op papier te gaan werken? Ja dus! Best lekker hoor, af en toe wat mopperen en zeuren! En dan heerlijk het internet op sturen....mmmmmm!
Bij de bovenste twee heb ik zoiets; Waarom bewaar ik dit eigenlijk en hoe was ik in heavensname bezig toen?
Mooi of niet mooi, dat doet er niet toe bij de onderste twee, ik voelde vrijheid in werken en dat zie ik er nog steeds in terug.
Schiet ik iets op met dit betoog?
Vast wel!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten