Als mensen aan mij vragen; "Geloof jij in God?" vind ik een ja of een nee te beperkend. In ieder geval komt er geen nee uit mijn mond!Ik zal waarschijnlijk wel aan die persoon vragen of hij dat Godsbeeld eens wil omschrijven vanwaar uit hij mij die vraag stelt.
Op deze manier beschouwend zou ik vaak kunnen zeggen; nee ik geloof niet in God, althans niet in het beeld zoals jij dat schetst.
Eerder zou ik durven stellen als het om "God" gaat dat ik niet geloof maar ervaar en vandaaruit "weet". Het ervaren van bewustzijn is voor mij geen geloof, het is een ervaren. En wat anders kan God zijn dan een allesoverkoepelend bewustzijn?
Natuurlijk is het heel verleidelijk je fantasie te laten gaan over een begrip als "God".
Niets mooier en verruimender dan dat! Het Godsbegrip de kleur van Liefde geven, de smaak van heelheid, de euforie van de schoonheid van het zijn! Je kan het zo prachtig niet bedenken...totdat de realiteit je treft in de vorm van, laten we zeggen
een tragedie of droevige onbegrijpelijke gebeurtenis.
Dan is "God" voor mij weer even niets anders dan het allesomvattende bewustzijn waar we het samen mee moeten doen.
“Geen mens kan je openbaren dan wat reeds half slapend in de dageraad van je kennis ligt. De leraar die in de schaduw van de tempel wandelt, te midden zijner leerlingen, geeft niet van zijn wijsheid, maar veeleer van zijn geloof en zijn liefde. Zo hij inderdaad wijs is, nodigt hij je niet uit het huis van zijn wijsheid binnen te treden, maar leidt je naar de drempel van je eigen geest.”
BeantwoordenVerwijderenBovenstaande tekst is van Kahlil Gibran.
Van hem heb ik een paar boeken gelezen, je vindt meer van hem door op mijn blog rechts boven op "Gibran" te zoeken. Fijn weekend Walter, groeten, John en ook van mijn lief Betty.